ஞாயிறு, 8 அக்டோபர், 2017

கள்ளர் என்பதன் பொருள் /அர்த்தம்





கள்ளர் அல்லது கள்வர் என்று இலக்கியத்தில் வரும் சொல் உயர்வாக யாரை குறிக்கின்றது :

சங்க இலக்கியம் (கிமு 500 - கிபி300), நீதி இலக்கியம் (கிபி 300 -கிபி 500), பக்தி இலக்கியம் (கிபி700 - கிபி 900), காப்பிய இலக்கியம் (கிபி 900 கிபி 1200),உரைநூல்கள் (கிபி 1200 - கிபி1500), புராண இலக்கியம் (கிபி1500 - கிபி 1800) என்ன கூறுகிறது.

1) கி.மு 4 ஆம் நூற்றாண்டுபொருநராற்றுப்படை என்னும் ஆற்றுப்படை நூலில்
"ஆறு அலை கள்வர் படை விட அருளின்
மாறுதலை பெயர்க்கும் மருவு இன் பாலை"

பொருள்:
ஆறலைக் கள்வர் மறம் நீங்கி அன்பு கொள்ளத் தூண்டும் ஆற்றலுடையது யாழ். இந்த யாழ்ச் சிற்பங்கள் பல்லவர் காலக் கோயிலான காஞ்சி கைலாசநாதர் கோயில் (இராஜசிம்மன் மற்றும் சோழர் காலக் கோயில்களான பொன்செய் நல்துணையீஸ்வரம் கோயில் (பராந்தகன்), திருமங்கலம் கோயில் (உத்தம சோழன்) ஆகியவற்றில் காணப்படுகின்றன.

2) கி.மு 4 ஆம் நூற்றாண்டு கால அகநானூறு பாடல்
அ) "கழல்புனை திருந்தடிக் கள்வர் கோமான்
மழபுலம் வணக்கிய மாவண் புல்லி
விழவுடை விழுச்சீர் வேங்கடம் பெறினும்"

பொருள்: கழலினைத் தரித்த திருந்திய அடியினையுடைய கள்வர் பெருமானாகியவனும், மழவரது நிலத்தை வணங்கச் செய்த மிக்க வண்மையையுடைய புல்லி என்பானது திருவிழாக்களையுடைய மிக்க சிறப்பு வாய்ந்த திருவேங்கடத்தை.

கள்வர் கோமான் : புல்லி

ஆ) “ஆகொள் மூதூர்க் கள்வர் பெருமகன்
ஏவல் இளையர் தலைவன் மேவார் .....
கெடாஅ நல்லிசைத் தென்னன் தொடாஅ..”

பொருள்: பகைவர் ஆக்களைக் கவர்ந்துகொள்ளும், பழைய ஊரினராய கள்வர்கட்கு முதல்வனும், ஏவுதலைச் செய்யும் வீரர்கட்குத் தலைவனும்,
என்றும் கெடாத நல்ல சீர்த்தியினையுமுடையானும் ஆகிய பாண்டியனது.

“கள்வர் பெருமகன் : பாண்டியன்”

இ) “இச்சுரம் படர்தந் தோளே ஆயிடை
அத்தக் கள்வர் ஆதொழு அறுத்தெனப்
பின் படு பூசலின் வழிவழி ஓடி”

பொருள்:

அஇடை - அப்பொழுதே, அந்தக் கள்வர் ஆ தொழு அறுத்தென - அருஞ்சுரத்துக் கள்வர் ஆக்களைத் தொழுவினின்றுங் கொண்டகன்றனராக, பின் படு பூசலின் வழிவழி ஓடி - அவர்கள் பின் சென்று செய்யும் போரினைப்போல.

