சிங்களப் படையெடுப்பும் கள்ளர் தலைவர்களும்

சிங்களர்களின் புனித நூல்களான மகாவம்சம், குலவம்சம் நூல்களில் தாங்கள் யார் யாரிடம் போர்புரிந்தோம், யார் எங்களை எதிர்த்தவர்கள் என்பதை மிகவும் தெளிவாக குறித்துள்ளார்கள். இதில் வரும் ஊர் பெயர்களும், தளபதிகளின் பெயர்களும் சிங்களர்களின் உச்சரிப்பில் இருப்பினும், அதனை முதுபெரும் வரலாற்று நாயகர் கிருஷ்ணசாமி அய்யங்கார் உதவியுடன் குறிப்பிட்டுள்ளேன்.

முதலாம் விக்கிரமபாகு மன்னன் (1111–1132)

பொதுயுகம் 1170-71 காலகட்டத்தில் இருவேறு பாண்டியர்கள் மதுரையின் அரியணைக்காக மோதல்களைத் துவக்கி நடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்தநேரத்தில் ஆண்டுகொண்டிருந்த பராக்கிரம பாண்டியனுக்கு எதிராக குலசேகர பாண்டியன் மதுரையை முற்றுகையிட்டிருந்தார். இந்த முற்றுகையில் குலசேகர பாண்டியன் வலிமையுடன் இருந்தததால் எந்தேநேரத்திலும் தான் ஆட்சியை இழக்க நேரிடலாம் என்று அஞ்சிய பராக்கிரம பாண்டியன் தனக்கு உதவி செய்யுமாறு இலங்கையின் அரசனான பராக்கிரமபாகுவுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்தார்.

இலங்கைத் தீவானது சோழர்களின் ஆதிக்கத்தில் இருந்தது. முதலாம் விஜயபாகு (1055–1100) தன்னுடைய படையெடுப்பாலும் சோழர்களை வெற்றிபெற்று இலங்கையை கைப்பற்றினார். முதலாம் விக்கிரமபாகு மன்னன் (1153–1186) தலைநநகரமான அனுராதபுரத்தை கைவிட்டு திட்டமிடப்பட்ட புதிய நகரமான பொலன்னறுவைக்கு தலைநகரை மாற்றிக்கொண்டார்.

இலங்கையின் வரலாறு கூறும் மஹாவம்சத்தின்படி, அரியணை ஏறுவதற்காக பராக்கிரமபாகு ஏறத்தாழ பதினாறு ஆண்டுகள் தொடர்ந்து பல்வேறு எதிரிகளுடன் போரிட்டதாகக் கூறுகிறது. இந்த நேரத்தில் பாண்டிய நாட்டிலிருந்து உதவி கேட்டுவந்த தூதுவர்களின் வேண்டுகோளை ஏற்று உடனடியாக சிங்களப்படைகளை பராக்கிரம் பாண்டியனுக்கு உதவ அனுப்ப முடிவெடுத்தார் பராக்கிரமபாகு.

இந்த உதவி மதுரையை அடைவதற்கு முன்னர் பராக்கிரம பாண்டியன் போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டார். அவரும், அவனது மனைவி மற்றும் குழந்தைகள் அனைவரும் கைது செய்யப்பட்டுப் பின்னர் படுகொலை செய்யப்பட்டார்கள். பின்னர் குலசேகர பாண்டியன் மதுரையில் பாண்டிய அரசனாக முடிசூட்டிக் கொண்டார்.

குலசேகர பாண்டியன் முடிசூடியதை அறியாத பராக்கிரமபாகு, புகழ்பெற்ற தனது தளபதியான லங்கபுர தண்டநாதவின் தலைமையில் ஒரு படையை அனுப்ப முடிவெடுக்கிறார். லங்கபுர தலைமையில் தலைநகரிலிருந்து புறப்படும் சிங்களப்படை இலங்கையின் மஹாதிட்ட (மாந்தோட்டம்) என்கிற இடத்தை வந்தடைகையில் குலசேகர பாண்டியன் மதுரையை வென்றதும் பின்னர் பராக்கிரம பாண்டியனுடன் அவனது மனைவி, பிள்ளைகள் கொலையுண்டதுமான செய்து வந்தடைகிறது. இருப்பினும் பராக்கிரமபாகு சிங்களைப்படைகளை மதுரையை நோக்கிச் செல்ல உத்தரவிடுகிறார்.

மஹாதிட்டவிலிருந்து புறப்படும் சிங்களப்படை தலபில்ல என்னும் துறைமுக நகரை வந்தடைந்து அங்கிருந்து கப்பல்களில் ஏறி ஒரு இரவும், ஒரு நாளும் பயணம் செய்து பாண்டியப்பகுதில் இருக்கும் தலபில்ல (புலியடிசாலை) என்னும் இடத்திற்கு வந்து சேருகிறார்கள்.

இந்தச் சூழ்நிலையில் குலசேகர பாண்டியன் படைகளுடன் படையெடுத்து வருகிறார் என அறியும் பராக்கிரமபாகு அவனை எதிர்க்க ஜகத் விஜய என்பவனின் தலைமையில் இன்னொரு படையை பாண்டிய நாட்டுக்கு அனுப்பி வைக்கிறார். அந்தப் படையும் சிங்களத் தளபதி லங்கபுர இருக்கும் ஆனைவிலக்கிற்கு வந்து சேருகிறது. இருவரும் நெட்டூர் மற்றும் ஆனைவிலக்கியில் தங்கள் முகாம்களைத் தனித்தனியாக அமைத்துக் கொள்கிறார்கள்.

தரைவழியாகச் சென்ற படைகளுக்குத் தானே தலைமை தாங்கிச் சென்ற குலசேகரபாண்டியனுக்கும் லங்கபுரவின் படைகளுக்கும் பெரும்போர் நிகழ்கிறது. குலசேகரனின் குதிரை கொல்லப்பட்டதால் அவன் பின்வாங்கிச் செல்கிறான். தோல்வியடைந்த பாண்டியப்படைகளின் நிலைகளைக் கைப்பற்றும் சிங்களப்படை அவற்றைத் தீ வைத்துக் கொளுத்தி அழிக்கிறார்கள். பின்னர் அங்கிருந்து நகர்ந்து ஏற்கனவே கைப்பற்றிய வடலை என்னும் நகரில் நிலைகொள்ளுகிறது சிங்களப்படை.

மாலவச் சக்கரவர்த்தி என்பவர் சிங்களப்படைகளுக்குச் சரணடைய மறுத்து புதுக்கோட்டைக்கு அருகிலிருக்கும் செம்பொன்மாரி என்கிற இடத்திலிருக்கும் கோட்டையில் சென்று பதுங்கிக் கொள்கிறார். வெல்லவே முடியாததாகக் கருதப்பட்ட அந்தக் கோட்டையைச் சோழர்கள் இரண்டு ஆண்டுகாலம் முற்றுகையிட்டும் வெல்ல இயலவில்லை என லங்கபுரவிற்குத் தெரியவருகிறது. எனவே அதனை நோக்கிச் செல்லும் சிங்களப்படைகள் வெறும் அரை நாட்களிலேயே அந்தக் கோட்டையைக் கைப்பற்றி உள்ளே நுழைகிறார்கள். எனினும் சிறிது நேரத்திலேயே பாண்டியப்படைகள் அந்தக் கோட்டையைச் சூழ்ந்து இலங்கைப்படையை முற்றுகையிடுகிறார்கள். பெரும் போருக்குப் பின்னர் அந்த முற்றுகையை உடைக்கின்றன சிங்களைப்படைகள்.

