திங்கள், 29 ஜனவரி, 2018

தமிழ் அகராதியில் கள்வன் /கள்ளன் / கல்லன்




நம் கள்ளர் குலம் பாலை நிலத்தில் தோன்றியவர்களாக சங்க இலக்கியத்தில் குறிப்பிடப்படுவதாக கூறிகிறார்கள். ஆனால் பாலை என்பது தனி நிலம் அல்ல. இலக்கியத்தில் குறிஞ்சி, முல்லை நிலம் கோடை காலத்தில் வெப்பத்தால் வரண்டு இருப்பதால் அதை பாலை என்றார்கள்.

"முல்லையும் குறிஞ்சியும் முறைமையில் திரிந்து நல்லியல்பு இழந்து நடுங்குதுயர் உறுத்துப் பாலை என்பதோர் படிவம் கொள்ளும்" - சிலப்பதிகாரம்

தமிழ்நாட்டு நிலம் நான்கு வகை நிலத் திணிவுகளைக் கொண்டது. முல்லையும் குறிஞ்சியும் முறைமையில் திரிந்து பாலை என்பதோர் படிமம் கொள்ளும்போது அது ஐந்தாக எண்ணப்பட்டது.

குறிஞ்சியில் மக்கள் உழவில்லா வேளாண்மை செய்தும், முல்லையில் கால்நடை வேளாண்மை செய்தும் தங்களது வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொண்டனர்.

காடும், காடு சார்ந்த இடங்களும் முல்லை நிலமாகும். இதனால் தான் முல்லை நிலத்தினை அடிப்படையாக கொண்டு கள்ளர்கள் "காட்டுப்படை" என்று சிலர் எழுதுவதை காணமுடிகிறது.

முல்லையிலேயே எளிய ஆட்சியமைப்பு முதலில் தோன்றிவிட்டது. அதாவது ஒரு சிறு கூட்டத்தை வழிநடத்தும் தலைவர்கள் தோன்றிவிட்டனர். முல்லை நிலம் என்பது ஆளுமைக் குடிகளின் தோற்றத்தைக் கொண்டது.

புறப்பொருள் வெண்பாமாலை ‘கல்தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்தே வாளோடு முன் தோன்றிய மூத்தகுடி’ என்பதன் உண்மைப் பொருள், ‘கல் என்ற குறிஞ்சி வாழ்வு தோன்றி, மண் என்ற மருத, நெய்தல் வாழ்வு தோன்றாத காலத்தில் தோன்றியது’ என்பதாகும்.

குறிஞ்சிநிலத்தார் தம் தெய்வத்தை மலையில் தோன்றும் நெருப்பின் கூறாகவும் கொண்டனர், இதனாலேயே, சிவனுக்குத் தீவண்ணன், அந்திவண்ணன், மாணிக்கக் கூத்தன் என்னும் பெயர்களும்.

முல்லைநிலத்தார் தம் தெய்வத்தை வானத்தினின்று பொழியும் முகிலின் கூறாகவும் கொண்டனர்.; இதனாலேயே, திருமாலுக்குக் கார்வண்ணன், மணிவண்ணன் என்னும் பெயர்களும்; தோன்றின.

முல்லையின் மாயோன் (திருமால்), குறிஞ்சியின் சேயோன் (முருகன்) , இவர்கள் தான் ஆதி குடிகளின் இனத் தலைமை.

முல்லை = காட்டின் அடர் “கருமை” = மாயோன்
குறிஞ்சி = மலை உச்சியின் “சிவப்பு” = சேயோன்

மால் = தங்கள் கண்ணுக்குப், பச்சைப் பசேல் எனக் காட்சி வழங்கிய காட்டின் இயற்கை அழகை, “மால்” என்று ஆதித் தமிழர்கள் வழுத்தினர்“ – திரு.வி.க

சோழர்களுக்கு மால் எனும் பட்டங்கள் வழங்கலாயிற்று. 


மாயோன் வழிபாடு தமிழ் நாட்டின் பூர்வீக வழிபாடுகளில் ஒன்றாகும்; மாயோன் என்பது கருமை நிறமுடையவன், திருமால் எனப் பொருள்படும்” – ஈழத்து அறிஞர் கா. சிவத்தம்பி!

முல்லைக்குரிய தெய்வமாகத் திருமாலைக் குறிப்பிடுகின்றது. “ மாயோன் மேய காடுறை உலகமும் “ என்பது நூற்பா,

திருமாலின் பெயர் கள்வன் ( கருமை ).
கள் - கள்வன் = கரியவன்.
கள் - காள் - காழ் = கருமை.
காள் - காளி. காளி - வெற்றி தருபவள் என்னும் பொருளில் கொற்றவை (கொற்றவ்வை) என்றும், காளிக்குப் பெயர்கள் வழங்கும்.