3) கி.மு 4 ஆம் நூற்றாண்டுதிருவள்ளுவர் இயற்றியதிருக்குறளில்

“ பன்மாயக் கள்வன் பணிமொழி அன்றோநம்
பெண்மை உடைக்கும் படை”
(குறள் 1258:நிறையழிதல் அதிகாரம்)

பலவிதமாய் மாயங்களைச் செய்யவல்ல என்னுடைய உள்ளத்தைக் கவர்ந்த கள்வனாகிய என் தலைவன் தாழ்மையுடன் பேசுகின்ற மொழிகளல்லவோ என்னுடைய பெண்மையின் உறுதியை உடைத்து, என்னுடைய் நிறையை அழிக்கின்ற படைக்கலம், என்று காதற்தலைவி தன்னுடைய தோழியிடம் தன் தலைவனின் இனிய பசப்புச் சொற்கள் முன்பு தன்னுடைய உறுதி குலைவதௌக் கூறுகிறாள்.

4) கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு முத்தொள்ளாயிரத்தில் சேர மன்னன் மீது

“இவன்என் நலங்க்கவர்ந்த கள்வன் இவன் எனது
நெஞ்சம் நிறையழித்த கள்வனென்று”

“என் அழகைக் கவர்ந்த கள்வன் இவன்”
”என் மன உறுதியை அழித்த கள்வன் இவன்”

என்று சேரனைப் சொல்கிறார்களாம் இளம் பெண்கள். சேரனைப் பார்த்ததும் உடைந்ததாம் அவள் மன உறுதி. அதனால்தான், “எனது நெஞ்சம் நிறையழித்த கள்வன்” அதாவது, என் மன உறுதியை அழித்த கள்வன் சேரன் என்று சொல்கிறாள்.”என் நலம் கவர்ந்த கள்வன்”என்று தலைவி சொல்வதாகக் கூறுகிறார்.

5) கி.பி. ஆறாம் நூற்றாண்டளவில் தோன்றிய கொங்கு வேளிர் எழுதிய
பெருங்கதை ஆகும். சோழர் காலத்தைச் சேர்ந்தது.

மகத காண்டம் - மேல்வீழ் வலித்தது
“ மள்ளரொடு புணர்ந்த மாண்பிற் றாகிக்
கள்ளரொடு புணர்ந்த கட்டரண் குறுகிப் ”
பொழிப்புரை: இங்ஙனமாக எழுந்து சென்ற படை மறவர்களோடு கூடிய மாண்புடையதாய் ஆறலை கள்வரோடு கூடிய காவலையுடைய அரண்களை எய்தி அவ்வரண்களிலுள்ள படைகளையுடைய மன்னர்கள்,

6) 8 ஆம் நூற்றாண்டு நாலாயிர திவ்விய பிரபந்தம் பாடலில் திருமங்கையாழ்வார்.

" வள்ளலே உன்றமர்க் கென்றும் நமன்றமர்
கள்ளர்போல் கண்ண புரத்துறை யம்மானே."
(திவ். பெரியதி. 8, 10, 7).

பொருள்:
பெருமானே! நான் யமதூதர்களுக்கு அஞ்சவேண்டிற்றுண்டோ? உனக்கு அடியனாகுமத்தனையே வேண்டுவது; யமபடர்கள் அவ்வளவிலே ஓடியொளிக்கப் பெறுவர்களன்றோ

6) 9 ஆம் நூற்றாண்டில் மாணிக்கவாசகர் இயற்றிய திருவாசகம் – திருக்கோத்தும்பி.

அ) “ வன்னெஞ்சக் கள்வன் மனவலியன் என்னாதே
கன்னெஞ் சுருக்கிக் கருணையினால் ஆண்டுகொண்ட “

பதப்பொருள் : வன்னெஞ்சக் கள்வன் - வலிய நெஞ்சினையுடைய கரவுடையவன், மனவலியன் - திருந்தாத மனவலிமையுடையவன், என்னாது - என்று நீக்காமல்,கல்நெஞ்சு உருக்கி - கல்லைப் போன்ற என் மனத்தை உருகச் செய்து, கருணையினால் - தன் பெருங்கருணையினால், ஆண்டு கொண்ட - என்னை ஆட்கொண்டருளின.

விளக்கம் : ‘வன்னெஞ்சக் கள்வன்’ என்றது இறைவனிடத்தில் அன்பு கொண்டு உருகாத நிலையையும், ‘மனவலியன்’என்றது, அஞ்ச வேண்டுவதற்கு அஞ்சாது எத்தகைய தீய செயலையும் செய்யத் துணிதலையும் குறித்தனவாம்.