செம்பொன்மாரியை மீண்டும் மாளவச் சக்கரவர்த்திக்கு அளிக்கும் லங்கபுர, திருவேங்கம் மற்றும் கருத்தங்குடி வழியாக மீண்டும் ஆனைவிலக்கிக்குச் சென்று சேர்கிறார்.

பின்னர் அங்கிருந்து மீண்டும் சிறுவயலுக்குச் சென்று ஊர்த்தலைவனான புண்கொண்ட நாடாள்வார் என்பவரையும் அவரது நட்புப் படைகளையும் வென்று, நாடாள்வாரின் இரண்டடுக்கு கொண்ட மாளிகையைத் தீக்கிரையாக்குகிறார். லங்கபுர பின்னர் அங்கிருந்து காளையார் கோவிலுக்குச் சென்றுவிட, இன்னொரு சிங்களத் தளபதியான ஜகத் விஜய மானாமதுரையையும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளையும் பிடித்துவிட்டு மீண்டும் நெட்டூருக்குத் திரும்புகிறார்.

பின்னர் ஒண்றிணைந்த சிங்களப்படைகள் குலசேகரப் பாண்டியனைத் தேடி திருப்பாலூருக்குச் செல்கின்றன. இந்த நேரத்தில் குலசேகரப் பாண்டியன் மற்றும் சிங்களப்படைகளுக்கு இடையே போர் நடக்கிறது. போரில் தோல்வியுறும் குலசேகரப்பாண்டியன் அங்கிருந்து தப்பி தொண்டமான் நாட்டிற்கு (புதுக்கோட்டை) தப்பிச் சென்று தொண்டைமானின் கோட்டைக்குள் அடைக்கலம் ஆனார். அங்கிருந்து சோழர்களின் உதவியைக் கோருகிறார்.

பின்பு சிங்கள தளபதி லங்கப்புராவிற்கு எதிராக தொண்டைமானையும் (அறந்தாங்கி தொண்டைமான்), தன்னுடன் கூட்டணியில் சேர்த்து எதிர்க்க தயாராகினார் குலசேகர பாண்டியனார்.

குலசேகர பாண்டியன் படையும், தொண்டைமானார் படையும் மற்றும் பயமறியாத வீரனான அஞ்சமாதித்தா என்பருடன் சேர்ந்து சிங்களர்கள் கைப்பற்றி வைத்திருந்த மங்கலம்மா என்கிற இடத்திற்கு படையுடன் செல்கின்றனர்.

ஏற்கனவே இந்த இடத்தை சிங்களர்களிடம் போரிட்டு இழந்து மீண்டும் கைப்பற்ற முனைப்புடன் இருந்த மன்னையர் ராயர், தென்கொண்ட ராயர் என்கிற இரு குறு நில மன்னர்களுடன் சேர்ந்து குலசேகர பாண்டியன் சிங்களபடையை விரட்டுகிறார்.

இதனை சற்றும் எதிர்பார சிங்கள தளபதி லங்கப்புரா மிகவும் கோபமுற்று மதுரையிலிருந்து ஒரு பெரும் வலிமைமிக்க படையுடன் மங்கலம் கோட்டைக்கு போரிட வருகிறார். (வல்லுடி வால்மங்கலம், காளையார் கோவிலுக்கும் திருப்பத்தூருக்கும் இடையில் இருப்பதாகத் தெரிகிறது)

ஆனால் லங்கப்புராவிற்கு அங்கு எளிதில் வெற்றி கிடைக்கவில்லை. ஏனென்றால் அந்த கோட்டையை தொண்டைமான் மனைவியின் மூன்று சகோததர்களானா (பங்காளிகள்) முனையத்திரியர், கள்ளர் வேலைக்காரர் , காலிங்கராயர் மூன்று பேரும் அரணாக கத்திபோல் நெஞ்சை நிமிர்த்தி நின்றனர்.

லங்கப்புராவின் சிங்கப்படைக்கும், பாண்டிய தளபதிகளுக்கும் போர் மிகவும் மூர்க்கமாகவும், வீரமாகவும் நடந்தேரியது. இறுதியில் அதிக படையுடன் இருந்த லங்கப்புராவிற்கே வெற்றி கிடைத்தது. மங்கலம் கோட்டை மீண்டும் சிங்களர் வசம் சென்றது.

இந்த வெற்றிக்கு பின்பு ஶ்ரீவில்லிபுத்தூருக்கு சிங்களப்படை நகர்ந்து அங்கேயும் வெற்றி வாகை சூடியது. இந்த நேரத்தில் குலசேகரபாண்டியன் திருநெல்வேலியில் தன்னுடைய படையுடன் போருக்கு தயாராகுகிறார்.

குலசேகரபாண்டியன் தன்னுடைய வடகொங்கு மற்றும் தென்கொங்கு நாட்டில் உள்ள தம்பிகளிடம் படை உதவி கேட்கிறார். இந்த விசயத்தை கேள்வி பட்ட சிங்களத்தளபதி லங்கப்புரா தன்னுடைய பெரும் படையுடனும், ஜெகவிஜயா என்ற இன்னொரு தளபதியுடன் சேர்ந்து குலசேகர பாண்டிய மன்னனின் இன்னொரு மாபெரும் தளபதியான கள்ளர் வேலைக்காரர் முழுமையாக தரைமட்டாக்க திட்டமிடுகின்றனர்.

இந்த நேரத்தில் லங்கப்புரா மிகவும் நேர்த்தியாக குலசேகரபாண்டியன் தன்னுடைய தம்பிகளுடன் சேர்ந்துவிட்டால் தங்களால் சமாளிக்க முடியாது என்பதால், குலசேகரபாண்டியனின் தளபதியான கள்ளர் வேலைக்காரர், லங்கப்புரா வீழ்த்தி அவருடைய ஏராளமான குதிரைகளையும், தமிழர்களையும் போர் கைதிகளாக பிடித்து செல்கின்றனர்.

இரண்டு சிங்களத் தளபதிகளும், லங்கபுர மற்றும் ஜகத் விஜய, குலசேகரனின் இருப்பிடத்தைச் சூழ்ந்து அவனைத் தாக்குகிறார்கள். குலசேகரன் அங்கிருந்த ஒரு பெரிய ஏரியின் கரைகளை இடித்து அவர்களைத் தோற்கடிக்க முயல்கிறான். இருப்பினும் சிங்களத் தளபதிகள் அந்த ஏரியின் கரைகளை விரைவாகச் சரிசெய்து குலசேகரனை அங்கிருந்து விரட்டியடிக்கிறார்கள். சிரிமலக்கா மற்றும் குற்றாலம் பகுதிகள் அவர்களிடம் வீழ்கின்றன.

சிரிமலக்கா என்கிற இடத்தில் வைத்தே குலசேகர பாண்டியன், பராக்கிரம பாண்டியனையும் அவனது மனைவி, குழந்தைகளையும் கொன்றதால் அந்த ஊரில் இருந்த அரண்மனையைத் தீ வைத்து எரிக்க உத்தரவிடுகிறார் லங்கபுர. பின்னர் அங்கிருந்து சென்று சோழகுலந்தகம் என்னும் இடத்தைக் கைப்பற்றுகிறார்.

குலசேகர பாண்டியனுக்கு சோழ நாட்டிலிருந்து படையுதவி கிட்டுகிறது. பல்லவராயரின் கல்வெட்டுக்களின்படி இந்தப் படைகள் புதுக்கோட்டைக்குத் தெற்குப்பகுதியிலிருந்து வந்தவை எனத் தெரிகிறது. அவர்களுடன் இணையும் குலசேகர பாண்டியன் பாண்டு நடுக்கோட்டை மற்றும் உரியேரியைத் (எழுவன்கோட்டை மற்றும் இறகுசரி) தனது தலைமையிடமாகக் கொள்கிறார். இருப்பினும் அவரை அங்கும் தோற்கடிக்கும் இரண்டு சிங்களத்தளபதிகளும் பாளையைம்கோட்டையை அடைந்து அங்கு ஒளிந்திருந்த குலசேகரனை விரட்டுகிறார்கள்.

