வாண்டையார் கோவில் என்று அழைக்கப்பட்ட மலேசியா இராஜமாரியம்மன் கோவில்

1911- ஆம் ஆண்டு காலக்கட்டத்தில் தென்னந் தோட்டங்களும், இரப்பர் தோட்டங்களும் சூழ்ந்த சதுப்பு நிலமாக இருந்தது (இப்போது ‘பிளாச பிளாங்கி). இந்த தோட்ட கங்காணியாகவும், ஜொகூர்பாரு வாழ் இந்து மக்களின் தலைவராகவும், பலருக்கும் நன்கு அறிமுகமானவராகவும் திகழ்ந்தவர் திரு.கா.கூத்தபெருமாள் வாண்டையார்.

ஜோகூர் மாநிலத்தின் அரசராக இருந்த மாட்சிமை தங்கிய சுல்தான் சர் இப்ராஹியம் அவர்களின் நன்மதிப்பைப் பெற்றிருந்த திரு.கா.கூத்தபெருமாள் வாண்டையார் ஜொகூர்பாரு பட்டணத்தில் இந்துக்கள் வழிபடவும், வணங்கவும் ஒரு கோயில் அமைக்க ஆர்வம் கொண்டு அதற்கு ஒரு தகுந்த இடம் கொடுத்து உதவுமாறு சுல்தானிடம் விண்ணப்பித்தார்.

மேன்மை தங்கிய சுல்தான் அவர்கள் தம் குடி மக்கள் நலனில் மிகவும் அக்கறை கொண்டவர். ஆன்றோர் வாக்கிற்கிணங்க அதாவது ‘வரப்புயர நீர் உயரும், நீர் உயர நெல் உயரும், நெல் உயர குடி உயரும், குடி உயர கோல் உயரும் ‘என்பதற்கொப்ப ஜாலான் உங்கு புவானின் ஒரு ஏக்கர் பரப்பளவு நிலம் கோயில் எழுப்புவற்கு கொடுத்தோடல்லாமல், கட்டுமான பணிக்கு வெள்ளி ஐநூறும் கொடுத்துதவினார். [அன்று ஐந்நூறு வெள்ளி இன்று ஐம்பது கோடிக்கு சமமாகும்]

திரு.கா.கூத்தபெருமாள் வாண்டையார் அவர்கள், மேன்மை தங்கிய ஜொகூர் சுல்தான் அவர்கள் வழங்கிய நிலத்தில் ஒரு சிறு ஆலயத்தை அத்தாப்பினால் அமைத்து அதில் உலக நாயகியாகிய மாரியம்மனை எழுந்தருளச் செய்தார். ‘எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்வுண்டாம் உய்வில்லை செய்நன்றி கொன்ற மகற்கு' என்ற வாக்கிற்கு ஏற்ப கோயில் எழுப்புவதற்கு நிலமும் பணமும் வழங்கிய மேன்மை தங்கி ஜொகூர் மாநில மன்னருக்கு தங்களின் நன்றி உணர்வைப் புலப்படுத்தும் வகையில் கோவிலுக்கு ‘'இராஜமாரியம்மன் கோவில்'' என பெயர் சூட்டப்பட்டது. (இராஜா - அரசர் = இராஜா + மாரியம்மன்)

முதல் கும்பாபிஷேக விழா 08-12-1911 ஆம் நடைபெற்றது. 'இராஜமாரியம்மன் கோவில்'' திரு. கா.கூத்தபெருமாள் வாண்டையார் அவர்களின் பெரும் முயற்சியாலும் அயராத உழைப்பினாலும் எழுப்பப்பட்டு அவரே சொந்தமாகப் பரிபாலித்து வந்ததினால் பொது மக்கள் அக்கோவிலை ‘'வாண்டையார் கோவில்'' என அன்புடன் அழைத்தனர். 20.06.1935 ஆம் ஆண்டு வரை அவர் பெயராலேயே அழைக்கப்பட்டு வந்துள்ளது.

பொது மக்களின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க திரு.கா.கூத்தபெருமாள் வாண்டையார் அவர்கள் 20.06 .1935- ல் பொது மக்களிடம் கோவில் பொறுப்பை ஒப்படைத்ததுடன் வெள்ளி 500/-யையும் ரொக்கமாகப் புது நிர்வாகத்திடம் ஒப்படைத்து விட்டு அவர் அதில் தொடர்ந்து சேவையாற்றி வந்தார்கள். செயல் திறன் கொண்ட புதிய நிர்வாகம் கோவிலை அவ்வப்போது விரிவாக்கமும், விருத்தியும் செய்து புதிய உபயங்கள் மற்றும் சமய விழாக்கள் நடத்துவதற்கும் ஏற்பாடுகள் செய்தது அதன் பொருட்டு கோவிலைப் பற்றிய செய்தியும் பிரபலமாகியது.

கோவிலின் இரண்டாவது மகா கும்பாபிஷேகம் 1935 ஆண்டு நடத்தப்பட்டது. தொடர்ந்து ஆண்டு தோறும் புதிய நிர்வாகம் பலவிதமாக அந்தந்தக் காலத்திகேற்ப கோவிலை விரிவுபடுத்துவதற்குப் பொது மக்களிடமிருந்து நன்கொடையும் வசூலித்தது.