ஆ) “ கள்ளரோ புகுந்தீர் என்னக் கலந்துதான் நோக்கிநக்கு, வெள்ளரோம் என்று நின்றார் விளங்கிளம் பிறையனாரே”

என்னும் அருண் மொழியில் (தி.4 ப.75பா.9) கள்ளர், வெள்ளர் என்பவற்றின் கருளர்,வெருளர் என்பவற்றின் மரூஉவேயாம்).

7) திருத்தக்க தேவர் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் சீவக சிந்தாமணி என்னும் நூலில்
“கள்ளராற் புலியை வேறுகாணிய”
என்ற தொடருக்க அரசனைக் கொண்டு சீவகனை போர் காண வேண்டி என்று பொருள் கண்டார் உச்சிமேற் புலவர் நச்சினார்கினியர் இங்கே கள்ளர் என்பதற்கு அரசர் என பொருள் கண்டார். சீவகனைப் புலி என்று கூறியதற்கு ஏற்ப அரசரைக் கள்ளர் என்றார்.

8) கம்பராமாயணம் எனும் நுால் கம்பரால் 12 ஆம் நூற்றாண்டில் இயற்றப்பட்ட தமிழ் நூலாகும்

“ வருந்தல்இல் மானம், மா அனைய மாட்சியர்
பெருந் தவம்மடந்தையர் முன்பு,பேதையேன்,
“கருந் தனிமுகிலினைப் பிரிந்து,கள்வர் ஊர்
இருந்தவள், இவள்” என, ஏச நிற்பெனோ ”

விளக்கம் : துன்பம் அடையாத மானமுடைமையின்கண் கவரிமானைப் போன்ற சிறப்பைப்பெற்ற பெருந்தவமுடைய மகளிருக்குமுன்னர் அறிவற்ற யான்; கரிய ஒப்பற்ற மேகம் போல்பவனை பிரிந்து இநத்ச் சீதை கள்வர்கள் வாழும் இலங்கையில் வாழ்ந்தவள் என்று பழித்துப்பேச அதுகேட்டு இருப்பேனோ ?

9) கி.பி 13 ஆம் நூற்றாண்டில் மெய்கண்ட தேவர் என்பவர் இயற்றிய சிவஞான போதம், மெய்கண்ட சாத்திரங்கள் எனப்படும் சைவ சித்தாந்த சாத்திரங்களுள் முக்கியமானதும், தலை சிறந்ததுமாகும். அதில்

"கள்வன் தான் உள்ளத்திற் காண்" (சிபோ பா 55) இறை வனைக் கள்வன் எனக்கூறுவது சமய மரபு.
கள்ளர் புகுந்த இல்லம் - ஆன்மாவின் அறிவு. ( சைவ சித்தாந்த அகராதி). கள்ளர், கள்வன் - இறைவன்.

9) கி்பி. 15 ஆம் நூற்றாண்டளவில் வில்லிபாரதம் வில்லிபுத்தூரார்தமிழில் பாடிய மகாபாரதம் ஆகும்.

"கற் கொண்டு கல்மழை முன் காத்த கள்வன் கட்டுரைத்த”

பொருள்:
கல் கொண்டு - (கோவர்த்தன) மலையைக்கொண்டு, கல்மழை முன் காத்த கள்வன் - காத்து நின்ற கண்ணன்.

10) 20 ஆம் நூற்றாண்டில்கவிராஜ பண்டிதர் செகவீர பாண்டியனார் திருக்குறட் குமரேச வெண்பா எழுதி உரை சொல்லிய

“கன்றினால்விளவெறிந்த கள்வனிவனின்றுதேர்நனிகடாவினும்
அன்றுபோரினிடை காணலாகுமெனதாடல் வெஞ்சிலையி னாண்மையே”