குலசேகர பாண்டியன் அங்கிருந்து மதுரையை நோக்கிப் படையெடுத்துச் செல்வதாகக் கேள்விப்படும் சிங்கள தளபதிகள் உடனடியாக மதுரையை நோக்கி வர, அங்கிருந்து தப்பும் குலசேகரன் சோழ நாட்டிற்குத் தப்பிச் சென்று சோழர்களின் உதவியை நாடுகிறார். பாடநல்லூரில் ஜகத் விஜயனை நிறுத்திவிட்டு லங்கபுர திருக்கண்ணப்பருக்குச் செல்கிறார். இதே வேளையில் சோழ நாட்டிலிருக்கும் குலசேகர பாண்டியனின் வேண்டுகோளை ஏற்கும் சோழ அரசர் அவருக்கு உதவியாக பல்லவராயரின் தலைமையிலும், பிற சோழ படைத்தளபதிகளின் தலைமையிலும் ஒரு படையைத் தரைவழியாகவும், தொண்டி துறைமுகம் வழியாகவும் அனுப்பி வைக்கிறார்.

இதனைக் கேள்விப்படும் லங்கபுர தனது படையணியில் ஒருபகுதியினரை மதுரையைப் பாதுகாப்பதற்காக வைத்துவிட்டு இன்றைய திருப்பத்தூர் தாலுக்காவிலிருக்கும் கீழாநிலை என்கிற இடத்திற்குச் செல்கிறார். இங்கு நடக்கும் போரில் சோழ, பாண்டிய கூட்டுப்படைகளைத் தோற்கடிக்கும் லங்கபுர, மணமேக்குடி மற்றும் வட மணமேக்குடி என்னும் ஊர்களைக் கைப்பற்றுகிறார். இந்த இடம் வெள்ளாற்றின் முகத்துவாரத்தில் இருகிறது. இந்த இரண்டு ஊர்களையும் தீக்கிரையாக்கிவிட்டு மஞ்சக்குடி என்கிற ஊரையும் எரித்து அழிக்கிறார் லங்கபுர.

குலசேகர பாண்டியனுக்கு உதவிய சோழர்களைப் பழிவாங்கும் பொருட்டு சோழப்பகுதிகளில் ஏழுகாததூரம் நுழையும் சிங்களப்படைகள் அந்தப்பகுதிகளைத் தாக்கி அழிக்கின்றன. பின்னர் குலசேகரனுக்கு உதவச் சென்ற நெடுந்தரையரின் ஊரான வேளாக்குடிக்குச் செல்கின்றன சிங்களப்படைகள். ஆனால் நெடுந்தரையர் வேறுபல தமிழ் சிற்றரசர்கள், தளபதிகளின் உதவிகளைப் பெறுவதில் வெற்றி பெறுகிறார். அவரது படைகளுடன் குலசேகரப்பாண்டியனுடன் வந்த திருநெல்வேலி, கொங்குப் படைகளும் ஒன்று சேர, பொன்னமராவதியில் லங்கபுரவை எதிர்த்து நிற்கிறான் குலசேகரபாண்டியன். அங்கும் அவனைத் தோற்கடித்து விரட்டுகிறார் லங்கபுர.

பாண்டிய நாட்டில் வீரபாண்டியனின் எதிரிகளை வீழ்த்தி விரட்டிவிட்டதாக எண்ணும் லங்கபுர பின்னர் தனது தலைமையகத்திற்குத் திரும்புகிறார். பின்னர் தனது அரசனான இலங்கையின் பராக்கிரமபாகுவை கவுரக்கும் வகையில் பராக்கிரமபாகுவின் படம் பொறித்த இலங்கைப் பணத்தை (கஹபண) பாண்டிய நாட்டில் தயாரிக்க உத்தரவிடுகிறார். வீரபாண்டியனுக்குப் பொறுப்புகளை ஒப்படைத்த பின்னர் பாண்டிய நாட்டில் கைப்பற்றிய கைதிகள், யானைகள், குதிரைகள் போன்றவற்றை இலங்கைக்கு அனுப்பி வைத்துவிட்டுத் தானும் இலங்கை திரும்புகிறார் லங்கபுர.

லங்கபுரவின் மாபெரும் வெற்றியைக் கவுரவிக்கும் பொருட்டு பராக்கிரமபாகுவே நேரில் வந்து அவரை வரவேற்கிறான். அவரது நினைவாக பண்டுவிஜயக என்கிற கிராமம் நிறுவப்பட்டு ஏராளமான பொன்னும், பொருளும் பிராமணர்களுக்குத் தானமாக வழங்கப்படுகிறது.

குறிப்பு :

இங்கு பாண்டியருக்கு துணை நின்ற தலைவர்கள் கள்ளர் மற்றும் மறவரே . இதில் வரும் பட்டங்களை உடைய கள்ளர்கள் மற்றும் மற்றவர்கள் இன்றும் அந்த பகுதியில் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

1) குலசேகர பாண்டிய மன்னனின் இராணுவ தலைமையிடம்:

சிங்களர்கள் தங்களது எதிரிகளான பாண்டிய மன்னனின் இராணுவ தலைமையிடமாக குறித்த இடம் தான் எழுவன்கோட்டை மற்றும் இறகுசரி. இந்த இரண்டு ஊர்களும் குலசேகர பாண்டியனின் உறுதியான கோட்டைகளுடன் மிகவும் வீரமிக்க படைகள் இங்கே இருந்ததாகவும் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. இன்றும் இந்த இரண்டு ஊர்களும் மிகவும் உயிர்ப்புடன் உள்ளது.

எழுவன் கோட்டை என்ற ஊர், ஏழுகிளை கள்ளர் நாடுகளில் வலிமைமிக்க நாடுகளில் ஒன்றான தென்னிலை நாட்டின் தலைமை அம்பலமாக 1000வருடங்களாக எழுவன் கோட்டை அம்பலம் திகழ்கிறார். மேலும் புகழ்பெற்ற கண்டதேவி தேரோட்டத்தில் முதல் மரியாதை இந்த தென்னிலை தலைமை அம்பலமான எழுவன் கோட்டை அம்பலமே பெறுகிறார்.

அதேபோல் இறகுசேரியும் எழுகிளை கள்ளர் நாடுகளில் ஒன்றாகும். கண்டதேவி தேரோட்டத்தில் உள்ள நான்கு வடத்தில் நான்காவது வடமும், முதல் மரியாதையும் இறகுசேரி அம்பலத்திற்கே கொடுக்கப்படுகிறது.

மகாவம்சத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட செம்பொன்மாரி இன்றும் எழுகிளை கள்ளர் நாடுகளில் ஒன்றாக திகழ்கிறது. சொலையர்கள் என குறிப்பிடப்பட்ட சோலையன் கிளை கள்ளர்கள் இன்றும் வசித்து வருகின்றனர். செம்பொன்மாரி கள்ளர் நாடு: 22.5 கிராமங்கள் உடையது.

2) சிறுவயல் தலைவர் புண்கொண்ட நாடாள்வார் :

மறவர் சீமையின் தலைவர்கள் வடவால திருக்கை நாடாள்வார், குண்டைய முத்தரையர், அஞ்சுகோட்டை நாடாள்வார், அதளையூர் நாடாள்வார், தழை யூர் நாடாள்வார், என பல தலைவர்கள்.

