சனி, 16 பிப்ரவரி, 2019

சுதந்திரத்திற்காக அகிம்சை வழியில் போராடிய கள்ளர் குல தியாகிகள்


இடம்: #அம்மாபேட்டை


அம்மாபேட்டை பகுதியின் சுதந்திரத்திற்காக அகிம்சை வழியில் போராடிய கள்ளர் குல தியாகிகள்



சாமிநாதன் ஆவத்தியார் - மெலட்டூர்
சாமியா பசும்படியார் - உடையார்கோவில்
சேவையா வாண்டையார் - சாலியமங்கலம்.

புதன், 13 பிப்ரவரி, 2019

பொ. ஆ. 1749 இல் ஐதர் அலியின் கள்ளர் படைப்பற்று



பஞ்சாபை பூர்விகமாக கொண்ட பத்தே முகம்மது ஆற்காடு நவாபின் படையில் முக்கிய வீரராகப் பணியில் சேர்ந்து, முக்கிய தளபதியாக உயர்ந்தார். தஞ்சாவூரில் செய்யது புர்கானுதீன் என்ற அறிஞரின் மகளை மணமுடித்தார். இவர்களுக்குப் பிறந்தவர்தான் ஐதர் அலி.

மைசூர் மன்னர் கிருட்டிணராச உடையாரிடம், சாதாரண படை வீரர்களாக ஹைதர் அலியும், அவரது அண்ணன் ஷாபாஸ் சாஹிபும் பணியில் சேர்ந்தனர்.1749ல் நடைபெற்ற தேவனஹள்ளிப் போரில் இவர்கள் காட்டிய வீரமும் தீரமும் மன்னரை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. இதனால் குதிரைப் படைக்குத் தளபதி ஆனார். மைசூர் ஆட்சியின் ஒரு பகுதியாக இருந்த திண்டுக்கல்லை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பை ஹைதர் அலிக்கு வழங்கினார்.

பிரெஞ்சுக்காரர்களுக்கு மிகவும் விசுவாசியான இவர், ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிரான அணியில் போராடினார். ஐரோப்பியர்களின் போர் நுட்பங்களையும், நவீன ஆயுதங்களைக் கையாளும் முறையையும் அறிந்துகொள்ள அந்த அனுபவங்கள் உதவியது.





திண்டுக்கல்லில் இராணுவ ஆய்வுக் கூடத்தை திண்டுக்கல்லில் உருவாக்கி, ஆங்கிலேப் படையை சமாளிக்கும் வகையில் பீரங்கி படையையும் அமைத்தார்.

மைசூர் சிங்கம் என்று அழைக்கப்பட்ட ஹைதர் அலியின் படையில் கள்ளர் படைப்பற்று என்ற படையை தனியாக வைத்திருந்தார். தேனி,திண்டுக்கல், திருச்சி மண்டலத்தை சேர்ந்த விசுவாத்திற்கு பெயர் போன அந்த கள்ளர் படைப்பற்று ஹைதர் அலியின் நேரடி கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது.

கள்ளர்கள், ஆங்கிலேய படைகளை நேரடியாக Mathlocks என்ற துப்பாக்கியும் மற்றும் தங்களுக்கே உரித்தான ஈட்டியை வைத்து தாக்கி சிதறடித்துள்ளனர்.

மேலும் கள்ளர் படைப்பற்று ஆங்கிலேயர் படையில் ஊடுருவி அவர்களின் படைபலம்,போர் வியூகம் போண்றவற்றை உளவு பார்த்து அதனை எழுத்து வடிவில் ஆவணமாக கொடுப்பார்கள்,ஹைதர் அலி அதை வைத்து போர் வியூகம் அமைக்கிறார். கர்நாடக வரலாற்று புத்தகத்தில் “கள்ளர் பற்று” என்றே உள்ளது.


இன்றும் கர்நாடாகவில் கள்ளர் என்றால் வீரன்,உளவாளி என்று பொருள். உளவறியும் கடினமான வேலையை செய்ததால்தான், கள்ளப்படைக் குலத்தினரை "அம்பலக்காரர்கள்" என்று மரியாதையோடு அழைக்கிறது மறவர் நாடு என்று கவியரசு' கண்ணதாசன் அவர்கள் சொல்வதை நாம் இங்கு பொருத்தி பார்க்கவேண்டும்.

அயிதர் அலியின் போர்திறன் வரலாற்று அறிஞர்களால் மிகவும் பாராட்டப்படுகிறது. ஆனாலும் அயிதர் படைகள் கள்ளர் குல மன்னர் ராஜா ஸ்ரீ ராய ரகுநாத தொண்டைமானால் விரட்டப்பட்டது.

நன்றி : திரு.சோழ பாண்டியன்
History of Mysore by C.Hayavadana Rao

செவ்வாய், 12 பிப்ரவரி, 2019

அடப்பகாரசத்திரம்




கிபி 1797 ல் புதுக்கோட்டை மன்னர் விஜய இரகுநாத தொண்டைமான் தன்னிடம் அடப்பக்காரராக வேலை செய்த கூத்தப்பன் என்பவரிடம் கொண்ட அன்பினால் அவரது பெயரால் அன்னதான சத்திரம் ஒன்றை புதுக்கோட்டை- ராமேஸ்வரம் மார்க்கத்தில் கட்டினார். அடப்பகாரசத்திரம் - விசுவாசத்திற்கு மன்னர் அளித்த பரிசு


* பெளர்ணமி அன்று சத்திரத்திற்கான கொடைகளை அளித்தார்.

* அன்னதான கூடத்துக்கு சில ஊர்களையும், 70 பாத்திரங்கள், 100 பசுமாடுகளும், 200 ஆடுகளும் தானமாக வழங்கினார்.


* அடப்பன் கூத்தப்பனின் சிலையை அன்னதான கூடத்தின் வாயிலில் நிறுவினார்.

* மன்னர்கள் தங்களது சிலைகளை வைத்து புகழ்பரப்புவதே வழக்கம். ஆனால் தன்னிடம் பணிபுரிந்த அடப்பகாரரின் விசுவாசத்தை பாராட்டி அவரது பெயரால் சத்திரம் கட்டி , அவரது சிலையை வைத்து மரியாதை செய்த தொண்டைமான் மன்னரின் ஈகை குணம் போற்றுதலுக்குரியது.