(இ-ள்.) கன்றினால் விள எறிந்த கள்வன் இவன் - கன்றைக்கொண்டு விளாமரத்தை வீசியடித்த மாயையையுடைய இக்கண்ணன், நின்று தேர் நனி கடாவினும் - (முன்னே) நின்று தேரை நன்றாகச் செலுத்தினாலும், எனது ஆடல் வெம் சிலையின் ஆண்மை -என்னுடைய வெற்றியைத் தரவல்ல வில்லின் திறமையை

“கிரித்தாழ்கவிகைக் கருங்கள்வன் கிளர் நூன் முனிவன் மைந்தனையும்,பிரித்தானவனுஞ் சூளுற்றா னென்றாரிருந்த பேரவையோர்”

(இ -ள்.) கோவர்த்தனமலையாகிய கவிந்த குடையையேந்திய கருநிறமுள்ள மாயவனாகிய கண்ணன், விளங்குகின்ற முப்புரி நூலையுடைய துரோணாசாரியனது புத்திரனான அசுவத்தாமனையும்,பேதப்படுத்தினான்;

மேலே உள்ள பாடல்களில் கள்ளர் மற்றும் கள்வர் என்ற சொல் ஒரே சொல் என்றும்

மேலும் கள்ளர் , கள்வர் என்பது வெட்சி மறவன், கிருஷ்ணன், அரசன், இறைவன், மறைதல், கருமை என்று பல பொருள் கொண்ட ஒரே சொல் என்பதையும் அறிய முடிகிறது.

கள்ளர் இச்சொல்லின் வேர்ச்சொல் அல்லது சொல்லின் மூலம் எது :
******************************************************************************************
கருளர் - கர்ளர் – கள்ளர்

கள்ளர் என்ற சொல் கருமை என்ற சொல்லில் இருந்தே உருவானது.

கள் - கரு - கருள் = கருமை

கிருஷ்ண (கருப்பன், கரியன்) என்னும் பெயரின் க்ருஷ் என்னும் முதனிலையும், கருள் என்னும் தென்சொல் திரிபே. கள்-கரு-கருள். கருளுதல்

கிருஷ்ண என்னும் சொல் கருப்பு என்னும் பொருளின் இருக்கும் வேதத்தில் வழங்கிற்று. கிருஷ்ண பக்ஷ (கரும்பக்கம்) கிருஷ்ண ஸர்ப்ப (கரும்பாம்பு) என்னும் பெயர்களை நோக்குக. கிருஷ்ண என்னும் சொற்கு வேத மொழியில் வேரில்லை;தமிழிலேயே உள்ளது.

சம்ஸ்கிருத்ததில் "காளா" என்பது கரிய நிறம் என்பதும் "காளி என்பவள் கரிய நிறமுடைய கன்னனின் தங்கை என்பது . காளி தேவிக்கு 'கிருஷ்ன பிங்கலா' என்றொரு பெயர் உண்டு அதற்கு கரிய நிறத்துடையவள் என்று பொருள்.

கண்ணனும் கள்ளனும் கருப்பனும் கிருஷ்னனும் யாதும் ஒரே பொருளையுடைய பல பெயர்களே.

கருள் - க்ருஷ். கள் - கர் - கரு - கருள் = இருள்

களம் (கள் + அம்) என்றாலும் கருப்பு என்றே பொருள் தரும்.

கள் +அர்+ இ =களரி எனினும் கருமையே ஆகும். களர் எனினுமது. அர் என்ற பலர்பால் விகுதி இங்குப் பொருளிழந்தது.

கல் - கள் - கள்வு - கள்வன் =
{{
1.கரிய யானை (பிங்.);
2. கரியவன் (பிங்.).
3. கருநண்டு. “புள்ளிக் கள்வன்’’ (ஐங். 21).
}}

கள் + அர் : கருமை + மக்கள் (கருமையான மக்கள்)

உதாரணமாக:
அர் என்றால் : மக்கள் - உறவினர் (தமர் - தாம் + அர் = தம்முடைய மக்கள்)
களம் - இடம், போர்க்களம்,இருள்
காளி - துர்க்கை, மாயை

'கல்தோன்றி மண் தோன்றா காலத்தே வாளோடு
முன்தோன்றி மூத்த குடியினர் "

என்று வழக்கறிஞர் சுந்தரராசன் கல்லில் தோன்றியதால் கல்லர் என்று குறிப்பதே சிறப்பு என்பார் தமது தரணியாண்ட தமிழ்வள்ளல்கள் என்ற நூலில்.