சிவங்கங்கை மன்னர் கௌரி வல்லபத்தேவர் - மாணிக்காத்தாள் தம்பதிக்கு, குழந்தை பாண்டிய தேவர், நமச்சிவாய தேவர், ராமசாமித்தேவர் எனும் மூன்று மகன்கள் இருந்தனர். அவர்களுக்கு சிறுவயல், முடிகண்டம், குருந்தம்பேட்டை ஆகிய கிராமங்கள் அளிக்கப்பட்டது

3 ) மன்னையர்ராயர், தென்கொண்டராயர் :

இந்த நூற்றாண்டில் சிறப்பு பெற்று விளங்கியவர்கள் ஐயா. நடராசன் மன்னையர், மன்னார்குடி தியாகி. கோபால்சாமி தென்கொண்டார்

முனைவர் திரு. ம. நடராஜன்

(தியாகி. கோபால்சாமி தென்கொண்டார்)

4) தொண்டைமான் மனைவியின் மூன்று பங்காளிகள் முனையத்திரியர், கள்ளர் வேலைக்காரர் / களத்துவென்றார் , காலிங்கராயர் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்:

இந்த நூற்றாண்டில் சிறப்பு பெற்று விளங்கியவர்கள் மக்கள்செல்வார் TTV தினகரன் முனையத்திரியர். 1942ல் இலங்கை கண்டி கள்ளர் மகாசபை செலாளர் ராஜமுத்தையா காலிங்கராயர்(மடுல்களை).

கள்ளர் வேலைக்காரர் என்பதை நோக்கும் போது சோழர்களின் வேலைக்கார படை என்று ஒரு தனி படை இருந்தது. 13 ஆம் நூற்றாண்டில் முகமதியரிடம் இருந்தது காத்துக்கொள்ள மக்கள் கள்ளவேலைக்காரர்களிடம் சரணடைந்ததை கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது. இதை தவிர அதில்குறிப்பிட பெயர் களத்தில்வென்றார் என்பதாகவும் இருக்கலாம்.

தஞ்சை மாவட்டம் திருக்காட்டுப்பள்ளி அருகே நேமம் கிராமத்தில் ஐராவதீஸ்வரர் கோவிலில் அறங்காவலர் பொறுப்பும் மற்றும் முதல் மரியாதை களத்தில்வென்றார் பெறுகிறார்கள்.

5) வீரனான அஞ்சமாதித்தா ((அண்ணுண்டார் / அண்ணுத்திப்பிரியர்) என்ற பட்டமுடையவர்களாகவே இருக்கலாம்

6 ) வேளாக்குடி என்ற ஊர், தஞ்சையில் இருந்து 75 km தொலைவில் உள்ள பேராவூரணி பகுதியில் உள்ளது. மேலும் நெடுந்தரையர் பட்டம் உடைய கள்ளர்கள் இன்றும் வாழ்ந்துவருகின்றனர்.

7 ) கீழாநிலை கோட்டை:

கீழாநிலை முக்கிய கோட்டையாக திகழ்ந்தது. பல்வேறு மன்னர்களின் ஆளுகைக்கின் கீழ் சென்றிருந்தாலும் இறுதியாக தொண்டைமான்களிடம் வந்தது.

ஆய்வு : சோழபாண்டியன்

நன்றி: 

திரு. பி.எஸ். நரேந்திரன்

குலவம்சம் (சிங்கள புனித நூல்)

கள்ளர் : சோழர் : தேவர் : இந்திரன் குலம் : சூரிய குலம் : காஸ்யப கோத்திரம் : அகலிகை கோத்திரம்

கள்ளர்கள் இந்திர குலமா அல்லது சூரிய குலமா?

கள்ளர்கள் இந்திரனுக்கும், அகலிகைக்கும் பிறந்தவர்களா?

கள்ளர்கள் சோழ, சேர, பாண்டிய, பல்லவர்கள் என்பதை விட இவர்களுக்கெல்லாம் முன்னோடியான நாகர்கள் என்பதே சரியாகயிருக்கும். ஐயா வேங்கடசாமி நாட்டார் எழுதிய கள்ளர் சரித்திரத்தில், ஏறகுறைய ஆயிரத்தெண்ணூறு ஆண்டுகளின்முன்பே இந்திரகுலம் என்னும் வழக்குண்மை வெளியாகின்றது. சாவக நாட்டிலே நாகபுரத்தில் இருந்து அரசு புரிந்த பூமி சந்திரன், புண்ணியராசன் என்னும் நாக அரசர்களை இந்திர குலத்தார் என மணிமேகலை கூறுகின்றது. சூரிய சந்திர வமிசங்களைக் காட்டு தற்கும் மணிமேகலையினும் பழமையான சான்று தமிழில் இல்லை. இங்ஙனம் மிகப் பழைய நாளிலே இந்திர குலத்தின ரெனப்பட்ட நாகரது வழியிலே அல்லது நாகராய பல்லவர் வழியிலே வந்தமையால் கள்ளர்கள் இந்திர குலத்தினரென்று வழங்கப்பட்டாராதல் வேண்டும் என்கிறார்.

கள்ளர்கள் சைவர்களாக குறிப்பிட்டிருந்தாலும், வைணவர்களாகவும் (திருமண் மட்டுமே இடும்) வாழ்ந்துவருகின்றனர். அதை போல் கள்ளர்கள் எல்லோரும் இந்திரகுலம் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனரா என்றால், இல்லை என்றே சொல்லலாம். கள்ளர்களில் அறந்தாங்கி தொண்டைமான் தங்களை சூரியகுலம் என்றும், இந்திரன் ஏழடி கொண்டவன் என்றும் கூறிக்கொள்கின்றர். அறந்தாங்கி வணங்காமுடி தொண்டைமான் வழியினரே, பாளையவனம் குறுநிலமன்னர் வணங்காமுடி பண்டாரத்தார் ஆவார்கள். 

கள்ளர்கள் சூரியகுலம், இந்திரகுலம்

புதுக்கோட்டை மாவட்ட வரலாறு என்ற நூலில் தன்னுடைய கள ஆய்வில் டாகடர்‌ ராஜா முகமது புதுக்கோட்டை தொண்டைமான்‌ மன்னர்கள்‌ இந்திர குலத்தைச்‌ சேர்ந்தவர்களாக இருக்க, இப்பகுதியின்‌ ஏனைய கள்ளர்‌ மரபினர்‌ சூரிய குலத்தைச்‌ சேர்ந்தவர்கள்‌ எனக்‌ குறிப்பிடப்படுகின்றனர்‌.

கள்ளர் குடியை சேர்ந்த வைணவர்களாக 
திருமண்  மட்டுமே இடும் 

விசாங்க நாடு 

அன்பில் கிராமத்து அம்பலகாரர் 

ஐயா. சுந்தரராஜன் சோழங்கதேவர்

கள்ளர் குடியை சேர்ந்த சூரியகுல அறந்தாங்கி தொண்டைமான்  

கள்ளர் குடியை சேர்ந்த சூரியகுல பாளையவனம் வணங்காமுடி பண்டாரத்தார்

epigraphia indica and record of the archæological survey of india vol. xxi

சூரிய குல பாலையவன பண்டாரத்தார்

சோழர்களின் அதிகாரிகளாக இப்பகுதியில் ஆட்சி செய்த அறந்தாங்கி தொண்டைமான்கள் வழிவந்த பாலையவன அரசர்கள் தங்களை சூரிய குலம் என்று குறித்துள்ளனர்.  அறந்தாங்கி தொண்டைமான் மன்னர்களின் கிளைக்குடியே , அறந்தாங்கியின் மேற்கு பகுதியை ஆட்சி செய்த பாலையவன சமீன்தார்கள்! 