* அடப்பகாரரின் பேரால் கட்டப்பட்ட சத்திரம் உள்ளதால் இந்த பகுதி இன்று அடப்பகார சத்திரம் என்றே அழைக்கப்படுகிறது.




* 220 ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டப்பட்டு பல தலைமுறைகளை கண்ட சத்திரம் இன்றும் நல்ல நிலையில் கம்பீரமாக காட்சி அளத்தாலும், சரியான பராமரிப்பின்றி உள்ளது.

அடைப்பக்காரர் என்பது அரசருடனேயே இருந்து தாம்பூலம் மடித்துக்கொடுக்கும் பதவி. எளிய சேவகனின் பணி அல்ல. அது அரசனுடனேயே இருந்து அனைத்து ரகசியங்களையும் தெரிந்துகொண்டு மந்திராலோசனைகளில் இடம்பெறுப்வரின் பொறுப்பு கொண்டது.விஸ்வநாதநாயக்கர் கிருஷ்ணதேவராயரின் அடைப்பக்காரராக இருந்தவர். தஞ்சை நாயக்கர் மரபின் முதல்நாயக்கரான சேவப்ப நாயக்கர் விஜயநகர மன்னர் அச்சுதப்பநாயக்கரின் அடைப்பக்காரராக இருந்தவர்தான்

இருநூற்றாண்டுகளாக நட்பின் அடையாளமாக விளங்கும் அன்னதான சத்திரம், காக்கப்பட வேண்டிய வரலாற்று சிறப்பிடம் என்பதில் ஐயமில்லை.

(அடப்பகாரன் செப்பேடு (கிபி1797)தொண்டைமான்­ செப்பேடுகள்)

தொகுப்பு : சியாம் சுந்தர் சம்பட்டியார்

பிரெஞ்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியும் கள்ளர் நாடும் தொண்டைமான் மன்னரும்




ஆனந்தரங்கம் பிள்ளை பிரெஞ்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் உரை பெயர்ப்பாளராகவும் துய்ப்ளெக்சு ஆளுநரின் மொழிபெயர்ப்பாளராகவும் பணியாற்றியவர். பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு காலத்திய பிரெஞ்சு அரசு பற்றி அறிய உதவும் சிறந்த வரலாற்றுக் கருவூலமாகவும் ஆவணமாகவும் இலக்கியமாகவும் திகழக்கூடிய நாட்குறிப்புகளைத் தந்தர். 1736 முதல் 1761 வரை ஏறத்தாழ இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் நாட்குறிப்பு எழுதியுள்ளார். அந்த நாட்குறிப்புகளை ஆராய்ந்து இந்திய தொல்லியல் துறை பல பாகங்களாக வெளியிட்டுள்ளது.

ஆனந்தரங்கம் பிள்ளை

கள்ளர் நாடுகளுக்கு எழுதிய மிரட்டல் கடிதம் கிபி 1751 ல்:

மே மாதம், கிபி 1751 ல் பிரெஞ்சு அரசாங்கம் 72 பாளையக்காரர்கள் மற்றும் , கள்ளர் நாடுகளுக்கு தங்களுக்கு ஆதரவு அளிக்குமாறு எழுதிய கடிதம் அவரது நாட்குறிப்புகளில் உள்ளது.

அதில்

1) விசங்கிநாட்டு கள்ளர் (புதுக்கோட்டை),
2) தொண்டைமான் புரத்து கள்ளர்,
3) பிறமலை கள்ளர்,
4) தன்னரசு நாட்டு கள்ளர்,
5) நாகமலை கள்ளர் (திண்டுக்கல்)


ஆகிய கள்ளநாடுகளிடம் கண்டிப்பாக ஆதரவு அளிக்க வேண்டும் என்றும், தங்களுக்கு கட்டுப்பட்டு நடக்க வேண்டும் என்று கடிதம் எழுதப்பட்டது. அதே கடிதத்தில் மதுரை 72 பாளையங்களும் கட்டுப்பட்டு நடக்க வேண்டும் என்று எழுதப்பட்டது. இந்த கள்ளர் நாடுகள் அப்போது எவ்வாறு வலிமை பெற்று பெரும் பலத்துடன் விளங்கியதை இதன் மூலம் அறியலாம்.

இதில் வரும் விசங்கி நாட்டார், தொண்டைமான் ஆட்சிக்கும் அடங்காமல், பல இன்னல்களை தொண்டைமான்களுக்கு அளித்ததை வரலாறு நெடுகிலும் காணமுடிகிறது.


தொண்டைமான் மன்னர்கள் பிரெஞ்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் மிக பெரிய எதிரியாகவே இறுதிவரை இருந்தார்கள். பிரெஞ்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் பெரும் தாக்குதலுக்கு புதுக்கோட்டை உள்ளன போதும் பக்கத்தில் இருந்த மற்ற ராஜ்ஜியங்கள் போல சந்தர்ப்பத்திற்க்கு தகுந்தவாறு மாறி மாறி முடிவு எடுக்காமல், நிலையாக பிரித்தானிய கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் ஆதரவாளராகவே இருந்தார்கள். இதன் காரணமாக இந்திய சுதந்திர உணர்விற்கு எதிரானவர் என்ற தோற்றத்தை புதுக்கோட்டை தொண்டைமான் மன்னர்கள் பெற்றனர். ஆனால் புதுக்கோட்டை நவீன நகரமாக இருப்பதற்கும், மக்கள் பாதுகாப்பிற்கும் தொண்டைமான்களே காரணம்.

யார் இந்த பிரெஞ்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி:

பிரெஞ்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி இந்தியாவில் பிரித்தானிய, டச்சு கிழக்கிந்திய நிறுவனங்களுடன் போட்டியிட உருவாக்கப்பட்டதாகும்.
பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம், வங்கக் கடலோரம் தங்களின் வியாபாரத்தை அரசியல் தந்திரங்களுடன் வளர்த்துக் கொண்டிருந்தனர். பிரெஞ்சுக்காரர்களும் தங்கள் ஆளுமைக்காக செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.