மூன்றாம் மகா கும்பாபிஷேகம் 30.04.1986 ஆம் ஆண்டும், நான்காவது மகா கும்பாபிஷேகம் 24.01.1999 ஆம் நடந்தேறியுள்ளது.

மாரியம்மனின் அருளொளி அருளாட்சியால் பல ஆன்றோர்களும், மகான்களும் இக்கோவிலுக்கு வந்து அம்மனைத் தரிசித்துச் சென்றுள்ளார்கள்.' ஸ்ரீ ஞானாந்தா பிரமரிசியின் அருளொளி பெற்ற அருள் யோகி, ஹரிதாஸ் சுவாமிகள் (குருஜி), காஞ்சி காமக்கோடி ஸ்ரீ சங்கராச்சாரி சுவாமிகளின் பிரதம சிஷ்யை சரஸ்வதி அம்மையார், குன்றக்குடி அடிகளார்,திருச்சி சாமியார், ஸ்ரீல சுவாமிநாதன், ஸ்ரீ வாரியார் சுவாமிகள், ஸ்ரீ தேங்காய் சுவாமிகள்போன்றவர்களின் வருகையால் கோயில் சிறப்பு பெற்றது.

மூர்த்தி, தலம் தீர்த்தம் என்பதற்கொப்ப இத்திருக்கோவிலின் வடக்கு பக்கத்தில் உள் நிலத்தில் தென்னந் தோப்புகளுக்கு இடையில் ஓர் அழகிய தீர்த்தக்குளம் ஒன்று ஆரம்ப காலத்தில் இங்கு இருந்தது. அது எல்லாம் வல்ல அன்னை மாரியம்மன் திருவருளால் அமைந்துள்ளதென்றால் அது மிகையாகாது. சுவாமி தரிசனம் செய்வதற்கு முன் குளிப்பதற்கும், கைகால் சுத்தம் செய்யவும் பெரிதும் பயன்பட்டது. ஜப்பானியர் ஆட்சியின் போது சேதப்பட்டு மூடப்பட்டு விட்டது. அதே போல் தென்னந்தோப்பும் கோவிலின் வளர்ச்சியை முன்னிட்டு அழிக்கப்பட்டது.

அருள்மிகு இராஜமாரியம்மன் கோயிலின் பிரதான நுழை வாயிலில் திருமதிலோடு அமைந்து கம்பீரமாக உயர்ந்து நிற்கிறது இராஜகோபுரம். இராஜகோபுர நுழைவாயிலியில் இரு கன்னியர்கள் (சுதை) நம்மை வரவேற்கும் பாணியில் அமைந்து உள்ளது.

கோபுரம் சுமார் 75 அடி உயரமும், 31 அடி அகலமும் கொண்டு, கட்டிடக் கலைத்திறனும், சிற்பக்கலையின் செழுமையும் கொண்டு அமைந்துள்ளது. ஒவ்வொரு நிலைகளிலும் கர்ணகூடு, பஞ்சரம் அகாரை, முகசாலை ஆகிய பகுதிகள் முன்னும் பின்னும் மாறி மாறி இடம் பெற்றுள்ளன. இவற்றுள் அம்பிகையின் பல்வேறு சிற்பங்கள் பல்வேறு நிலைகளில் மொத்தம் 210 வடிவங்களில் அமைந்துள்ளன. இவற்றின் அமைப்பு சோழர் காலக்கோபுர அமைப்பில் அமைந்துள்ளது நுழைவாசல் கதவுகள் சாஸ்திர முறைப்படி மரத்தினால் தமிழகக் கலைஞரினால் கலைநயம் மிக்கதாயும், 104 மணிகளிடன் ஒலிக்கிறது.

சைவத் திருக்கோயில்களில் துவஸ்தம்பம் என்னும்‘'கொடி மரம்'' முக்கியமானது. கோவிலில் நுழைந்தவுடன் நமக்குத் தெரிவது நெடிது நிற்கும் கொடி மரம். துவஜ ஸ்தம்பம் சிறப்புடையதாகவும், கலை நுணக்கமான வேலைப்பாடுகளுடன் அமைந்துள்ளது. மூலவராக அருள்மிகு இராஜமாரியம்மன் அருள்பாலிக்கிறாள். கருணைமிகு, தாய்மையுடன்கூடிய அருள் பார்வை நம்மை ஒரு கணம் சிலிர்க்க வைக்கிறது. இடது புற சன்னதியில் ஸ்ரீ விநாயகர் பெருமான் வீற்றிருக்கிறார். வலது புற சன்னதியில் ஸ்ரீ தெண்டாயுதாபணியும் அருள்பாலிக்கிறார்.மகா மண்டபத்தில் முகப்பில் விநாயகர், முருகன், இருபுறம் அம்பாள் நடுவில் ஹம்ச வாகனத்தில் சுதையிலான நிலையில் அமர்ந்தபடிஉள்ளார்கள்.

சுத்தமான விலாசமான மண்டபம். தியானம் செய்யவும், அமர்ந்து மனதை ஒருநிலைப்படுத்தவும், ஏற்ற மண்டபமாகவும் திகழ்கிறது.