( General history of pudukkottai state : S. Radhakrishna aiyar)  

கிபி 1916 - page 86

கள்ளர் குடியை சேர்ந்த குறுநிலமன்னர் விஜத்தேவர்கள் செப்பேடு 

தஞ்சையின் குறுநிலமன்னர் விஜத்தேவர்கள் தங்களின் செப்பேட்டில், தொண்டைமான் மன்னர்கள் போல இந்திரகுலம் என்று குறிப்பிடவில்லை.   

இந்திரகுலம் என்று தொண்டைமான் மன்னர்களும், அவரின் படை வீரர்களாக இருந்த பூண்டி வண்டையர்களும், மற்றும் திருமலை நாயக்கர் காலத்தில்  பிறமலை நாட்டு தலைவர் பின்னத்தேவரின் செப்புபட்டையத்திலும், பல கள்ளர் பத்திரங்களிலும் காணப்படுகிறது. 

சோழ இந்திரர்கள் வம்சம்

கள்ளர் குடியை சேர்ந்த வல்லாளதேவர் பட்டமுடைய  

கந்தசாமி வல்லாளதேவர்  

நிலப்பத்திரம் 

கள்ளர் குடியை சேர்ந்த -இந்திரகுலம் -புதுக்கோட்டை மன்னர் 

கள்ளர் குடியை சேர்ந்த - இந்திரகுலம் - முத்துக்கருப்பத்தேவர் 

கள்ளர் குடியை சேர்ந்த - இந்திரகுலம் 

பெரியகுளம்  மாயத்தேவர் 

கள்ளர் குடியை சேர்ந்த - இந்திரகுலம் 

மன்னார்குடி அப்பாசாமி   வாண்டையார் 

திருவிடைமருதூர் நெண்டி நாடகம்

18ஆம் நூற்றாண்டில் இயற்றப்பட்ட“திருவிடைமருதூர் நெண்டி நாடகம்” கதா நாயகன் அடங்கா வீரத்தில் இருக்கும் தீவிர சிவ பக்தர். சிவபக்தியில் மூழ்கி அதிலே இறுதி வரை வாழ்ந்தவரின் வாழ்வியலை பிரதிபளிப்பதாக இந்த நொண்டி நாடகம் உள்ளது.

அப்படிப்பட்ட இந்த நொண்டி நாடகத்தில் உள்ள சிவபக்த்தரின் முன்னுரை பாடலில்:-

“மேன்மையான விசங்க - நாடதின்

மிக்க கள்ளச் சாதி தக்கபுகழ்

பான்மை யுள்ள இந்திரகுலம் - மெத்தப்

பாங்குள்ளதே விருதாங்குள்ளதே

உள்ளதே புலிக் கொடியும் - வாகை

யுந்தண்ட மாலைவி சித்திரமுந்த்”

என கதையின் நாயகர் கள்ளர் நாடுகளில் ஒன்றான மேன்மைமிக்க விசங்க நாட்டை சேர்ந்த கள்ளர் சாதி, தகுந்த புகழ்களை உடைய இந்திர குலத்தில், சோழர்களின் கொடியான புலிக் கொடியை தாங்கியவன் என்று கூறப்படுகிறது.

இந்திர குலம், சூரிய குலம் என்பது வேறு வேறு குலங்களா?????

அல்-நிலா, எல்-சூரியன். மா அல்-மால்; திருமால். திருமால் முதலாக வந்ததே சந்திரவம்சம்;அதுவே வைணவம் ஆனது. திரு என்றால் திருமாலையும் திருமாலின் தேவி லச்சுமியையும் குறிக்கும். திருமாலுக்கு திருவன் என்னற பெயரும் உண்டு.(சிங்கமாய்க் கீண்ட திருவன் (திவ். இயற். 2,84).   வேள்வியின் நாயகன் என்றால் திருமால்; இந்திரன் என்று பொருள். லச்சுமிக்கு இந்திரை என்று பெயருண்டு. அதன்மூலம் முதல் இந்திரன் திருமால்; முதல் இந்திரை திருமகள் ஆவர். அவர்வம்சத்தில் வந்தபிறர் இந்திரன்-இந்திரானி என்றும்; வேந்தனென்றும் அழைக்கப்பட்டனர். அரபி மொழியில் அல் என்றால் திரு(மதிப்புமிக்க) என்றே பொருள். அங்குள்ள பிறை வணக்கம் ;அல்லா வழிபாட்டை திருமால் வழிபாட பார்க்க முடியும். சிந்துவெளி தமிழன் பண்பாடு (ஆதிமூலம்) யந்திர (இந்திர விழா) போற்றுதல் .  இந்திரகுலம் என்பது சந்திரகுலத்தையும் குறிக்கும்.

புராணம் என்ற சொல் தமிழ் இலக்கியத்தில் மணிமேகலையில் முதன்முதலில் வருகிறது. புராணங்கள் என்பவை வேதங்களில் உள்ள கருத்துகளை கூறுவதாகும். புராணங்கள் இந்திரன், சூரியன் பற்றி என்ன சொல்கிறது என்று பார்ப்போமானால் 

1) சூரியகுலம், இந்திரன் குலம் வேறு வேறு குலங்களாக அறியப்பட்டாலும் சப்தரிசிகளுள் ஒருவரான காசியபரின் 13 மனைவிகளில் மூத்த மனைவியான அதிதி பெற்ற மகனே இந்திரன் மற்றும் சூரியதேவன் (சூரிய புராணத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளது). மற்றோரு மனைவியான கத்ரு பெற்ற மகன்களே நாகர்கள். சூரியன், ஐப்பசி மாதத்தில் இந்திரன் என்று பெயர் பெற்று ஆயிரத்து இருநூறு கதிர்களால் ஒளிரச் செய்கிறான் என்று புராணம் கூறுகிறது. இந்திரன், சூரியன் இருவரும் காசியபரின் (மகன்களே) குலமே, சூரியனின் முன்னோன் இந்திரனே. 

2) நான்கு வேதங்களில் மிகப் பழமையான ரிக் வேதத்திலுள்ள சுலோகங்களில் காற்பங்குக்கு மேற்பட்டவை இந்திரனைப் போற்றுவனவாகவே உள்ளன. அதில் இந்திரன் தேவர்களின் தலைவன். குபேரன், வாயு, வருணன், அக்னி, சூரியன் என அனைவரும் இவனுக்குள் அடக்கம்.  இந்திரன் எல்லாப் பொருள்களும் புலனாக சூரியனை வானிலே உயர்த்தினான். கதிர்களால் மலையை ஒளிப்படுத்தினான். தலைமைக் கடவுளாகப் போற்றப்படுபவர் இந்திரனே.

3) இராமாயணத்தில் வாலியும், சுக்ரீவனும் சகோதர்கள், இதில் இந்திரனின் மகன் வாலி, சூரியனின் மகன் சுக்ரீவன் ஆவான்.  மகாபாரதத்தில் அர்ஜுனனும், கர்ணனும் சகோதர்கள், இதில் இந்திரனின் மகன் அர்ஜுனன், சூரியனின் மகன் கர்ணன் ஆவான்.

சோழர்கள் - காஸ்யப கோத்திரம்

தொண்டைமான் தங்களை காஸ்யப கோத்திரம் 

4) சோழ மன்னர்கள், தொண்டைமான் மன்னர்கள் காஸ்யப கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதை அவர்களுடைய செப்பேடுகளில் இருந்து அறியலாம். காச்யபர், அத்ரி ஆகிய இரண்டு ரிஷிகளின் பெயர்களும் அவர்களுடைய குடி முதல்வர்களாகக் குறிக்கப்பட்டுள்ளன. காசியபரின் மகன்களே இந்திரனும் சூரியனும் என்பதை நாம் அறிந்ததே.