முதலில் வர்த்தகம் மட்டும் செய்து வந்த பிரெஞ்சு, பிரித்தானிய, டச்சு கிழக்கிந்தியக் கம்பனிகள், பின் மெல்ல மெல்ல உள்ளூர் அரசியல் விவகாரங்களில் தலையிடத் தொடங்கியன.

பிரெஞ்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனிக்கு ஆதரவாக இருந்தவர்கள் இன்று சுதந்திர வீரர்களாகவும், பிரித்தானிய கம்பனிக்கு ஆதரவாக இருந்தவர்கள் துரோகிகளாகவும் சித்தரிக்கப்படுவது அரசியல் சிந்தாந்தங்களுக்கு ஒவ்வாதது என்பதும் விளங்கும்.

சோழ பாண்டிய காலங்களில் சிறிய மற்றும் பெரிய அரசுகள், தங்கள் ஆளும் பகுதியை காப்பாற்றி கொள்வதற்காக, தங்களுக்கு சாதகமான அரசுகளுடன் நட்புகொண்டனர். அதை போல 16, 17 ஆம் நூற்றாண்டில் உள்ள அரசுகளும் தங்கள் பகுதியை விரிவுபடுத்தவும், போர்களை தவிர்க்கவும் பிரெஞ்சு, பிரித்தானிய கம்பனிளுடன் நட்பை ஏற்படுத்திக்கொண்டன.

இந்தியா முழுவதும் முகலாயா்கள் வசம் இருந்தது. செஞ்சி, தஞ்சாவூா் மற்றும் மதுரை நாயக்கா்கள் மற்றும் சிறிய பாளையக்காரா்கள் முகலாயா்களுக்கு கட்டுப்பட்டு ஆட்சி செய்தனா். தென்னிந்தியாவில் முகலாயா்களின் பிரதிநிதியாக ஹைதராபாத் நிஜாம் விளங்கினார். இவா் சில பகுதியின் நிர்வாகத்தை ஆற்காட்டு நாவப்பிடம் ஒப்படைத்தார். கப்பம் ஒழுங்காக கட்டாத பகுதிகள் நாவப்பின் படைகளால் தாக்கப்பட்டன. ஆனால் புதுக்கோட்டை பகுதிகளுக்கு நாவாப்பால் எந்த பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை.

1740ல் ஆற்காடு நவாப் தோஸ்த் அலி கானின் மறைவிற்குப் பின் ஆட்சிக்கு வந்த அவரது மகன் சப்தர் அலிகானுக்கும், மருமகனான சந்தா சாயபுவுக்கும், பதவி சண்டை வர ஆங்கிலேயர் சப்தர்அலிகானை ஆதரிக்க, சந்தா சாயபு ஆதரவாக பிரெஞ்சு கிழக்கிந்திய கம்பனியும் களமிறங்கின. ஆங்கிலேயர் ஆதரவு பெற்ற சப்தர்அலிகான் ஆற்காடு நவாப் ஆனார்.


#ஜோசெப் பிரான்சுவா டூப்லேக்ஸ்

கல்கத்தா - சந்திர நாகூர் நகரில் பிரெஞ்சு மேலதிகாரியாக டூப்லேக்ஸ் நியமிக்கப்படார். அவரது சிறப்பான பணியால் 1742-ல் தலைமை ஆளுனராக நியமிக்கப்பட்டார். பிரெஞ்சு ஆட்சிப்பகுதியின் எல்லைகளை இந்தியா முழுவதும் விரிவாக்குவதை தமது நோக்கமாக கொண்டு இந்திய சிற்றரசுகளுடன் நட்புறவாடி பிரெஞ்சுச் செல்வாக்கை உயர்த்தினார். இந்திய குடிமக்களைக் கொண்டே, சிப்பாய்கள் எனப் பெயரிட்டார், இராணுவப்படையை உருவாக்கினார். மைசூரின் ஹைதர் அலியும் அவரது சேவையில் இருந்தார். இவற்றால் பிரித்தானியர் பெரும் கலக்கமடைந்தனர்.

பிரஞ்சு ஆளுனர் டூப்ளேயின் பிரெஞ்சுப் படைகள், 1746 இல் மதராஸ் சண்டையில் பிரித்தானியரிடமிருந்து சென்னை மற்றும் கடலூர் பகுதிகளைக் கைப்பற்றியது. அடுத்து நடைபெற்ற அடையாறு சண்டையில் ஆற்காடு நவாபின் படைகளைத் தோற்கடித்தன. இப்போர் இரண்டாம் கர்நாடகப் போருக்கு வித்திட்டது.

1748-ம் ஆண்டில் பிரிட்டிஷார் புதுச்சேரியை முற்றுகையிட்டனர். பிரிட்டிஷாருக்கும் பிரான்சிற்கும் அமைதி உடன்பாடு ஏற்பட்டதால் முற்றுகை விலக்கிக்கொள்ளப்பட்டது.

1748 இல் ஐதராபாத் நிசாம் நிசாம்-உல்-முல்க் இறந்தார். அவரது மகன் நசீர் ஜங்கும் பேரன் முசாஃபர் ஜங்கும் அடுத்த நிசாமாகப் போட்டியிட்டனர். அதே வேளை சந்தா சாகிப் ஆற்காடு நவாபாக முயன்றார். முசாஃபர் ஜங்கும் சந்தா சாகிப்பும் பிரெஞ்சு ஆதரவைப் பெற்றிருந்தனர். நசீர் ஜங்கும் ஆற்காடு நவாப் அன்வாருதீனும் பிரித்தானிய ஆதரவைப் பெற்றிருந்தனர்.

போரின் தொடக்கத்தில் பிரெஞ்சு தரப்புக்குத் தொடர் வெற்றிகள் கிட்டின. அன்வாருதீன் 1749 இல் கொல்லப்பட்டார். சந்தா சாகிபும் முசாஃபர் ஜங்கும் முறையே கர்நாடக நவாபாகவும் ஆற்காடு நவாபாகவும் பதவியேற்றனர். ஆனால் 1751 இல் ராபர்ட் கிளைவ் தலைமையிலான பிரித்தானியப் படைகள் ஆற்காட்டைக் கைப்பற்றின.