மன்னர்களாகவும், அரையர்ளாகவும் ( குறுநில அரசர்களாகவும்), பாளையகாரர்களாகவும் விளங்கிய கள்ளர்கள், தங்களின் குல பெயராக திருமாலின் திருநாமம் அல்லது கருமையை குறிக்கும் கள்வன் என்ற சொல்லை கொண்டுள்ளனரே தவிர இழிவான பொருள் தரும் திருடன் என்ற சொல்லை தங்கி நிற்க்கவில்லை. கள்ளர்கள் இன்றும் திருமாலின் திருநாமம் ஆனா கள்வன் (கள்ளன்) என்ற பெயரை தங்கள் குல பெயராக கொண்டுள்ளனர். (கள்ளழகர் என்பது கூட இதன் தொடர்ச்சியே).

கள்ளர்கள் போர்களில் தங்கள்  வெற்றிக்கு வணங்கிய காளி (கொற்றவ்வை) தெய்வம் கருமையை குறிக்கும்.

முல்லைத் திணைக்குரிய உரிப்பொருள்:- நிலத்தலைவர்கள்: குறும்பொறை நாடன், தோன்றல் என அழைக்கப்பட்டனர்; மற்றும் இடையர், இடைச்சியர், ஆயர், ஆய்ச்சியர் ஆகியோர். 

ஆய் என்ற மன்னன் பொதிய மலையினிடத்து உள்ள ஆய் குடியைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆட்சி செய்தவன். அதனால் ஆய் என்னும் பெயர். வேள் ஆய், ஆய் அண்டிரன் என்னும் பெயர்களாலும் இவன் அழைக்கப்படுகிறான். பொதியமலை வாழ்ந்த  கள்ளர்கள் அங்கு மட்டுமே வாழ்ந்த அன்னத்தின் (விசங்கம்) பெயரால் விசங்கம் நாட்டு கள்ளர் என்றும் , பின்  விசங்குநாடு கள்ளர், பின் ஈசங்கநாடு கள்ளர் பின் ஈசநாடு கள்ளர் என்று ஆனது. 


ஆய் சாம்ராட்சியம் 

சேர நாடான வேநாட்டு பல்லவரால் ஆட்சி செய்ய பட்டதனால் அவர்கள்  பெயர் கேரள பல்லவ அரையர் எனப்பட்டது. அவர்கள் வேள நாட்டார் என்றும் , பல்லவரின் ஆண் வாரிசாக வேள நாட்டார் (வேளிர்) இன குழுவிலும், சோழரின் பெண் வாரிசாக கள்ளமறவர்  இன குழுவிலும் ( குலோத்துங்க கத்தரி குலத்தி(சூரிய குலம்) லும் ,  சந்திர ஆதித்த குலத்திலும் ) வருகிறார்கள். ராஐ ராஐ சோழனின் தகப்பனார் உத்தம சோழன்கொல்லத்தின் மன்னனின் மகள் வெளிர் குல இளவரசியை மணந்தார். இதன் பின் இப்பகுதி ஆய் சாம்ராட்சியம் எனவும் ராஐராஐ தென்னாடு எனவும் ஆனது.




குறிச்சி, முல்லை நில மக்கள் கள்ளர்கள் என்பதற்கு ஏற்ப, குறிஞ்சி, முல்லை நில மக்களின் பெயரான "நாடன்" ,"ஆய்" என்ற பெயர்களை கள்ளர் இன ஆண்கள், பெண்கள் இன்றும் கொண்டுள்ளனர்.




(நாடன், நாட்டார், நாட்டாள்வார், நாடாள்வார், நாடாவார், நாட்டரசர், நாடாவி, நாட்டரியார், நாட்டரையர் , சிலம்பர் என்ற பட்டங்களையும்,

ராஜா விஜயரகுநாதராய தொண்டைமான் பத்தினியாராகிய ராணி ரெங்கம்மாஆய், ராஜா விஜயரகுநாத தொண்டைமான் பத்தினியாராகிய ராணி ஆயிஅம்மாள் ஆய்

சோழ மன்னர்கள் ஆய் குழி அகுசி ஏற்று, ஆய் அடும்பன், ஆய் நெடுஞ செட் சோழ தகையன், ஆய் கீழ் நன்னனால், ஆய் பேருண் தோன்னொஞ்சி, ஆய்வே நலங்கிள்ளி )

இடையர்களுக்கும் அண்டன், ஆயன்(ஆன்வல்லவன்),இடையன், குடவன், கோவன் (கோன், கோனான்),கோவலன், தொறுவன், பொதுவன் என்று பெயர்.