சங்க இலக்கியத்தில் இந்திரன், சூரியன் பற்றி என்ன சொல்கிறது என்று பார்ப்போமானால்

1) இன்று கிடைக்கப்பெறும் மிக மூத்த தமிழ் இலக்கண தொல்காப்பியப் பொருளதிகாரப் பாடல், மாயோன் மேய என்று தொடங்கும் பாடலில் 'வேந்தன் மேய தீம்புனல் உலகம்' என்று மருதநிலத்தைக் குறிப்பிடுகிறது. வேந்தன் என்றால் இந்திரன் (தேவர் கோமான்) மற்றும் சூரியன் (சூடாமணி நிகண்டு 55, 56, 57) என்று அகராதிகள் பொருள் கூறுகின்றன.

2) போகிப் பண்டிகை, சூரியனுக்கும் இந்திரனுக்கும் ஒரே நாளில் பண்டைய தமிழர்களினால் கொண்டாடப்பட்ட விழாவாகும். தைத்திருநாளன்று கதிரவனுக்குப் பொங்கல் வைத்து இன்று நாம் வழிபடுவதைப் போலவே இந்திரவிழாவின் போதும் இந்திரனுக்குப் பொங்கலைப் படைத்து பூவும் புகையும் காட்டி வழிபட்டதாக சிலப்பதிகாரம் கூறுகிறது. (“பூவும் புகையும் பொங்கலும் சொரிந்து” - இந்திரவிழவூர் எடுத்த காதை: 69)

3) புறநானூற்றின் பாடல் 37, 39, 43, 46, 228 ஆகியவற்றில் சோழர்களின் முன்னோடியாக சிபிச் சக்ரவர்த்தி கூறப்படுகிறான். புராண, இதிஹாசங்களில் சிபிச் சக்ரவர்த்தி சூரிய குல மன்னனாகக் காட்டபடவில்லை. ஆனால் சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை முதல் உள்ள இலக்கியங்கள் அனைத்தும், கல்வெட்டுகள், மெய் கீர்த்திகள், செப்பேடுகள் அனைத்தும் சோழர்களின் சூரியகுலத்தைப் போற்றிப் புகழ்கின்றன. 

4) தூங்கெயில் எறிந்த தொடித்தோட் செம்பியன், இவன் கடைச் சங்கக் காலத்துக்கும் முற்பட்டவன் என்பர். இவனைச் சோழன் முன்னோர்களில் முதன்மையானவன் என்று புறநானூற்றுப் புலவர் மாற்றோக்கத்து நப்பசலையார் கூறுகிறார். அகத்திய முனிவரது கோரிக்கையை ஏற்று காவிரிப்பூம் பட்டினத்தில் முதன் முதலில் இந்திரனுக்கு 28 நாட்கள் விழா எடுத்து சிறப்பித்தவன். 

5) முசுகுந்தன் என்னும் சோழன் இந்திரனின் தலைநகரான அமராவதியைக் அசுரரிடமிருந்து காத்தான் என்றும் அதற்கு நன்றி தெரிவிக்கும் முகத்தான் காவல் பூதமும் ஐவகை மன்றமும் அனுப்பிவைத்தான் என்றும் சிலப்பதிகாரம் கூறுகிறது (5-65/67; 6-7/17)

6) புலி என கொடியில் இந்திரனை வைத்த அவனும் புணரி ஒன்றினிடை ஒன்று புகவிட்ட அவனும் - கலிங்கத்துப்பரணி (193) . இரண்டாம் குலோத்துங்க சோழனின் கலிங்கப் போர் வெற்றி குறித்துப் பாடப்பட்ட கலிங்கத்துப்பரணி

7) ஆதித்திய சோழனின் பள்ளிப்படை கல்வெட்டில் 

பள்ளிப்படை கல்வெட்டில் இந்திர விழ பற்றிய செய்தியும் உள்ளது.

"ஏழுநாளைக்கும் உண்ண . . . . ண்காடி இருதூம்பு ஆழாக்கு இந்திரவிழாவினுக்குமாக விளக்[கினுக்கு] [நெ]ய் மேல்படி நாளைக்கு"

இந்திரன் என்ற சொல் சூரியனைக் குறிக்கும் என்பதற்கு, இந்திரதிசை என்ற கிழக்குத் திசையில் இருந்து தோன்றுவதால் சூரியனுக்கு இந்திரன் என்ற பெயர் ஏற்பட்ட்து. வானவில்லுக்கு இந்திரவில் அதாவது சூரியனுடைய வில் என்று பெயர். இந்து + இரியன் = இந்திரியன் --> இந்திரன் => (இருள்) + (அகற்றுபவன்) = சூரியன். 

இந்திரன் intiraṉ, n. < indra. (நாநார்த்த.): அகராதியில் தரும் விளக்கம்: 

1. The inner soul; அந்தரான்மா. 2. Sun; சூரியன்.

புராணம், சங்க இலக்கியம் மற்றும் அகராதிகள் மூலமாக தெளிவாக இந்திரன், சூரியன் என்ற இருபெயர்கள் பல இடங்களில் குறிப்பிடுவது ஒருவரையே என்பதையும், சூரியன் இந்திரனுக்குள் அடக்கமே என்பதையும் அறிய முடிகிறது. 

வெறும் புராணம் மட்டும் வரலாறு ஆகாது, இந்த புராணங்களை வைத்து தமிழர்களான சோழர்களை வலிந்து வடக்கேத்தள்ளப் பார்க்கிறார் சில வந்தேறி சாதிகள். புராண வரலாற்று இதிகாசங்களை வரலாற்றுத் தரவுகளாகக் கொண்டு இவ்வாறு கூறுகிறார்கள். குறிப்பாய் ஸ்ரீராமனை மையமாக்கி வாதிடுகிறார்கள்.

ஸ்ரீராமனது காலத்திற்கு வெகு முந்திய காலத்திலேயே தமிழனின் இருப்புக் குறித்து ஏராளமான சான்றுகள் உண்டு. இவர்களின்  புராண வழியிலேயே, புராண இதிகாசநிகழ்வுகளைக் கொண்டு தமிழனின் பழமையையும் பெருமையையும் தெளிவாக உணரலாம்..

இராமாயணம். கிஷ்கிந்தா காண்டம் .
4 / 41 / 18.. ஸ்லோகம்.

சீதையைத் தேடிச்செல்லும் வானரர்களிடம்
சுக்ரீவன் இவ்வாறு கூறுகிறார்.

"தடோ ஹேமாயம் திவ்யம் முக்த மனி விபுசிடம் யுக்தம் கவாடம் பாண்டியானாம் கடா த்ரக்சுயத வானராம்.."

நீங்கள் தென்திசை நோக்கிச்செல்லும் வழியில் , தங்கம் முத்து ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மதில்களை கொண்ட பேரரசன் பாண்டியனின் கபாடபுரத்தை காண்பீர்கள்..

ஆக.. இராமாயண காலத்திற்கு முன்பே தமிழகத்தில் பாண்டியனது இருப்பு உறுதி செய்யப்படுகிறது.

அதாவது ஸ்ரீராமச்சந்திர மூர்த்திக்கு முந்தைய குடி தமிழன். அப்பவே ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மதில்சுவரையுடைய அரண்மனையில் வாசம் செய்த சங்கத்தமிழன் பாண்டிய அரசன் ..