1751-ல் பர்மாவில் பிரெஞ்சு செல்வாக்கை நிலைநிறுத்த டூப்ளே தனது தூதராக சியூ டெ புரூனோவை அனுப்பி பர்மியர்களுக்கு எதிராக மொங் மக்கள் சண்டையிட இராணுவ உதவி புரிந்தார்.


பிரித்தானியருக்கும் பிரெஞ்சுப் படையினருக்குமான மோதல்கள் 1754 வரை நீடித்தது. இதனால் அமைதியை விரும்பிய பிரான்சு டூப்லேக்ஸ்-க்கு மாற்றாக இந்தியாவிற்கு ஓர் சிறப்பு ஆணையரை அனுப்பியது. டூப்லேக்ஸ் கட்டாயமாக அக்டோபர் 12, 1754-ல் தாய்நாட்டிற்கு கப்பலில் ஏற்றப்பட்டார். 

(வறிய நிலையில் எவரும் அறியாது நவம்பர் 10, 1763 வெள்ளி கிழமை அன்று டூப்லேக்ஸ் மரணமடைந்தார்)


1754 இல் கையெழுத்தான பாண்டிச்சேரி ஒப்பந்தத்தின் மூலம் அமைதி திரும்பியது. முகமது அலி கான் வாலாஜா ஆற்காடு நவாபானார். இப்போரின் பலனாக பிரெஞ்சு தரப்பு பலவீனமடைந்து பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் நிலை பலப்பட்டது.

1758 இல் மூன்றாவது ஆங்கில மைசூர் போர் மூண்டது. தென்னிந்தியாவில் பிரித்தானிய ஆதிக்கத்தை முறியடிக்க பிரெஞ்சுப் பிரபு லால்லி இந்தியாவுக்கு அனுப்பப்பட்டார். புனித டேவிட் கோட்டையை பிரித்தானியரிடமிருந்து கைப்பற்றிய பின்னர் சென்னையை முற்றுகையிட்டார். ஆனால் அதனைக் கைப்பற்றத் தவறிவிட்டார்.

1760 இல் பிரித்தானியப் படைகள் வந்தவாசிச் சண்டையில் வெற்றி பெற்றன. காரைக்காலைக் கைப்பற்றின. 1761 இல் பாண்டிச்சேரியும், செஞ்சிக் கோட்டையும் பிரித்தானியரிடம் வீழ்ந்தன. பிரெஞ்சு நிறுவனம் தனது ஆளுகைக்குட்பட்ட பகுதிகளில் பெரும்பாலானவற்றை இழந்தது.

1798 – 4 மே 1799 முடிய ஆங்கிலேய-மைசூர் போர் நடைபெற்றது. கிழக்கிந்தியக் கம்பெனிப் படையினர் மைசூர் இராச்சியத்தைக் கைப்பற்றினர். இப்போரில் திப்பு சுல்தான் கொல்லப்பட்டார். திப்பு சுல்தானின் இளைய மகன் பதே அலி நாடு கடத்தப்பட்டார். பிரித்தானியக் கம்பெனி ஆட்சியாளர்களால், மைசூர் இராச்சியம் மீண்டும் உடையார் அரச குலம் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டது.

பிரித்தானியக் கிழக்கிந்திய நிறுவனம் தென்னிந்தியாவில் பலம் பொருந்திய சக்தியாக உருப்பெற்றது. இவர்களுக்கு நிலையான ஆதரவாளர்களான தொண்டைமான் மன்னர்கள் எந்த ஒரு வரியும் காட்டாமல் , சுதந்திர ஆட்சி செய்தனர்.
நன்றி . சியாம் சுந்தர் சம்பட்டியார்

ஞாயிறு, 10 பிப்ரவரி, 2019

தொண்டைமான் கால மைல்கல்

புதுக்கோட்டையிலிருந்து ஆதனக்கோட்டை செல்லும் மார்க்கத்தில் கூழியான்விடுதி என்னும் ஊரில் தமிழ்நாடு அறிவியல் இயக்க புதுக்கோட்டை மாவட்டத் துணைத்தலைவர் திரு.ஆ. மணிகண்டன் குழுவினரால் மைல்கல் ஒன்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது.  இதில் அரபு எண்கள் பயன்படுத்தப்படாமல் தமிழ் எண்களும் ரோம எண்களும் பயன்படுத்தப்பட்டுளளன என்னும் செய்தி 21.04.2014 நாளிதழ்களில் வெளிவந்துள்ளது.  

        இதே சாயல் கொண்ட மைல்கல் ஒன்று புதுக்கோட்டை அறந்தாங்கி, ஆலங்குடி மார்க்கத்தில் மேட்டுப்பட்டி கேட் பேருந்து நிறுத்தத்தில் சாலையின் தென்புறம் கிழக்கு நோக்கிச் சாய்ந்து கிடக்கிறது.  இதை ஏறத்தாழ ஏழு மாதங்களுக்கு முன்னால் தமிழ்நாடு அறிவியல் இயக்கத்தின் புதுக்கோட்டை மாவட்டத் துணைத் தலைவர் ராசி. பன்னீர்செல்வன் உடன் இணைந்து 06.10.2013 அன்று கண்டறிந்தனர்.


இதேபோல் புதுக்கோட்டை – விராலிமலை சாலையில் அன்னவாசலில் ஒரு மைல்கல் உள்ளது.  இது அரசு மாணவர் விடுதிக்கு நேர்எதிரில் அன்னவாசல் அரசு மேல்நிலைப் பள்ளிக்கு 200 அடி கிழக்கு – வனத்து சின்னப்பர்  குருசடிக்கு மேற்கு ஜெயமேரி இல்லம் என்னும் வீட்டின் முன்புறம் உள்ளது.  இந்த மைல்கல் சாலையைப் பார்த்தவண்ணம் நடப்பட்டுள்ளது. கல்லின் ஒரு பக்கத்தில் மட்டுமே ஊர்ப்பெயர்கள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளதால் இரண்டு திசைகளிலும் இருந்து வரும் பயணிகள் தெரிந்துகொள்ள வசதியாகவே இந்த ஏற்பாடு.  தற்போது கீழே கிடக்கும் மேட்டுப்பட்டி, கூழையான் விடுதி மைல்கற்கள் இரண்டும் இவ்வாறு சாலையைப் பார்த்தபடி நடப்பட்ட கற்களாகவே இருந்திருக்க வேண்டும் இவை போன்ற மைல்கற்கள் பழமையான பாதைகள் இருந்ததற்கான அரிய ஆதாரங்களாகும்.