இனி கள்வன், கள்ளன், கல்லன் என்பதற்கு அகராதி “திருடன்” என்று மட்டும் பொருள் தருகிறதா என்றால், அகராதியில் காலத்திற்கு ஏற்ப வேறு பொருளையே தருகின்றன.

கள்ளன் / கள்வன் / கல்லன் - அகராதி தரும் விளக்கம் :

1) கள் + அர் (படர்க்கை, பலர்பால்): கருமை + மக்கள் - கருமையான மக்கள்.
2) கள் + அன் (படர்க்கை, ஆண்பால்): கருமையானவன்
3) இறைவன் (கள்வன் தான் உள்ளத்திற் காண் - சைவ சித்தாந்த அகராதி)
4) திருமால் (“கள்வனொலி கொண்டவளை” - திருமாலினது முழக்கத்தைக் கொண்டசங்குகளை யுடைய)
5) கரியவன் ( - சூடாமணிநிகண்டு , முத்தர்கட்கும் தன்னைக்
காட்டாமல் ஒளித்திருக்குங் கள்வனை - சீவன் முத்தர்களுக்கும் அடைதற் கரியவன் சிவன்)
6) வெட்சி மறவன் (அந்தக் கள்வர் ஆ தொழு அறுத்தென - அருஞ்சுரத்துக் மறவர் ஆக்களைத் தொழுவினின்றுங்
7) நண்டு (வேப்புநனை அன்ன நெடுங்கண் கள்வன் - ஐங்குறுநூறு - கள்வன் = நண்டு)
8) கற்கடகராசி
9) யானை
10) சோரன்
11) திருடன்
12) தீயோன்
12) பொல்லாதவன்
13) நடுச்செல்வோன்
14) முசு

கி.பி. 5ம் நூற்றாண்டிலிருந்து தமிழ் சேர, பாண்டிய நாடுகளில் வட்டெழுத்தாகவும் சோழ, பல்லவ நாடுகளில் கிரந்தம் அல்லது தமிழ் எழுத்தாகவும் எழுதப்பட்டது. தமிழ் எழுத்துகளும் ஒவ்வொரு நூற்றாண்டிலும் தன் வடிவத்திலும் மாற்றம் கொண்டது. (“ஒரு மொழி 200 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் அடைகிறது”).


அதே போல கல்வெட்டுகளில் காணப்படும் “மதிரை” மருதையாகி இன்று “மதுரை”யாக மாறியுள்ளது. குசவன் - குயவன், சாதல் -சாவு, தன்செய்யூர் - தஞ்சாவூர் , அது போல் இன்று கள்வன், கள்வர், கள்ளன், கல்லன், என்ற சொல் கள்ளர் என்ற ஒற்றை சொல்லில் நிலைத்து விட்டது.

கள்வன் என்பது உயர் சொல்லாக இருந்ததாலே தான் மன்னர்கள் அதை உயர்வாக தங்கள் முன் சேர்த்துக்கொண்டனர்.

1) கள்வர் கோமான் புல்லி
2) கள்வர் பெருமகன் தென்னன் (பாண்டியன்)
3) ஸ்ரீ கள்வர் கள்வன் பெரும்பிடுகு முத்தரையன்
4) ஸ்ரீ கள்ள சோழன்,
5) ஸ்ரீ கள்வன் ராஜராஜன்
6) ஸ்ரீ கள்ள திருமங்கையாழ்வார்
7) நீகார்யம் - உடையார் உடையான் கள்வன் சோழன்
8) ஸ்ரீ கள்வர் கள்வன் வாள்வரி வேங்கை குத்தியது
9) கள்ள பெருமானார்
10) கள்ளன் பாப்பான் சொந்தனான குலோத்துங்க சோழ நாடாள்வான்

மற்ற சில ஆய்வாளர்கள் கருத்துக்கள் : 

1) களவர் தமிழ்ச் சொல். களம் என்ற சொல்லிலிருந்து பெறப்படும்., களம் என்றால் போர்க்களம். களவர் என்றால் போர்க்களம் சார்ந்த மக்கள் அல்லது களம் புகுவோர் என்று பொருள்படும்.

2) திரு.மு.இராகவையங்கார் களவர் என்பது "கள்ளர்" என்பதற்குக் "கள்வர்” என்ற மாற்றுவடிவம் உண்டு; “களவர்" என்பது, பழைய ஓலைச்சுவரிகளில் “ள" என்பதன் கண் உள்ள புள்ளி இடப்பெறாமல் “களவர்” என ஆதலும் உண்டு.