கோவிலின் சுற்று பிரகாரத்தில் தனி சன்னதியில் அருவ நிலையில் சிவம் பாண லிங்கம் அதுவும் மரகத லிங்கமாக அமைந்துள்ளது. துர்க்கை அம்மன் சுதை வடிவில் நம்மை வரவேற்கிறது. பெரியாச்சி அம்மன் ஒரே கல்லில்வடிக்கப்பட்டுதுள்ளது. சக்தி வாய்ந்த பெரியாச்சி அம்மன் பல அற்புதங்களை நிகழ்த்தி உள்ளதாக சுமார் நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக இந்த தேவஸ்தானத்தில் செயலாளராக இருந்து சேவையாற்றும் திரு.சி. சேனாதிராசா கூறுகிறார். குழந்தை இல்லா பல தாய்மார்கள் இந்த பெரியாச்சியின் அருளால் மழலை செல்வம் பெற்றுள்ளார்கள்.

கோவில் சுற்று வலத்தில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன், பாமா, ருக்குமணியுடன் உள்ளார். மற்றும் நவகிரக சன்னதி அம்பாளுடைய மூலஸ்தானத்திற்கு இடது புறத்தில் இடம் பெற்றுள்ளது. பைரவர் சன்னதி மூலஸ்தானத்திற்கு முன்புறத்தில் அமைந்துள்ளது.

கோவிலின் முக்கிய விழாக்களாகத் தைப்பொங்கல், மாசிமகம், மகாசிவராத்திரி, பங்குனி உத்திரம், புத்தாண்டு விழா,வைகாசி விசாகம், கொடியேற்று மகோற்சவம், ஆடிக் கடைசி செவ்வாய், கிருஷ்ண ஜெயந்தி, விநாயகர் சதுர்த்தி,நவராத்திரி விழா, தீபாவளி, திருக்கார்த்திகை, திருவெம்பாவை, வைகுண்ட ஏகாதசி பூஜைகளும் நடைபெற்று வருகிறன்றன.

ஆய்வு கட்டுரை : திரு. கிருஷ்ணன், சிங்கை

கவரப்பட்டு வள்ளல் அய்யா ஶ்ரீ மான் மாரியப்ப வாண்டையார்.

சோழர் காலத்தில் கடம்பூர் என்ற, ஆங்கிலேயர் ஆட்சி காலத்தில் கடலூர் என்று அழைக்கப்பட்ட பகுதியில், தில்லைக்கு அருகில் அமைந்துள்ள தலத்து இறைவனின் திருநாமம்- ஸ்ரீசந்திரசேகர்.

கங்கைகொண்டசோழபுரத்தில் ஐப்பசி அன்னாபிஷேகம் நடக்கும் போது, இங்கேயும் அன்னாபிஷேகம் அமர்க்களப்படுமாம்! சிதம்பரம் கோயிலில் திருவாதிரைத் திருவிழா நடைபெறும் நாளில், இந்தக் கோயிலிலும் திருவாதிரை விழா விமரிசையாக நடந்தேறுமாம். இதனால் அந்த ஊருக்குச் சந்திரசேகரபுரம் என்றே பெயர் . கௌரவர்கள் இங்கு வந்து சில காலம் தங்கியிருந்தனர். இதனால், சந்திரசேகரபுரம் எனும் ஊர், கௌரவப்பட்டு என்றானது. அது பின்னாளில் மருவி, கவரப்பட்டு என்றானதாகச் சொல்கின்றனர்.

இந்த புகழ்மிக்க கவரப்பட்டு கிராமத்தில் பிறந்தவர் தான் புகழ்பெற்ற வள்ளல் அய்யா ஶ்ரீ மான் மாரியப்ப வாண்டையார்.

தன் சமுதாயத்திற்கு வாரிவழங்கிய வள்ளல் பெருமான் மாரியப்ப வாண்டையார்.

சிதம்பரத்தில் மிக செல்வாக்கு மிக்கவராக விளங்கினார். தான் சம்பாதித்த குடும்ப சொத்துக்களை சமுதாயத்துக்கு வழங்கிய வள்ளல்.

வங்கக்கடலை களம் அமைத்து கட்டி ஆண்டவர். பிச்சாவரம் மண்ணில் தனி அச்சாரம் போட்டவர் . காமராஜர் தொடங்கி இவர் இல்லத்தில் உணவருந்தி செல்லாத முதலமைச்சர்களே இல்லை என்னும் அளவுக்கு தனி செல்வாக்கு படைத்தவர். 

தென்னாற்காடு மாவட்டத்தில் தனி ஆவர்த்தனம் செய்தவர். பதவிகள் தன்னை தேடிவந்த போதும் விரும்பி ஏற்க்காதவர்.

கவரப்பட்டு இல்லத்தை முக்குலத்தின் தலைமையிடமாக மாற்றியவர். தன் அஞ்சாத செயல்பாட்டால் ஆண்ட அரசுகளை திரும்பி பார்க்க வைத்தவர்.

சிதம்பரத்தில் வாண்டையார் கவர்மென்ட் என்ற தனி அரசாங்கம் நடத்தியவர்.