ஒரு பக்கத்தில் மட்டுமே எழுதப்பட்டுள்ள இந்த மைல்கற்களில் ஊர்கள் அமைந்த திசைகள் குறிப்பிடப்படவில்லை. முதல் இரண்டு கற்களில் புதுக்கோட்டை என்னும் ஊர்ப்பெயர் மேல்பகுதியிலும் ஆதனக்கோட்டை என்னும் ஊர்ப்பெயர் கீழ்ப்பகுதியிலும் வெட்டப்பட்டுள்ளன.


அன்னவாசல் மைல்கல்லில் புதுக்கோட்டை மேல்பகுதியிலும் விராலிமலை கீழ்ப்பகுதியிலும் வெட்டப்பட்டுள்ளன.  இதன்மூலம் கல் இருக்கும் இடத்திலிருந்து மேற்கு/தெற்குத் திசையில் அமைந்த ஊர்கள் கல்லின் மேல்பகுதியிலும் கிழக்கு/வடக்குத் திசையில் அமைந்த ஊர்கள் அவற்றுக்குக்; கீழ்ப் பகுதியிலும் பொறிக்கப்பட்டதாக அறியமுடிகிறது.


எழுத்தமைதி


முதல் இரண்டு மைல்கற்களில் புள்ளி வைத்து எழுதப்பட வேண்டிய மெய்யெழுத்துகள் புதுககோடடை, ஆதனககோடடை எனப் புள்ளி இல்லாமலேயே எழுதப்பட்டுள்ளன.  ஓலைச் சுவடிகளில் புள்ளி இல்லாமல் எழுதுவது போலவே கல்வெட்டுகளிலும் எழுதும் முறை உண்டு. அதே முறையில் மைல்கல்லிலும் ஊர்ப்பெயர்கள் எழுதப்பட்டுள்ளன.  மேட்டுப்பட்டி கேட் மைல் கல்லில் மட்டும் ஆதனக்கோட்டை என்னும் பெயரில் “ட” முழுமையாக விடுபட்டுள்ளது.  ஆதனக்கோடை என உள்ளது. இடது பக்கத்திலிருந்து எழுத்துகளைக் கொத்திக்கொண்டே போகும் போது இடப்பற்றாக்குறையால் இது விடப்படடிருக்க வேண்டும்.


தமிழ் வரிவடிவங்களை அடுத்து ஆங்கிலத்தில் பெயர்கள் வெட்டப்பட்டுள்ளன. தொலைவைக் குறி;க்க தமிழ்ப் பெயர்களுக்கு அடுத்து தமிழ் எண்களும் ஆங்கிலப் பெயர்களுக்கு அடுத்து ரோமன் எண்களும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.


தற்போது தமிழ்ப்பெயர்களை ஆங்கிலத்தில் எழுதும்போது உச்சரிப்பது போலவே எழுதுவது வழக்கம்.  ஆனால் மைல்கற்களில் உள்ள ஆங்கில எழுத்துகள் தற்போது எழுதப்படும் ஒலி எழுத்து முறையில் இல்லை. தற்போது PUDUKKOTTAI என எழுதப்படுகிறது. இது POODOOCOTAY என மைல்கல்லில் எழுதப்பட்டுள்ளது.  அதேபோல ATHANAKKOTTAI என்பது ATHANACOTAY என எழுதப்பட்டுள்ளது.  இவை பூடூகோ(ட்)டய், ஆதனகோ(ட்)டய் என உச்சரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.


அன்னவாசல் மைல்கல்லில் தமிழ் - ஆங்கிலம், தமிழ் - ஆங்கிலம் என்றவாறு ஊர்ப்பெயர்கள் எழுதப்பட்டுள்ளன.  மெய்யெழுத்துக்ள புள்ளியிடப்பட்டுள்ளன.  தற்போது விராலிமலை என எழுதப்படுவது விறலிமஸல என எழுதப்பட்டுள்ளது. றகரமும் லகர ஐகாரமும் எழுத்துச் சீர்திருத்தத்திற்கு முற்பட்டவை ஆகும்.  புதுக்கோட்டை என்னும் ஊர் ஆங்கிலத்தில் POODOOCOTTAY என இரண்டு T வருமாறு எழுதப்பட்டுளளது. 


இதிலிருந்து அன்னவாசல் மைல்கல் முதல் இரண்டு கற்களைக் காட்டிலும் ஓரிரு ஆண்டுகள் பிற்பட்டது ஆகலாம்.  கல்லின் மென்தன்மையால் மேல்பக்கம் சிதையத் தொடங்கியுள்ளது.


1920 இல் வெளியிடப்பட்ட A MANUAL OF THE PUDUKKOTTAI STATE என்னும் நூலில் PUDUKKOTTAI, ATHANAKKOTTAI என்றே எழுதப்பட்டுள்ளன.  புதுக்கோட்டை மட்டும் PUDUKOTAH எனவும் உச்சரிக்கப்பட்டுள்ளது (ப.244). எனவே மைல் கற்களில் வெட்டப்பட்டிருப்பது 1920க்கு முந்தையதாகும். 


ஆங்கிலேயர்கள் முதன்முதலில் இந்த ஊர்ப்பெயர்களை உச்சரித்த முறை எனலாம்.