இதை இராமயணமே உறுதி செய்கிறது.

ஸ்ரீராமரை சூரிய குலம் என்று போற்றுகிறோம்.

இந்த சூரியகுலம் என்பதை எங்கேயிருந்து எடுத்தார்கள். சோழர்களிடமிருந்து எடுத்தார்கள்.

எப்படி என்றால். பாண்டியர்களின் வம்சாவழி பற்றிய தரவுகள் திருவிளையாடல் புராணம் மற்றும் இறையனார் அகப்பொருள் நக்கீரனார் உரை ஆகியவற்றில் கிடைக்கிறது.

சிவபெருமானின் 64 திருவிளையாடல் புராணங்களை பரஞ்சோதி முனிவர் தொகுத்தார். இந்நூலில் பாண்டியர்களது வம்சாவழியைக் கூறுகிறார்.

படலம் 3 ல் குலசேகரபாண்டியன், படலம் 4 ல் மலையத்துவன் என்று தொடர்ந்து பட்டியல் வருகிறது. இந்த மலையத்துவ பாண்டியனின் மகள்தான் அன்னை மீனாட்சி. சிவனையே மணம் செய்தவர்.

பட்டியல் தொடர்கிறது.

1) சித்திரரதன்
2) சித்திரபூடணன்
3) சித்திரத்துவசன்
4) சித்திரவருமன்
5) சித்திரசேனன்
6) சித்திரவிக்கிரமன்
7) இராசமார்த்தாண்டன்
8) இராச சூடாமணி
9) இராச சார்த்தூலன்
10) துவிசராச குலோத்தமன்
11) ஆயோதனப் பிரவீணன்
12) இராச குஞ்சரன்
13) பரவிராச பயங்கரன்
14) உக்கிரசேனன்
15) சத்ருஞ்சயன் வீமரதன்
16) வீம பராக்கிரமன்
17) பிரதாப மார்த்தாண்டன்
18) விக்கிரம கஞ்சனன்
19) சமர கோலாகலன்
(20, 21…..??)
22) அதுல கீர்த்தி
கீர்த்திவீடணன்:

இந்த அதுல கீர்த்திவிடணன் காலத்தில்தான் கடல் பொங்கி பாண்டியர் தலைநகரத்தை அழிக்கிறது..

அதன்பிறகு சந்திர குலத்தில் பாண்டியனும், சூரியகுலத்தில் சோழனும், அக்னி குலத்தில் சேரனும் தோன்றுகிறார்கள். இக்காலத்திற்கு பிறகுதான் இராமாயனம், அப்போதுதான் ஸ்ரீராமன் தன்னை சூரியகுலம் என்கிறார். அதாவது சங்கத்தமிழன் சோழரின் சூரியகுல பட்டத்தைத்தான் இராமன் சூடுகிறார். அதாவது ஸ்ரீராமருக்கும் மூத்தகுடி சோழர்குடி..


ஆக புராண இதிகாச நிகழ்வுகளுக்கெல்லாம் முன் தோன்றிய மூத்தக்குடிதான் தமிழ்க் குடி என்பதை சான்றுகளுடன் அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம் என்று தன்னுடைய ஆய்வில் குறிப்பிடுகிறார் திரு மா.மாரிராஜன்.

சூரியகுல கள்ளர் சரித்திரம் பக்கம் 213 இல் குறிப்பிடப்படுவது

1) ஆதியில் சோழர்கள் வழிபட்ட இந்திரவிழா, இன்று சூரியனை வணங்கும் விழாவாக மாறிப்போனதுபோல், 13-ஆம் நூற்றாண்டில் பாண்டிய மன்னனின் கீழ் சோழர்கள் சிற்றரசர்களாக ஆட்சி செய்தனர் அதன் பிறகு 14 ஆம் நூற்றாண்டில் வடுகர் படையெடுப்பின் போது இராசேந்திர சோழனின் வம்சத்தில் தோன்றிய கோனேரி மேல்கொண்டான் (கோனேரிராசன்) கி.பி 1377 விஜய சாம்ராஜய அதிபதியான ஹரிஹரர்-2 அவர்களின் இரண்டாவது மகனான கருநட தேசத்தரனாகிய விருப்பன்ன உடையார் என்பானுடன் போர் செய்து தோல்வியுற்று நாடும் இழந்தான். இவன் தன் பரிவாரங்களுடன் இராசாளிவிடுதி, பன்னிகொண்டான்விடுதி, உஞ்சிவிடுதி, சென்னிவிடுதி, சிறுவாவிடுதி போன்ற இடங்களில் மறைந்து வாழ்ந்தான். இக்கால கட்டத்தில் இராசேந்திர குலத்தவரென்று சொல்வத்ற்கு அஞ்சி இராசு என்ற பதத்தை மறைத்து இந்திரகுலத்தவரென்று மாற்றிக்கொள்ளுமளவுக்கு கள்ளர்கள் உந்தப்பட்டனர்.

சூரியகுலம் இராசேந்திர குலமாகி முதற்குறை பெற்று இறுதியில் இந்திரகுலமாகிய வராலாறு இதுவாகும். 

கள்ளர்கள் இந்திரனுக்கும், அகலிகைக்கும் பிறந்தவர்களா?

புதுக்கோட்டை தொண்டைமான் மன்னர்கள், இந்திரகுலத்தார் என வழங்கப்படுதற்கும் ஏறக்குறைய இருநூறு ஆண்டுகளக்கு முற்பட்ட ஆதரவுகள் கிடைக்கின்றன. தேவேந்திரன் ஒரு நாள் பூமியிற் சுற்றி வந்தானென்றும், அப்போது ஒரு கன்னிகையை மணந்தா னென்றும், அவள் அநேக பிள்ளைகளைப் பெற்றனளென்றும், அவர்களில் ஒருவன் அரசனானானென்றும் 172 ஆண்டுகளின் முன் எழுதப்பெற்ற தொண்டைமான் வமிசாவளி என்னும் நூலிற் கூறியிருப்பது. இந்த நூலில்அகலிகைக்கு பிறந்ததாக இந்த குறிப்பும் இல்லை.

கள்ளர்,மறவர், அகம்படியர் என்ற மூன்று வகுப்பினரும் ஒரேயினத்தவரென்றும், இவர்களெல்லாரும் இந்திர குலத்தினரென்றும் பலர் சொல்லியும், எழுதியும் வந்திருக்கினறனர். பஞ்ச கன்னிகைகளில் ஒருத்தியும் கொதமர் பத்தினியும் ஆகிய அகலிகையைத் தேவேந்திரன் கரவிற் புணர்ந்த காலத்து மூன்று மக்கள் பிறந்தனரென்றும், முனிவர் மனைக்குத் திரும்பியபொழுது மறைந்தவன் கள்ளனென்றும், மரத்திலேறியவன் மரவனென்றும், அகங்காரத்துடன் நின்றவன் அகம்படியனென்றும் பெயர்பெற்றனரென்றும் கதை கூறுவர்.

இக்கதையை களஆய்வு எதுவும் செய்யாமல் ரங்காச்சாரி என்பவருடன் இணைந்து எட்கர் தர்ஸ்டன் (Edgar Thurston, 1855-1935) எழுதிய தென்னிந்தியச் சாதிகளும் பழங்குடிகளும் என்ற நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளான். எட்கர் தர்ஸ்டன்1907 ஆம் ஆண்டில் தென்னிந்திய இனவரைவியல் குறிப்புக்கள் (Ethnographic Notes on Southern India) என்னும் தலைப்பிலான நூலொன்றை இரண்டு தொகுதிகளாக வெளியிட்டார். 1909 ஆம் ஆண்டில், தென்னிந்தியச் சாதிகளும் பழங்குடிகளும் (Castes andTribes of South India) என்ற நூல் 7 தொகுதிகளாக வெளியிடப்பட்டன.