பள்ளி, பறையர் அதிகமாக வாழும் மண்ணில் ஆண்ட பரம்பரையின் அடையாளமாக நின்றவர்.

தன் இனம் வாழ தன் மகன்களை தாரைவார்த்தவர். சமுதாய இயக்க சங்கம் அமைத்தவர். முக்குல்த்தோர் சங்க மாநாடு முதன்முதலில் நடக்க காரணமாக இருந்தவர்.

தெற்கே தேவர் என்றால் வடக்கே வாண்டையார் என்னும் வரலாறு படைத்தவர்.

இனத்தின் காவலர் சமுதாய சிற்பி கம்பீரத்தின் அடையாளம். சிதம்பரத்து சீமான் கவரப்பட்டு கோமகன். அவரை வணங்கிறோம்.

கவரப்பட்டு வள்ளல் அய்யா ஶ்ரீ மான் மாரியப்ப வாண்டையாரின் வாரிசு வள்ளல் மூவேந்தர் முன்னேற்றக்கழகத் தலைவர் ஸ்ரீதர் வாண்டையார் கவரப்பட்டு சுற்றுப் பகுதியில் நிலத்தடி நீரை பாதுகாக்க தெற்கு பிச்சாவரம் உப்பனாற்றில் நிரந்தர தடுப்பணை கட்ட நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என கோரிக்கை வைத்ததோடு, கவரப்பட்டு அடுத்த தெற்கு பிச்சாவரம், கீழப்பெரம்பை, பெரிய காரைமேடு, சின்ன காரமேடு, சின்டம்பாளையம், இளந்திரிமேடு உள்ளிட்ட சுற்றுப்பகுதி கிராமங்களில் 1000 ஏக்கர் பரப்பளவில் விவசாயம் செய்து வந்தனர். உரியகாலத்தில் தண்ணீர் கிடைக்காமல், நீர் உவர்ப்புத் தன்மையாக மாறியதாலும் சில ஆண்டுகளாக விவசாயம் செய்யமுடியவில்லை. காலம் கடந்து நடவு செய்ததால்  தண்ணீர் இல்லாமல் நடவுப்பயிர் காய்ந்து வந்த்து. அப்பகுதி விவசாயிகள் கோரிக்கையை ஏற்று மூவேந்தர் முன்னேற்ற கழகத் தலைவர் ஸ்ரீதர் வாண்டையார் 1000 ஏக்கரில் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ள நடவு பயிரை பாதுகாக்கும் நோக்கில் 63 கே.வி., திறன் கொண்ட ஜெனரேட்டர் மூலம் உப்பனாற்றில் தேக்கி வைக்கப்பட்ட நன்னீரை இறைத்து விவசாயத்திற்கு பாய்ச்சும் நிகழ்ச்சியை தன் சொந்த செலவில் துவக்கி வைத்தார்.

குறிப்பு : கவரப்பட்டு வள்ளல் அய்யா ஶ்ரீ மான் மாரியப்ப வாண்டையார் குடும்பத்துக்குச் சொந்தமான இரண்டு மாளிகைகள் உள்ளன. 

நன்றி: MK மணிகண்டன் வன்னியர்

தமிழரின் 169 நெல் ரகங்களை மீட்டெடுத்த நெல் ஜெயராமன் வாண்டையார்

12ஆம் வகுப்பு தாவரவியல் பாடப் புத்தகத்தில் நெல் ஜெயராமன் பற்றிய குறிப்புகள் இடம்பெற்றுள்ளன. 

திருவாரூர் மாவட்டம், கட்டிமேடு கிராமத்தைச் சேர்ந்த ராமசாமி வாண்டையார்- முத்துலெட்சுமி தம்பதிக்கு மூன்றாவது மகனாகப் பிறந்தவர் நெல்.ஜெயராமன். பள்ளிக் கல்வியை முடித்த இவர், திருத்துறைப்பூண்டியில் உள்ள தனியார் அச்சகம் ஒன்றில் வேலை செய்தார். பின்னர், நுகர்வோர் பாதுகாப்புக் குழுவைத் தொடங்கி, தீவிரமாக செயல்பட்டதன் காரணமாக, நுகர்வோர் பாதுகாப்பு குறித்த அரசு சார்பிலான பல்வேறு அமைப்புகளில் ஆலோசகராக விளங்கினார். மேலும், பள்ளிகளில் மாணவர்களுக்கான நுகர்வோர் மன்றங்களைத் தொடங்கியதுடன், நுகர்வோர் குறைதீர் மன்றங்கள் மூலமாக பலருக்கு இழப்பீடுகளையும் பெற்றுத்தந்துள்ளார். 