மைல்கற்களின் காலம்


புதுக்கோட்டை என்னும் ஊர்ப்பெயரை ஆவூரில் தங்கியிருந்த பாதிரியார் வெனான்சியஸ் புச்செட் 1700 இல் தயாரித்த நில வரைபடத்தில் குறித்துள்ளார். இதன் ஒலிப்புமுறை குறித்து அறிய இயலவில்லை. சென்னை கவர்னராக இருந்த ஜார்ஜ் பிகாட் 28.09.1975இல் தொண்டைமானுக்கு எழுதிய கடிதம் விஜய ரகுநாத ராயத் தொண்டைமானுக்கும் (1730-1769) ஆங்கிலேயருக்கும் எற்பட்ட அரசியல் ஒப்பந்தமாகக் கருதப்பட்டது. 1769-1789 வாக்கில் ஹைதர் அலிக்கும் தொண்டைமானுக்கும் நடைபெற்ற போரின் இறுதியில் ஆதனக்கோட்டை, புதுக்கோட்டை  சமஸ்தானத்தின் முக்கியக் கேந்திரமாக நிலைபெற்றுள்ளது.  05.06.1804இல் ஆங்கிலேயரால் நில அளவை மேற்கொள்ளப்பட்டு புதுக்கோட்டை  சமஸ்தானத்தின் எல்லைகள் வரையறை செய்து எல்லைக் கற்கள் நடப்பட்டதாகத் தெரிகிறது.

ராஜா விஜய ரகுநாத ராயத் தொண்டைமான் (1807-1825) 10 வயதுச் சிறுவனாக இருந்ததால் அரச காரியங்களை சித்தப்பா விஜயரகுநாதத் தொண்டைமான் கவனித்து  வந்துள்ளார். இதனால் தஞ்சாவூர், மதுரை ஆட்சியாளராக இருந்த மேஜர் வில்லியம் பிளாக்பர்ன் புதுக்கோட்டை அரசின் ஆட்சியாளராகவும் (RESIDENT) 1807 பிப்ரவரியில் நியமிக்கப்பட்டார்.  தொண்டைமான்களின் நெருங்கிய உறவினரைப் போலவே அவர் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டார்.  தஞ்சாவூரில் இருந்து பிளாக்பர்ன்  புதுக்கோட்டைக்கு வந்து விராலிமலை வழியாக மதுரைக்குப் போன பாதையில் இதுபோல் மைல்கற்கள் நடப்பட்டிருக்கலாம்.

1813இல் புதுக்கோட்டை – ஓலைச்சுவடிப் புள்ளிவிவரக் கணக்கு (STATISTICAL ACCOUNT OF PUDUKKOTTAI IN 1813 – Palm Leaf Gazetteer) என்னும் ஓலை ஆவணம் புதுக்கோட்டை அருங்காட்சியத்தில் உள்ளது.  தற்போது அச்சு நூலாக இது வெளிவந்துள்ளது.  இதில் 1813இல் புதுக்கோட்டைச் சீமையின் பல்வேறு புள்ளி விவரங்கள் 13 வகையாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் பத்தாவது புள்ளி விவரம் பாதைகள், பெருவழிகள் பற்றியதாகும். இந்நூலில் கும்பினித் திட்டக் கணக்கு என்னும் தொடர் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. எனவே, 1813க்கு முன்பே ஆங்கிலேயக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் நேரடித் தலையீடு புதுக்கோட்டைப் பகுதியில் இருந்ததையே இது காட்டுகிறது.

WILLIAM JOHN BUTTERWORTH எழுதிய THE MADRAS ROAD BOOK, Etc.(1839) நூலின் பக்கம் 34 இல் POODOOCOTAY என்னும் வரிவடிவம் ஆளப்பட்டுள்ளது. எனவே இதற்கும் முன்பே ஆங்கிலேயர் ஆவணங்களில் புதுக்கோட்டை என்னும் பெயர் இடம்பெற்றிருக்க வேண்டும். ஆவணங்களில் இடம்பெறுவதற்கு முன் POODOOCOTAY  என்னும் ஒலிப்புமுறை நடைமுறைக்கு வந்திருக்கச் சாத்தியம் உள்ளது.

எழுத்தமைதி, கல்லெழுத்துப் பொறிப்பு முறை, எல்லை வரையறை, ஆங்கிலேய ஆட்சியாளர் நியமனம் ஆகியவற்றை நோக்க புதுக்கோட்டை மைல்கற்களின் காலம் 1750-1800க்கு இடைப்பட்ட 18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி ஆகிறது.

தொலைவு

அன்னவாசல் மைல்கல்லில் புதுக்கோட்டை 10 மைல் (சுமார் 16 கி.மீ) தொலைவிலும் விராலிமலை 14 மைல் (22.5 கி.மீ) தொலைவிலும் இருப்பதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

கூழையான் விடுதி மைல்கல்  புதுக்கோட்டை 9 மைல் (சுமார் 14.5 கி.மீ) தொலைவிலும்  ஆதனக்கோட்டை 6 மைல் (சுமார் 9.5 கி.மீ) தொலைவிலும் இருப்பதாகத் தெரிவிக்கிறது. அன்னவாசல் கல்லிலும் கூழையான் விடுதிக் கல்லிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தூhரம் இப்போதைய தார்ச்சாலையில் நடப்பட்டுள்ள கி.மீ. கற்களில் எழுதப்பட்டுள்ள தொலைவிற்குச் சரியாகவே உள்ளது.

மேட்டுப்பட்டி கேட் மைல்கல் அங்கிருந்து புதுக்கோட்டை 5 மைல் (சுமார் 8கிமீ) தொலைவிலும் ஆதனக்கோட்டை 10 மைல் (சுமார் 16 கி.மீ) தொலைவிலும் அமைந்துள்ளதாகத் தெரிவிக்கிறது. அன்னவாசல் மைல்கல்லும் கூழையான் விடுதி மைல்கல்லும் குறிப்பிடும் பாதைகள் இன்று தார்ச்சாலைகளாக மாறிப் பயன்பாட்டில் உள்ளன. ஆனால் மேட்டுப்பட்டி மைல்கல் குறிப்பிடும் ஆதனக்கோட்டை மார்க்கம் எல்லார்க்கும் புலப்படும்படியாக இல்லை.