பிறமலை கள்ளர்கள் வாழ்வினை ஆய்வு செய்த லூயிஸ் டுமென்ட் (Louis Dumont 1911 – 1998), அவர்கள் A South Indian Subcaste (1986 ) என்ற நூலில் அகலிகையைத் தேவேந்திரன் கரவிற் புணர்ந்த காலத்து நான்கு மக்கள் பிறந்தனரென்றும், முனிவர் மனைக்குத் திரும்பியபொழுது கல்லின் பின் மறைந்து நின்றவன் கல்லனென்றும், மரத்தின் பின் மறைந்து நின்றவன் மரவனென்றும், அடுக்களை அகத்தில் பின் மறைந்து நின்றவன் அகம்படியனென்றும், வெளிய போனவன் வெள்ளாளன் பெயர்பெற்றன ரென்றும் கதை கூறுவர். கள்ளன் என்பவன் தேவன் அல்லது இந்திரன் மகனாவான் என்று குறிப்பிடுகிறார்.

தமிழறிஞர். சிறந்த சொற்பொழிவாளராகவும் ஆராய்ச்சியாளராகவும் திகழ்ந்த வேங்கடசாமி நாட்டார் எழுதிய 'கள்ளர் சரித்திரம் நூலில் (1923 ) இதனை பற்றிய கருத்தாக "இக்கதையைப் படைத்தவன் எவ்வளவு அறிவிலியாயிருக்க வேண்டுமென்பது புலப்படும். இது போலும் அறிவிலார் கூற்றுக்களை ஆராயாதே ஆங்கிலத்தில் எழுதிச் சரித்திரமாகக் காட்டிவிடும் பெரியோர்கள் இன்னமும் இவ்வுலகத்தில் இருக்கின்றனர்" என்று குறிப்பிடுகிறார்.

(குற்றப்பரம்பரை சட்டத்தில் இருந்து தஞ்சை பகுதி கள்ளர்களை காத்துக்கொள்ள வேங்கடசாமி நாட்டார் அவர்கள் கள்ளர் சரித்திரம் என்ற நூல் எழுதியாக சில அறிவிலிகள் எழுதியுள்ளனர். ஆனால் இந்த நூல் வருவதற்கு பன்னிரெண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, 1911-ல் ஐந்தாம் ஜார்ஜ் மன்னரை நேரில் சந்தித்துப் பேசி குற்றப் பரம்பரைப் பட்டியலில் இருந்து தஞ்சைப் பகுதி கள்ளர்களை கோபாலசாமி ரெகுநாத ராஜாளியார் மீட்டிருக்கிறார்)

இந்திரனுக்கும் அகலியைக்கும் பிறந்தார் என்பதில் ஓர் குறைவு இருப்பதாகக் கருதி இங்ஙனம் கூறுககின்றே மல்லேம். உலகத்தின் படைப்பையும், சூரிய சந்திர வமிசங்களின் தோற்றத்தையும், வசிட்டராதி முனிவர்களின் பிறப்பையும் நோக்குங்கால் அவையாவும் இழிவுள்ளனவாகவே நமக்குத் தோற்றுதல் கூடும். தமிழர்களாய இவர்களை இந்திரனுக்கும் அகலியைக்கும் பிறந்தவர்களென்று கூறுவது சிறிதும் சரித்திர இயல்படையதாகா தென்பதே நம் கருத்து. அகலியை வரலாறு கூறும் இராமாயணம் முதலியவற்றில் கள்ளர் முதலியோரின் பிறப்புக் கூறப்பட்டிருக்குமேல் அது சரித்திர மாகாவிடினும் ஒருவாறு மதிப்பிற்குரியதாகும். அங்ஙனமின்றி யாரோ அறிவிலார் கட்டிவிடுவதெல்லாம் எப்படி ஏற்றுக் கொள்ளத்தகும்?

இனி, இம்மூன்று வகுப்பையும் குறித்துப் பூவிந்திர புராணம், கள்ளகேசரி புராணம் என்ற தமிழிலே புராணங்கள் எழுதப் பட்டிருக்கின்றன. இவையெல்லாம் பிரமாண்ட புராணம் முதலியவற்றைச் சேர்ந்தனவாம். சிவபிரான் உமாதேவிக்கும், அகத்தியர் புலத்தியர்க்கும், சூதபுராணிகர் நைமிசவன முனிவர் கட்கும் கூறியனவாம். இவற்றின் சிறப்பையும் மதிப்பையும் இங்கெடுத்துக் கூறுதல் மிகை. இந்திரன் அகலியைபால் விருப்பங்கொண்டதை யறிந்த இந்திராணி தன் சாயையால் அகலியை போலும் அழகுடைய மோகனாங்கி என்பாளைப் படைத்திட, இந்திரன் அவளைச் சேர்ந்து கள்ளர், மறவர், அகம்படியர் என்னும் பூவிந்திரர் மூவரைப் பெற்றனனென்றும், அவர்கள் தமிழ்நாடு மூன்றுக்கும் அரசராயினார்கள் என்றும் அப்புராணங்கள் கூறும். இவையும் இந்திர குலம் என்னும் பெயர் வழக்கிலிருந்து தோன்றியவையென்பது கூறவேண்டியதில்லை. இவைகளிலிருந்து, நெருங்கிய சம்பந்தமுடையராய், இந்திர குலத்தினரென வழங்கப் பெற்று வந்திருக்கின்றனர். என்ற அளவு உண்மையெனக் கொள்ளலாகும்.

சோழர்களே இந்திரன் வழியினரென்பது ஒரு சாரார் கொள்கை. இந்திரன் ஆரியர் வழபட்ட கடவுள் என வடமொழி நூல்களிற் பெறப்படுமேனும், தமிழரது தெய்வம் என்று சிலர் கருதுகின்றனர். சோழர் தம் குல முதல்வனாகிய வேந்தனைத் தெய்வமாகக்கொண்டு வழிபட்டு வந்தன ரென்றும் கூறுவர். பழைய நாளில் சோழர்கள் இந்திரனுக்குப் பெருஞ் சிறப்புடன் திருவிழாச் செய்து போந்தமை சிலப்பதிகாரம் முதலியவற்றால் வெளிப்படை, ‘சுராதி ராசன் முதலாகவரு சோழன்” எனக் கலிங்கத்துப் பரணி கூறுகின்றது. இவ்வற்றிலிருந்து சோழர் இந்திர குலத்தாரென்பது பெறப்படுமேல் அவர் வழியினராகிய கள்ளர் இந்திர குலத்தினர் எனப்படுவது அதனானே அமையும்.

இந்து தொன்மவியலில் பஞ்சகன்னிகைகள் என்று அகலிகை, திரௌபதி, சீதை, தாரை, மண்டோதரி அழைக்கப்பெறுகின்றார்கள். இவர்களே மிகச்சிறந்த தர்மப்பத்தினிகளாகவும், இல்லற வழிகாட்டிகளாகவும் குறிக்கப்பெறுகிறார்கள்.

அகலிகைக்குப் பெண்ணாய்ப் பிறந்தாள் அஞ்சனை மேலும் வாமதேவ முனிவர், நோதாஸ், சதானந்தர் என்ற புதல்வர்கள் இருந்தனர். அஞ்சனை மைந்தன் ஆஞ்சநேயர் ஆவார்.

நன்றி : 

திரு. சியம் சுந்தர் சம்பட்டியார் 
திரு. சோழபாண்டியன் - ஏழுகோட்டை நாடு