இதன் காரணமாக, கடந்த காலங்களில் நுகர்வோர் ஜெயராமன் என அழைக்கப்பட்டார். பின்னர், கேரள மாநிலத்தைச் சேர்ந்த கிரியேட் நமது நெல்லைக் காப்போம் என்ற அமைப்பின் தமிழக ஒருங்கிணைப்பாளராக செயல்படத் தொடங்கினார். இயற்கை விவசாயத்தின் மீது தனி அக்கறை கொண்டு, இயற்கை வேளாண் விஞ்ஞானி நம்மாழ்வாரால் ஈர்க்கப்பட்டு, அழிந்துபட்ட பாரம்பரிய நெல் ரகங்களை மீட்டெடுத்தல், இயற்கை முறை விவசாயத்தில் விவசாயிகளின் கவனத்தை ஈர்க்கச் செய்தல் பணிகளுக்குத் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர். தனது நீண்ட நெடிய தேடல்கள் மூலம், மாப்பிள்ளை சம்பா, சீரக சம்பா, மைசூர் மல்லி, கிச்சடி சம்பா உள்பட சுமார் 170-க்கும் அதிகமான பாரம்பரிய நெல் ரகங்கள் மீட்டெடுத்த பெருமைக்குரியவர் நெல் ஜெயராமன்.

ஆண்டுதோறும் நெல் திருவிழா நடத்தி, ஆயிரக்கணக்கான விவசாயிகளுக்குப் பாரம்பரிய நெல் விதைகளை இலவசமாக 2 கிலோ வழங்கி, அடுத்த ஆண்டில் 4 கிலோவாக பெறும் சுழற்சி முறையில் ஆண்டுதோறும் ஆயிரக்கணக்கான விவசாயிகளை பாரம்பரிய நெல் ரகங்களை உற்பத்தி செய்ய வைத்தவர். அழிவின் விளிம்பில் இருந்த பாரம்பரிய நெல் ரகங்களையும், இயற்கை விவசாயத்தையும் காப்பாற்ற சிறப்பாக பங்காற்றியவர் என்ற அடிப்படையில் ஜெயராமனை, இயற்கை வேளாண் விஞ்ஞானி கோ. நம்மாழ்வார் நெல் ஜெயராமன் என அடையாளப்படுத்தினார். இவர் உடல்நலக் குறைவு ஏற்பட்டு 2018 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 6ஆம் தேதி காலமானார். 

இந்நிலையில் விவசாய ஆராய்ச்சி, பாரம்பரிய நெல் மீட்பு தொடர்பாக 12ஆம் வகுப்பு தாவரவியல் புதிய பாடப் புத்தகத்தில் இடம்பெற்றுள்ளது. அதில், ஆராய்ச்சியாளர் நார்மன் ஈ போலாக், சுவாமிநாதன் மற்றும் நெல் ஜெயராமன் பற்றியும் குறிப்புகள் இடம்பெற்றுள்ளன. அரசின் இந்த முயற்சிக்கு நெல் ஜெயராமன் குடும்பபத்தினர் மகிழ்ச்சி தெரிவித்துள்ளனர்

டி. என். அனந்தநாயகி வாண்டையார்

நடராஜ வாண்டையாரின் திருமகளாய் தஞ்சை குமரலிங்கத்தில் 18/06/1929ல் பிறந்து சென்னையில் வாழ்ந்தார். படிக்கும்போதே துடிப்புடன் சொற்பொழிவுகள் ஆற்றியவர். பொதுநல தொண்டுகள் புரிவதில் வல்லவர். வழக்கறிஞர் பட்டமும் பெற்று வாதத்திறமையுடன் நீத்மன்றங்ககளில் வாதிட்டு பிற்படுத்தப்பட்டோர் நலனுக்குகாக பாடுபட்டவர். திருச்சி மாவட்டம் லால்குடி அன்பில் கிராமத்தில் திரு இராசமோகன் களத்தில் வென்றாரை கரம்பிடித்தார்.

பாபநாசத்தில் பள்ளிக்கல்வியும் இராணி மேரி கல்லூரி, சென்னை மாநிலக் கல்லூரி மற்றும் சட்டக்கல்லூரி ஆகிய கல்லூரிகளில் உயர்கல்வியும் கற்றார். இவர் 1946 ம் ஆண்டு முதல் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் உறுப்பினராகவும் இரு முறை சென்னை மாநகராட்சி உறுப்பினராகவும் இருந்தவர்.

ஒரு சிறந்த அரசியல்வாதி, சமூக சேவகர், வழக்கறிஞர் மற்றும் முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர். இவர் தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்திற்கு, இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சி சார்பாக பேசின்பிரிட்ஜ் சட்டமன்றத் தொகுதியிலிருந்தும், மயிலாப்பூர் சட்டமன்றத் தொகுதியிலிருந்தும் மூன்றுமுறை - 1957, 1962 மற்றும் 1971ல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

தமிழ்நாடு காங்கிரஸ்தலைவராகவும் பொதுச்செயலாளராகவும் அருந்தொண்டுகள் ஆற்றியவர். உற்றார்,உறவினர் மற்றும் சுற்றத்தினர் அனைவருக்கும் பாகுபாடின்றி உதவிகள் பல செய்தவர். பண்புடன் பழகும் பண்பினை பெற்றவர். அழகு தமிழ் மேடைப் பேசுகளில் காங்கிரஸ் அவைகளை அலங்கரித பெருமை கொண்டவர். சட்டப்படிப்பு முடியும் முன்பே சென்னை மாநகராட்சியில் உறுப்பினராகி காங்கிரஸ் கட்சியை வலுப்பெற செய்த பெருமைமிக்கவர். மூன்று முறை தமிழக சட்டமன்ற உறுப்பினாராகி மக்களுக்கு அரும் பணியாற்றி மகிழ்வுற்றவர். 