மேட்டுப்பட்டி மைல்கல் சொல்லும் ஊர்ப்பெயர்களைப் பார்க்கும் போது அது கூழையான் விடுதி மைல்கல்லோடு தொடர்புடையதாக இருக்கலாமோ என்ற சந்தேகம் எழுந்தது. இரண்டுமே புதுக்கோட்டை, ஆதனக்கோட்டை ஊர்களின் தூரங்களைப் பற்றியே பேசுகின்றன. எனவே, இவை ஏதொவொரு வழித்தடத்தை உணர்த்தும் கற்களாக இருக்கலாம் என்னும் முடிவுக்கு வரவேண்டியுள்ளது. இந்த வழித் தடம் புதுக்கோட்டை – தஞ்சாவூர் மார்க்கத்தோடு தொடர்புடையதாக இருக்க வேண்டும் .

தற்போது மேட்டுப்பட்டியில் இருந்து நேராக ஆதனக்கோட்டைக்குச் செல்ல நேரடித் தார்ச்சாலை எதுவும் இல்லை. ஆனால், ஆங்கிலேயர் காலத்தில் மேட்டுப்பட்டியில் இருந்து மிகக் குறைந்த தொலைவில் ஆதனக்கோட்டையை அடைய ஏதோவொரு பாதை புழக்கத்தில் இருந்துள்ளது.  மேட்டுப்பட்டி மைல்கல் உணர்த்தும் இந்த வழி எதுவென அறிய வேண்டியுள்ளது.

தங்குமிடங்கள் வழியே

பயணிகள் தங்கி இளைப்பாறிச் செல்ல புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் பயணியர் மாளிகைகள், சத்திரங்கள், தண்ணீர்ப்பந்தல் வீடுகள் இருந்துள்ளன. இதன் மறுதலையாக எங்கெல்லாம் இத்தகைய தங்கும் இடங்கள் இருந்தனவோ அங்கெல்லாம் பாதைகள் இருந்தன எனக் கொள்ளலாம். மழையூருக்கு வடக்கில் தஞ்சை நகரைச் சேர்ந்த குப்பன் ஐயங்கார் 1806 வாக்கில்  கட்டிய சத்திரம் இருந்துள்ளது.  கூழியான விடுதி மேல்புறம் ராஜஸ்ரீ சிவானந்தபுரம் துரை என்பவர் 1763 வாக்கில் பயணிகள் பயன்பாட்டிற்கு அமைத்த சத்திரம் இருந்துள்ளது.

வடவாளம் மாகாணத்தில் ஊரின் வடபுறம் அதே ராஜஸ்ரீ சின்னத்துரை திருமலையப்பன் தொண்டைமானால் ஒரு சத்திரம் 1788 வாக்கில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது ராஜஸ்ரீ சின்னத்துரை சத்திரம் என்றும் அழைக்கப்பட்டுள்ளது.  இதுவே தற்போது சின்னையா சத்திரம் என்னும் ஊராக உள்ளது.  சின்னையா சத்திரம் ஊராட்சி ஒன்றியத் தொடக்கப்பள்ளிக்கு எதிரில் இன்றும் இந்தச் சத்திரம் உள்ளது.  மேலும், முள்ளுரில் ராஜஸ்ரீ திருக்கோகர்ணம் துரை சத்திரம், வடவாளத்தின் மேற்கில் முத்தழகு அம்மை சத்திரம். வாராப்பூருக்குக் கிழக்கில் நல்லகுட்டிராயன் சத்திரம் முதலான சத்திரங்கள் இருந்திருப்பதை 1813 ஓலைச்சுவடிப் புள்ளிவிவரக் கணக்கு மூலம் அறியமுடிகிறது.

வெலிங்டன் பிரபு டிசம்பர் 1933இல் வருவதற்கு முன்பே ஆங்கிலேய ஆளுநரின் முகவர் மற்றும் விருந்தினர்கள் வருகையின் போது தங்கிக் கொள்ள அழகிய விருந்தினர் மாளிகை புதுக்கோட்டையில் இருந்துள்ளது. 

தஞ்சாவூருக்கும் மதுரைக்கும் பயணம் செய்த ஆங்கிலேயர்கள் புதுக்கோட்டை வந்து தங்கிச் சென்றுள்ளனர்.  மேலும், ஆதனக்கோட்டை, நார்த்தாமலை, மிரட்டுநிலை  ஆகிய ஊர்களிலும் பயணியர் ஓய்வு இல்லங்கள் இருந்துள்ளன (A MANUAL OF THE PUDUKKOTTAI STATE P. 247) தற்காலத்தில் ஆதனக்கோட்டைக்கு முன்னால் நெடுஞ்சாலையின் மேல்புறத்தில் அமைந்துள்ள பொதுப்பணித்துறைப் பயணியர் மாளிகை இதன் தொடர்ச்சி எனலாம்.

தொண்டைமான்களுக்கு ஆதனக்கோட்டை முக்கியமான கேந்திரப் பகுதியாக இருந்துள்ளது. ஹைதர் அலி தஞ்சாவூரைக் கைப்பற்றியபின் புதுக்கோட்டை மீது படையெடுத்தார். ஹைதரின் படையை ராய  ரகுநாதத் தொண்டைமானின் (1769-1789) படை ஆதனக்கோட்டை அருகே தோற்கடித்தது. ஆதனக்கோட்டை புதுக்கோட்டையின் வடக்கு எல்லையாக/ நுழைவாயிலாக(TOLL GATE)  இருந்துள்ளது.

தொண்டைமான்கள் காலத்தில் புதுக்கோட்டை நகரம் சுமார் இரண்டரை மைல் (4 கி.மீ) சுற்றளவில் மதில்கள் சூழ வாடி எனப் பெயரிடப்பட்ட காவல் வாயில்களுடன் விளங்கியதாகத் தெரிகிறது. இதனால், புதுக்கோட்டை நகர எல்லைக்கு வெளியே சமஸ்தானத்து முக்கியஸ்தர்கள், ஆங்கிலேயர்/படையினர் பயன்படுத்தும் பாதைகள் இருந்திருக்க வாய்ப்பு உள்ளது.  மேட்டுப்பட்டி கேட் என்னும் பெயர் புதுக்கோட்டை நகர எல்லையின் கிழக்கு நுழைவாயிலைக் குறிப்பதாக உள்ளது.