3) சிலர் கோவலர்------>கோளவர்------>களவர்----->கள்ளர்குடி ஆயினர் என்றும் 

4) சிலர் களவர் - கள்வர - கள்வர்கள் - களேபர(ம்)ர்கள் – கலியரசர்கள் ஆயினர் என்றும்

5) சிலர் "களவர்" - "களபர்" - "களபா" - "களப்ஹர" - "களப்ஹ்ர"  என்றும்

6) களவர் – கள்வர் ஆயினர் என்று ந.கதிர்வேலு பிள்ளை தமிழ் மொழி அகராதியில் கூறுகிறார்.







இத்தனை பொருள் தமிழ் அகராதியில் கள்ளர்க்கு இருக்கையில் திருடன் என்பது வீண் விவாத பேச்சாளர்களின் அறியாமையே.

ஞாயிறு, 28 ஜனவரி, 2018

கள்ளர் குலத்தினரின் மக்கள் தொகை

முக்குலோத்தோரில் கள்ளர் குல மக்கள் அதிகமாக வாழும் பகுதிகள் 

1) தஞ்சாவூர்

2) மதுரை 



3) புதுக்கோட்டை 


4) திருநெல்வேலி 



5) இராமநாதபுரம்

முக்குலத்தோர் மக்கள் தொகை பொதுவாக


நன்றி 

உயர் திரு. சியம் குமார் சம்பட்டியார் 

புதன், 24 ஜனவரி, 2018

விசங்குநாட்டுக்கள்ளர் / ஈசநாட்டுக்கள்ளர் / ஈசங்க நாட்டுக் கள்ளர் / ஈசநாட்டு கள்ளர்




ஈசநாட்டுக்கள்ளர் (கூத்தைப்பார் கள்ளர், பெரிய சூரியூர் கள்ளர், கந்தர்வக்கோட்டை கள்ளர்) என்போர் கள்ளரில் ஓரு பிரிவினர்.

இவர்கள் சோழ மண்டலமாகிய தஞ்சாவூர், திருச்சி மற்றும் புதுக்கோட்டை பகுதிகளில் வாழ்ந்துவரும் மக்கள் ஆவர். கள்ளர்களே இந்த சோழ மண்டலத்தின் பூர்வகுடிகள் என்பதற்கு ஆதாரமாக கள்ளப்பற்றும் & கள்ளர் நாடுகளும், சோழர்கள் கள்ளர்களே என்பதற்கு ஆதாரமாக கள்ளர் பட்டங்களும் மற்றும் இங்கே உள்ள எல்லா பாளையக்காரர்களும் கள்ளர்களே.

இவர்களில் புதுக்கோட்டை தொண்டைமான் மன்னர்களும், பல்லவராய மன்னர்களும் 12 ஆம் நூற்றாண்டில் தொண்டை மண்டலத்தில் இருந்து சோழ மண்டலத்தில் குடியேறினர்.

கொடி விளங்கும் தேரினையுடையவன் பாண்டிய மன்னன் ஆவான். அவனுடைய மலையென்று உரிமையுடன் போற்றப்பெறுவது பொதியமலை ஆகும். அகத்தியனார் இருந்து தமிழ்வளர்த்த பெருமை உடையது அது. சங்க காலத்தில் பொதியம் என்றும், பொதியில் என்றும் வழங்கப்பட்ட மலையை இக்காலத்தில் பொதிகைமலை என்றும் கூறுவர். வடக்கில் இமயமலையும், தெற்கில் பொதியமலையும் தமிழர் சென்றுவந்து கண்ட ஓங்கி உயர்ந்த மலைகள். சங்க காலத்தில் பொதியமலை நாட்டை ஆய், திதியன் , ஆகிய குறுநில மன்னர்கள் ஆண்டுவந்தனர். நெடுஞ்செழியன் வெற்றி தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் இந்தப் பொதியமலை நாட்டை வென்று தனதாக்கிக்கொண்டான். ஆய் அரசன் ஆண்ட பொதியமலையில் அன்னப்பறவைகள் விளையாட்டுக் காட்டும். ஊர்மக்கள் குடிபெயர்ந்துவிட்டால் இந்தப் பொதியில் கறையான் அரித்துப் பாழ்பட்டுக் கிடக்கும் ( சிதலை வேய்ந்த போர்மடி நல்லில் பொதியில் - அகநானூறு 167). களக்காடு (சோரகாடவி) புலிகள்  சரணாலம் இங்கே உள்ளது. இங்கு மலையில் தோன்றிய குறிஞ்சி நாகரிகமே குமரி நாகரிகம். இங்கே வாழ்ந்த  மக்கள் (கள்ளர்கள்)  அங்கு மட்டுமே வாழ்ந்த அன்னத்தின் (விசங்கம்) பெயரால் விசங்கம் நாட்டு கள்ளர் என்றும் மருவி பின்  விசங்குநாடு, ஈசங்கநாடு, ஈசநாடு கள்ளர் என்று ஆனது என்ற கருத்தும் உள்ளது.