வீரத்தமிழருக்கு ஆவேச கடிதங்கள் என்ற கவிஞர் சுத்தானந்த பாரதியின் நூலில் 70 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அனந்தனாயகி இடம்பெற்றார். தன் தகுதிக்கும் உழைப்புக்கும் உகந்த எந்தப் பதவியும் எதிபாரமலும் அடையாமலும் உண்மையான தியாகியாகவே இறுதிவரை காங்கிரஸ் கட்சிக்கு உழைத்து வாழ்ந்து வந்தவர். 1975ல் நெருக்கடி காலத்தில் அவசரகோலத்தில் காங்கிரஸ் இரண்டாக உடைந்தபோது மனம் தளர்ந்து காங்கிரஸ்சில் இருந்து சிறிது ஒதுங்கி இருந்தார். இக்கால கட்டத்தில் தேவர் பேரவை தலைமைப் பொறுப்பு இவரைத் தேடி வந்தது. 

1970-களில் அவர் முதல்வராக இருந்த போது சட்டப்பேரவையில் ஒரு விவாதம். அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராக வகை செய்யும் மசோதாவை ஆதரித்து கருணாநிதி பேசிக்கொண்டிருந்தார். அப்போது, எதிர்க் கட்சி வரிசையில் இருந்த காங்கிரஸ் உறுப்பினர் டி.என்.அனந்தநாயகி, ‘‘எதற்காக இந்த சட்டம்? எங்கள் ஊரில் உள்ள பிடாரி கோயிலில் தாழ்த்தப்பட்டவர்தான் பூசாரியாக இருக்கிறார். எனவே, இந்த சட்டம் தேவையில்லை’’ என்றார்.

அதற்கு, மசோதாவின் நோக்கத்தை விளக்கிய கருணாநிதி, ‘‘தாழ்த்தப்பட்டவர் கள் அர்ச்சகராக இருப்பதை பிடாரிகள்கூட ஏற்கிறார்கள். சில அடங்காப் பிடாரிகள் ஏற்க மறுக்கிறார்கள்’’ என்று கூற, அவையே சிரிப்பில் ஆழ்ந்தது.

விடாமல் அடுத்த கேள்வி தொடுத்தார் அனந்தநாயகி. ‘‘சாமி நம்பிக்கை இல்லாத முதல்வர் கருணாநிதிக்கு, கோயிலைப் பற்றி என்ன கவலை?’’ என்றார். அசராத கருணாநிதி, ‘‘கொலை செய்தவர்கள் மட்டுமா நீதிமன்றம் போகிறார்கள். வழக்கில் வாதாடும் வக்கீல்களும், நீதிபதிகளும் கூடத் தான் நீதிமன்றம் போகிறார்கள்’’ என்றார். கேள்வி கேட்ட அனந்தநாயகி உட்பட சபையே அவரது சாதுர்யத்தை ரசித்தது


தேசிய பாரம்பரியத்தின் உணர்வோடு தேசிய இயக்கத்தை வளர்ந்த அம்மையாரால் சாதிய உணர்வுகளையும் அதன் உட்பூசல்களையும் சகிக்க முடியாமல் அப்பதவியை உதறினார். நாடும் சமுதாயமும் தான் வளர்த்த காங்கிரஸ் இயக்கமும் நலிந்து வருவதை கண்டு கவலையுற்று தானும் நலிந்து இறுதிக்காலத்தை தன்  இல்லத்துக்குள்ளேயே முடித்துக்கொண்டார். தான் சார்ந்த இயக்கத்துக்கும் நாட்டுக்காகவும் உழைத்தாரே தவிர அந்த இயக்கத்தால் எந்த ஒரு பயனும் அடையாத புடம் போட்ட தியாகியாகவே வாழ்ந்து மறைந்தார்.


எதிரிகளுக்கும் உதவி செய்து சர்வகட்சித்தோழர் என்று புகழப்பட்டவர். ஒன்றியப்பெருந் தலைவர், மாவட்டச்செயலாளர், அமைச்சர் என் எந்த நிலையிலும் பிறந்த சமுதாயத்தை மறவாத இனப்பற்றாளர். கலைஞர் கருனாநியின் சட்டமன்ற நுழைவுக்கு 1957ல் குளித்தலை தொகுதியை வாயிலாக்கிய நாள் முதல் இறுதிமூச்சுவரை பிறருக்கு உதவி செய்தே புரவலர் எனப் போற்றப்பட்டவர்.


மொழி,நாடு, இயக்கம், இனம் என்ற பந்தங்களுக்கு குந்தகம் வராமல் பார்புகழ் மங்கையாக, தேசியவாதியாக இறுதிவரை வாழ்ந்து மறைந்த நம் குல செல்வியை எண்ணி நாம் பெருமையும் பாடங்களும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அறிவிற் சிறந்தோர், ஆற்றல்மிகு பெரியோராகிய அனந்தநாயகி என்னும் அற்புத மங்கையின் புகழ் விண்ணும் மண்ணும் இருக்கும் வரை நிலைத்து நிற்கும்.