"கல்லர் விளையர் பெருமகன் புல்லி,வியன்றலை நன்னாட்டு வேங்கடம்” (அகம். 83)

போர்த் தொழிலையன்றி வேறெத்
தொழிலும்பயிலாதவரென்றதற்குக் “கல்லா விளையர்” என்றார்.

மேலும்
ஆ = மாடு. பத்து = பற்று என்பதன் வழக்குத் திரிபு.
பழங்காலத்தில், எதிரிகள் போர்தொடுக்கும்போது, நாட்டின் ஆக்களைக் கவர்ந்து செல்வர். ஆக்களை எதிரிகள் கவர்வது அல்லது பற்றிச்செல்வது "ஆபத்து" - அடுத்து முழுப்போர் வெடிக்கும். இப்படிக் கவர்ந்து செல்லும் மறவர்படை, " கள்ளர்" எனப்பட்டனர். இது பின் ஒரு சாதி (ஜாதி) யாகிவிட்டது.

சுமேரியன் மொழி - முனைவர் கி. லோகநாதன்

சுமேரியன் மொழி குறியீடுகள் (Script) தமிழ் சுமேரியன் இரண்டிற்குமுள்ள உறவை வெளிப்படுத்துகிறது  அதில் சூல்கி எனும் ஓர் அரசனின் Hymn B எனும் அகவலிலிருந்து சில வரிகள்

1) nin-mu me-gal-gal-la sag-kesda-bi za-e-me-en
Oh my lady, you are the guardian of all the great me's
நின்மோ மெய் கள்கள்ள சங்கி கட்டுபி ஜாயேமன்

2).me mu-il me su-zu-se mu-e-la
You have gathered up the me's ;you have hung the me's on your hand
மெய் மோ இஇயல் சுர்ஜுசேய் மோ இஅலை

3).me mu -ur me gaba -zu bi-tab
You have gathered up the me's, you have clasped the me's to your breast
மெய் மோ ஓர் மெய் கவுள்ஜுஅ தைப்பி

விளக்கக் குறிப்பு:

me> மெய், மொய்: சத்திகள், உளதாக இருக்கும் தத்துவங்கள். imin> ? ஏழு என்றாலும் "சர்வ" என்பதற்கேற்ப "அனைத்தும்" என்ற கருத்துடையது. ஏழுலகம், ஏழ்பிறப்பு என்ற கிளவிகளிலும் 'ஏழ்' என்பது எல்லா பிறவிகளும் என்ற கருத்தில் வருகின்றது. su> சூர் > கூர்> கரம். sa-du> சூடு; - ga: -க: பன்மைச் சுட்டு

mu> மோ: முன்னிலை மூவிடப்பெயர்: இஇங்கு ஒருமை, பண்மையிலும் வரும். சங்க இலக்கியத்தில் இது உண்டு - மொழிமோ சென்மோ என்றெல்லாம் அங்கே. me-gal-gal-la: மெய் கள்கள்ள என்பதில் வரும் அடை "பெருமை மிக்க" "கணம் பொருந்திய" " மிக மிகச் சிறந்த" என்ற கருத்துடையது. பாண்டியர்கள் 'கள்ளர்" எனப்படுவதோடு ஒப்பிடத் தக்கது. மூலப்பொருள் "பெருமை மிக்கோர்" "உயர்ந்தோர்" எனத் தெரிகிறது. sag-kesda: சென்னி கட்டு: தலைக்காவல் என்ற கருத்து போலும். தமிழில் விளங்கும் 'கஷ்டம்' என்ற சொல் இதனோடு சிந்திக்கத் தக்கது. கட்டிப்போடப்படுவதால் கஷ்டம் போலும். za-e-me-en : இஇங்கு "மேன்" என்பதை ‘மன்' என்னும் இஇடைச்சொல்லாகவும் ' மான்' என்னும் பெயர்சொல்லாகவும் கொள்ளலாம்.