ஈசநாட்டுக்கள்ளர்களுடைய குலப்பட்டம் -

தொண்டைமான் (புதுக்கோட்டை சமஸ்தானம்), சோழங்கதேவர் , இராசாளியார், பல்லவராயர், மழவராயர், நாட்டார், வன்னியர், அம்பலகாரர், வாண்டையார், சேர்வைகாரன், சோழகன், பழுவேட்டரையர், கொங்கரையர், முத்தரையர், ஒண்டிப்புலியார், கடாரம்கொண்டார், கொடும்பாளுர்ராயர், சேனைகொண்டார், சேதுராயர், சேனாபதியார், தக்கோலாக்கியார், தஞ்சைராயர், தென்னவன், நரசிங்கதேவர், ஈழங்கொண்டர், நாடாவி மேலும் பல சிறப்பு பட்டங்கள்.



சோழமன்னர்களின் பங்காளிகள் எனவும் தமது முன்னோர்களாக கரிகாலனையும் கூறிக் கொள்கின்றனர்.

சம்பட்டியார் என்பது ஒரு சாராருக்கு பட்டமென்றால், அவர்கள அதே சம்பட்டியார் வீட்டில் உள்ள பெண்ணை திருமணம் செய்ய மாட்டார்கள். ஒரே பட்டம் உள்ளவர்கள் பங்காளிகள்.

குலபட்டங்களை ஆராயும் போது பெரும்பாலும் அவை அரையர், இராயர், ஆண்டார், ஆள்வார், உடையார், கொண்டார், பூண்டார், பிரியர், சுற்றியார், பொறுக்கியார், நட்டார், தலைவர், வென்றார், தேவர், கிளையார், உண்டார் என்றே முடிவுறும். அரையர் என்றால் அரசன்/குறுநில மன்னன் என்று பொருள். எடுத்துகாட்டு பல்லவராயன் (பல்லவ +அரையன்), வானவராயன் (வானவர் +அரையன்), மழவராயன் (மழவர் +அரையன்) போன்றவை. 305 பட்டங்கள் அரசர்களை சுட்டும்:



பூர்வம் சோழராஜ்யத்தை ஆண்டுகொண்டு வந்தவம்சத்தவர்கள் நாளதுவரையும் சோழர், சோழதேவர், சோழங்கத்தேவர், விஜயர், விஜயதேவர், முடிகொண்டான் என்றபெயர்களுடன் ஜமீன்தாராகவும் சிலர் பெருத்த சமுசாரிகளாகவும் பலர் மிக ஏழைகளாகவு மிருக்கிறார்களென்பதை சோழநாட்டில் காண்போம். பூர்வ சோழராஜாக்கள் அடிக்கடி பாண்டியராஜ்யத்தை ஜெயித்து சொந்தப்படுத்திக்கொண்ட காலத்தில் பாண்டியராஜவம்சத்தவர் ஆண்டுகொண்டிருந்த பல சிறுகோட்டைகளையும் ஊர்களையும் தாங்கள் பிடித்துக்கொண்டு பாண்டியராஜ்யத்திலும் பரவினார்களென்று தோன்றுகிறது. இவர்களும் ஒருவருக்கொருவர் பொறாமையினால் ஒற்றுமை இழந்து குறைந்தநிலைக்கு வந்தார்கள். சேரராஜ்யம்ஒன்றுமாத்திரம் இவ்வாபத்துகளுக்கெல்லாம் தப்பி முன்போலவே ஆண்டுவந்தராஜாக்களில் கரிகால்சோழனையே முதல்வனாகச் சொல்லவேண்டு - நூல் ஆசிரியர் . கருணாமிர்த சாகரம் , ஆசிரியர் . ஆபிரகாம் பண்டிதர்



வைத்திலிங்க தொண்டைமான்

225 வருடங்களுக்கு முன்பு கள்ளர்நாடான வல்லநாட்டு வைத்திலிங்க தொண்டைமான் சிலையை திருப்பத்தூர் கோட்டை கருப்பர் கோவிலுக்குள் சிலை நிற...