முலக்கரம் / முலைவரி / Breast Tax / தோள் சீலைப் போராட்டம்

முலைவரி காட்டியதாக குறிப்படப்படும் சாதிகள் நாடார் , ஈழவர், காவேரி நாவிதர், பறையர், புலையர், சாம்பவர், வள்ளுவர், சேரமர்.  

ஆனால் அகிலத்திரட்டு என்பது நாடார்களால் நாடார் களுக்கு எழுதப்பட்டவை. அதில் மறவர், இடையர், வாணியர், அருந்ததியர், பரதவர், துலுக்கர், கம்மாளர் எல்லாரும் தோள் சீலை போராட்டம் நடத்தியதாகவும், திருவிதாங்கூர் அரசர்கள் இவர்களை தாழ்த்தப்பட்ட மக்களாக நடத்தினர்கள் என்றும் ஆதாரமற்ற கற்பனையாக எழுதியுள்ளனர்.

‘முலக்கரம்.' இது பெண்களின் மீது விதிக்கப் பட்ட வரி. அன்றைய திருவிதாங்கூர் சமஸ் தானத்தின் (இன்றைய கேரளப் பகுதி) மன்னர் தான் வரியை விதித்தான். 1800-ம் ஆண்டுகளில் ஆடை, அணிகலன்கள் செல்வச்செழிப்பின் அடையாளமாகவும் உயர் சாதிக்காரர்கள் என்று தங்களை அழைத் துக்கொண்டவர்களுக்கே உரித்தானவை யாகவும் இருந்தன. வறுமையில் வாழ்ந்த தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு, அவற்றை அணிய அனுமதி இல்லை. தாழ்ந்த சாதியினர் என்று சொல்லி பிறரால் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களான சாணார் மற்றும் ஈழவ சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஆண்களும் பெண்களும் உயர்சாதிக்காரர்கள் என்று தங்களை அழைத்துக்கொண்டவர்கள் முன்னிலையில் தங்கள் மார்பை மறைக்கக் கூட அனுமதிக்கப்படவில்லை.

திருவிதாங்கூரின் ‘பூர்வீக வாழ்க்கை’ என்ற நூலில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு இழைக்கப் பட்ட இதுபோன்ற இன்னல்கள் குறித்து விரிவாகவே எழுதியுள்ளார் எழுத் தாளர் சாமுவேல். அந்த மக்களின் மீது 110 விதமான வரிகள் விதிக்கப் பட்டிருந்தன என்றால்... அது எத்தகைய கொடுமை. வறுமையிலும் பசி, பட்டினியிலும் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த அம்மக்களின் வாழ்க்தைத் தரத்தை உயர்த்துவதற்குப் பதிலாக, வரிகளை விதித்து கொடுங்கோன்மையை அரங்கேற்றி யிருக்கிறார் அந்த மன்னர். ஆடை களை அணியத் தடைவிதிக்கும் அளவுக்கு மதிகெட்டுப் போனவரை மன்னர் என்று சொல்வதற்கே மனது வரவில்லை.

சாமுவேல் எழுதியிருக்கும் புத்தகத் தில் மேலாடை ஏதுமின்றி, திறந்த மார்பகங்களோடு நின்றிருக்கும் அச்சமூக மக்களின் படங்களும் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. 

அரசாங்கத்தின் ஆணையை மீறி ஆடை அணிந்த பெண்களுக்குத் தான் `முலக்கரம்' எனும் முலைவரி விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த வரியை விதிக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த நபர்கள், சம்பந்தப் பட்ட பெண்ணின் மார்பைத் தொட்டு அளவிட்டு, அதற்கேற்ப வரி விதிக்கும் கொடுமைகளும் அரங்கேறி யிருக்கின்றன.

தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் என்று சொல்லி ஒடுக்கப்பட்டவர்களை மட்டுமல்ல, உயர்சாதி என்று அழைக்கப்படும் நாயர் சாதியைச் சேர்ந்த பெண்களையும்கூட இத்தகைய கொடுமைக்கு ஆளாக்கியிருக்கிறார்கள் அக்காலத்தில். அதாவது, பிராமணர்கள் முன்பாக நாயர் சாதி பெண்கள் மார்பை மறைக்கக் கூடாது என்கிற கட்டுப்பாடு இருந்திருக்கிறது. மற்ற சமயங்களில் சல்லாத் துணி போன்ற முண்டுடுத்தி மார்பை மறைத்திருக்கிறார்கள், நாயர் இனப் பெண்கள். இவர்கள், வரி கட்டத் தேவையில்லை என்பது மட்டுமே, இவர்களுடைய `உயர்சாதி’க்காக வழங்கப்பட்ட சலுகை.

கேரளாவின் மத்தியப் பகுதியில் உள்ள சேர்தலாவில், இன்றும் பாடப் பட்டு வருகிறது ஒரு நாட்டுப் பாடல். அந்தப் பாடலின் நாயகி... நங்கேலி.