4). lugal-e lugal-a-ri-a nin-e-tu-ud-me-en
I, the king of royal descent, whom a princess bore

உளுகளே உளுகள் ஆரிய நின்னே தொட்ட மான்

Lu> உளு? > ஆள், ஆளு: ஒருவன் என்று பொருள் படும். Gal என்பது இன்றும் தமிழில் பழகும் ‘கள்’ என்ற சொல் தான். சுமேருத் தமிழில் அரிதாக பண்மை விகுதியாகவும் பயிலும்; kingal> கண்கள். ‘lugal’ என்ற சொல்லே இடம் மாறி-‘கள்-ளு’ ஆகி பின் கள்ளர் ஆகி இருக்க வேண்டும் இங்கு கள்ளர் என்பார் பாண்டிய அரசர்கள் தோன்றிய ஓர் பெருங்குடி. ‘கணம்’ ‘கணவான்’ என்றெல்லாம் இப்பொழுது பயில்கின்றது. ஆயினும் சுமேருத் தமிழில் ‘gal-la” என்ற சொல்லோடு மருவி ‘கள்ளர்’ என்றால் திருடர் என்றும் ஆகி விட்டது.

நூல் : திராவிட இந்தியா , ஆசிரியர் : ந. சி. கந்தையா பிள்ளை

கள்வர் என்னும் பெயர் வலியை உணர்த்தும் ; கள் என்னும் அடியாகப் பிறந்தது - களிறு, (போர்க்)களம் முதலிய சொற்கள் கள் என்னும் அடியாகப் பிறந்தவை. மதுவைக் குறிக்கும் கள் என்பதற்கு வலியைத் தருவது என்பது பொருள். பி, தி. சினிவாச ஐயங்கார்.


எப்படி குறிஞ்சி என்னும் சொல்லே மருவிக் குருச்சி என்றும்
குசவன் -> குயவன்
நெருநல் -> நேற்று
மரித்தல் => மரணம்
சாதல் -> சாவு
தன்செய்யூர் --> தஞ்சாவூர்
திருமெய்யம் --> திருமயம்
என்று ஆனது போல

கல் - கள் - கருள் - கருளர் - கர்ளர் - கள்வர் - கள்ளர் என்று இறுதியாக
கள்ளரே நிலைத்து விட்டது.

உலகந்தோன்றிய காலத்தே சூரியமரபில் தோன்றி ஈராயிரம் பட்டங்களை சுமந்து பல்லாயிரம் பிறைகளை கண்ட மரபினர் ,
தமிழகத்தை முற்காலத்தில் பேராசர்களாகவும், குறுநில மன்னர்களாகவும், நாடுகாவலதிகாரிகளாகவும், படை தலைவர்களாகவும் இருந்து ஆண்ட மரபினர்,
தொல்காப்பிய உரைத்தலைமகன் இளம்பூரணர் புறவொழகலாற்றில் விளக்கமளிக்கையில் கூறுவது போல, தாய் மண் பகையழிக்க மாற்றார் அறியாதவாறு, ஒற்றாய்ந்த பின் காலமறிந்து, இடமறிந்து, வலியறிந்து, களம்புகுந்து களிறெரிந்து பெயர்ந்தவர் என்பதால் கள்ளர் / கள்வர் என்ற பெயரிலேயே நிலைக்கப் பெற்றனர்.

"கள்ளன் பெரியோனா
காப்பான் பெரியோனா என்றால்
கள்ளனே பெரியோன் என்றனர்
கருத்துடைய பலர் "

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

குறிப்பு: இந்த வலைப்பதிவின் உறுப்பினர் மட்டுமே ஒரு கருத்துரையை வெளியிடக்கூடும்.

வெள்ளையர் ஆட்சியில் திருட்டு முதலிய குற்றம் புரிந்த சாதிகள்

புதுக்கோட்டை சமஸ்தானம் ----------------------------------------------------- * புதுக்கோட்டை யில் குற்ற செயல்களில் ஈடுபட்ட சாதிகள்,...