மார்பில் துணிகொண்டு மூடுவதற்குத் தடை விதிக்கப்பட் டிருந்ததை ஏற்க மறுத்தார் நங்கேலி. உயர்சாதிக்காரர்கள் என்று தங்களை அழைத்துக்கொண்ட கொடூரர்களின் கண்களுக்கு, தன்னுடைய மார்பைக் காட்ட முடியாது என்று கொந்தளித்த நங்கேலி, ஆடைகொண்டு மறைத்தார். இந்த விஷயம், வரிவிதிக்கும் பர்வதியர் என்ற அரசு ஊழியனின் கவனத்துக்குச் சென்றது. இதையடுத்து, சட்டத்துக்கு எதிராக நடப்பது சரியல்ல என்று நங்கேலியை எச்சரித் தான். அதையும் மீறி, மார்பை மறைத்துச்சென்றார் நங்கேலி.

வரி விதிப்பவரும், வரி வசூலிப்பவரும் நங்கேலியின் வீட்டுக்கே சென்று, முலை வரியைத் தீர்மானிப்பதற்காக, `உன் மார்பைத் திறந்துகாட்டு’ என்று நங்கேலிக்கு உத்தர விட்டார்கள். சட்டென்று வீட்டுக்குள் சென்ற நங்கேலி, ஒரு வாழையிலையைக் கொண்டு வந்து அவர்கள் முன் தரையில் விரித்து, விளக்கும் ஏற்றினார். கத்தியோடு வந்த நங்கேலி, சட்டென்று தன்னுடைய முலைகளை அறுத்து ரத்தம் சொட்டச்சொட்ட வாழை இலையில் வைத்தார். சற்றுநேரத்தில் அவருடைய உயிர் பறிபோனது. முலைக்கு வரி கட்டுவதைவிட, உயிர் துறப்பேன் என்று செயலால் உணர்த்தினார். அதிர்ந்துபோன அரசு ஊழியர்கள், பயந்தோடி பதுங்கினர்.

வீடு திரும்பிய கணவன் சிறுகண்டன், ரத்த வெள்ளத்தில் இறந்து கிடந்த மனைவி நங்கேலியைக் கண்டு அலறித் துடித்தார். மறுநாள், மனைவியின் சிதைக்குத் தீமூட்டி, அதில் பாய்ந்து தன்னையும் மாய்த்துக் கொண்டதாகத் தகவல்கள் கூறு கின்றன. ஓர் ஆண் உடன்கட்டை ஏறிய முதல் சம்பவம் இதுவென வரலாற்றுப் பதிவுகள் தெரிவிக் கின்றன.

ஈழவ சமூகத்தைச் சேர்ந்த நங்கேலியின் மரணம், தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் மத்தியில் பெரும் கலவரமாக வெடித்தது. அநாகரிகமான இந்த வரிவிதிப்புக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து, அன்றைய சென்னை மாகாண கவர்னர், பிரிட்டிஷ் அரசிக்கு கடிதம் எழுதி, அந்த வரிக்கு தடைவிதிக்கக் கேட்டுக்கொண்டார். அதைத் தொடர்ந்தே திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தில் முலைவரி ரத்து செய்யப்பட்டு, மார்பை மறைக்கும் ஆடை அணிய அனுமதியும் வழங்கப் பட்டது.

`முலக்கரம்' வரியை எதிர்த்து நங்கேலி, தன் முலைகளை அறுத்து உயிர் துறந்த இடம், இன்றைக்கும் ‘முலச்சிப் பறம்பு’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

முலைவரி மற்றும் நங்கேலியின் தியாகம் ஆகியவற்றை சாதியம், மோதல் மற்றும் ஆடை மாற்றம் என்ற தலைப்பில் மத்திய பள்ளிக் கல்வி வாரியம், பள்ளிக்கூட பாடமாக வைத்தது. ஆனால், சமூகநீதிக்கான வழக்கறிஞர் அமைப்பு, சாணார்கள் என்னும் நாடார்களை இழிவுபடுத்தும் செயல்; திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் பூர்வகுடிகள் நாயர்கள் என்று சொல்லப்பட்டிருப்பதும் தவறு; நாடார்களே பூர்வகுடிகள் என்று எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். நாடார் சமுதாயப் பெண்கள் மேலாடை அணிய தடை விதிக்கப்பட்டதை எதிர்த்து, கிறிஸ்துவ மத ஆலயங்கள் நடத்திய போராட்டங்கள் மட்டுமே முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

1836-ம் ஆண்டிலிருந்து அய்யா வைகுந்தர் நடத்திய போராட்டங்கள் பாடத்தில் சேர்க்கப்படவில்லை. இவற்றையெல்லாம் முன்வைத்து, முலைவரி தொடர்பான பள்ளிக்கூட பாடத்தைத் தடை செய்ய வேண்டும் என்று உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தாக்கல் செய்யப்பட்டது. இதை யடுத்து, நங்கேலியின் கதையை 2016-ம் ஆண்டு பாடத் திட்டத்திலிருந்து நீக்க உத்தரவிட்டது உயர் நீதிமன்றம்.

கட்டுரை :  ஆனந்த விகடன்

வழக்கறிஞர் கே.சாந்தகுமாரி; 

ஓவியம்: ஜீவா