பாதையின் பயணம்

புதுக்கோட்டை மாவட்ட வரலாற்றில் தஞ்சாவூருடன் தொடர்புடையதாக நான்கு பாதைகள் தெரியவருகின்றன.  பெருமா நாட்டில் பிரான் மலையில் இருந்து தஞ்சை நகரத்துக்குப் போகிற பெரும்பாதை (ஏடு16), தஞ்சாவூரிலிருந்து கறம்பக்குடி (கரம்பைக்குடி), பிலாவிடுதி (பிலாவடி விடுதி) வழியாக தெற்கே சேதுபாவா சத்திரம் போகும் பாதை (ஏடு 1479 ப.1), புதுக்கோட்டையிலிருந்து பெருங்களுர் வழியாக வடக்கே தஞ்சை நகரம் போகும் பாதை, வல்ல நாட்டில் தெற்கே இருந்து வடக்கே தஞ்சை நகரம் போகும் பெரும்பாதை (ஏடு 1479 ப.2) ஆகிய நான்கும் ஒலை ஆவணங்கள் மூலம் தெரியவருகின்றன.

புதுக்கோட்டையில் இருந்து வடக்குவாடி மார்க்கமாக முள்ளுர் வந்து தஞ்சை நகரம், கறம்பக்குடி போகும் ரஸ்தா பெரும்பாதை என வேறோர் ஒலையில் (ஏடு 1595 ப.1) ஒரு பாதை குறிப்பிடப்படுகிறது.  இதுவும் மேலே சொல்லப்பட்ட இரண்டாவது பாதையும் ஒரே வழியைக் குறிப்பன.

பிரான்மலையில் இருந்து பொன்னமராவதி – கொப்பனாப்பட்டி – காரையூர் விலக்கு – தேனிமலை – அரசமலை – குமரமலை – பெருமாநாடு – திருவப்பூர் - திருக்கோகர்ணம் வழியாகப் புதுக்கோட்டை – தஞ்சாவூர் சாலையை அடைந்து தஞ்சாவூர் செல்லும் வகையில் பெருமாநாடு சாலை அமைந்திருக்க வேண்டும்.

வல்ல நாட்டில் இம்மனாம்பட்டிக்கு (இம்பான்டான் பட்டி) வடக்கில் 1313 வாக்கில் சோழன் கரிகாலனால் கட்டப்பட்ட ஒரு கோட்டை இருந்துள்ளது (ஓலை 1429 ப1). இது அல்லாமல் இம்மனாம்பட்டிக்கு வடக்கில் வேப்பங்குடிக்கு மேற்கில் பொற்பனைக்கோட்டை (பொற்பளையாங்கோட்டை) மைந்திருந்ததாகப் (ஓலை 1429 ப.2) பதிவு உள்ளது.

தஞ்சாவூர் - ரகுநாதபுரம் - கறம்பக்குடி – ஆலங்குடி – திருவரங்குளம் - வல்லத்திராக்கோட்டை – மிரட்டுநிலை – அரிமளம் பாதையே சோழர்கள் தஞ்சாவூரிலிருந்து வல்ல நாட்டிற்கு வந்து போகப் பயன்படுத்திய வல்லநாட்டுப் பெரும்பாதை எனலாம்.

புதுக்கோட்டை – பெருங்களுர் வழிப் பாதையும் அரிமளம் - தஞ்சாவூர் வல்லநாட்டுப் பாதையும் பெரும்பாதைகளாக இருந்துள்ளன. இவ்விரு பெரும்பாதைகளுக்கும் இடையில் புதுக்கோட்டை நகருக்கு வெளியே புறவழிச் சாலையாக ஒரு பாதை இருந்திருக்க வேண்டும் என்பது ஏற்கனவே மேடடுப்பட்டி மைல்கல் நமக்குச் சொன்ன சேதி.

ராசராசன் பெருவழி
Rasarasan Trunkroad Dr. N. Arulmurugan
 Thirukkattalai temple southwall Inscription
திருக்கட்டளையில் (கார்குறிச்சி) முதலாம் ஆதித்த சோழன் (880-907) அமைத்த சுந்தரேசுவரார் கற்கோயில் உள்ளது. இதன் தென் சுவரில் உள்ள கல்வெட்டு ஒன்றில் ராசராசன் பெருவழி என்னும் குறிப்பு காணப்படுகிறது. 

ராசராசன் பெருவழிக்குச் கிழக்கில் இருந்த நிலம் கோயிலுக்கு தானமாக வழங்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, ராசராசன் பெருவழி திருக்கட்டளை தான நிலத்திற்கு மேற்குப் பக்கத்தில் இருந்திருக்க வேண்டும். மேற்குப்பக்கம் என்றால் அது தெற்கு வடக்காகச் செல்லும் வழியாகவே இருந்திருக்கும்.

மேட்டுப்பட்டி கேட் என்னும் இடம் முன்பு திருமலைராய சமுத்திரம் என்னும் பெயரால் அழைக்கப்பட்டது.  இன்றும் ஆவணங்களில் இப்பெயரே காணப்படுகிறது.  கபில வள நாட்டு மாகாணத்திற்கு உட்பட்ட ஊர்களில் இதுவும் ஒன்று.  மேட்டுப்பட்டி மைல்கல் காட்டும் மேட்டுப்பட்டி – ஆதனக்கோட்டை வழித்தடமே திருக்கட்டளைக்கு மேற்கில் செல்வதாகக் குறிப்பிடப்படும் ராசராசன் பெருவழியாக இருக்க வேண்டும்.

ஆகவே அப்பெருவழியை கண்டறியும் நோக்கில் தமிழ்நாடு அறிவியல் இயக்க மாவட்டத் துணைத்தலைவர் திரு.ராசி.பன்னீர்செல்வன், சுற்றுச்சூழல் அலுவலர் திரு.மதி. நிழற்பட வல்லுநா திரு. மணிகண்டன் ஆகியோரின் துணையுடன் ஆய்வுப் பயணம் மேற்கொண்டேன்.

மேட்டுப்பட்டி மைல்கல் காட்டும் ஆதனக்கோட்டை மார்க்கம் 16 கி.மீ. தொலைவு உள்ளது. 

மேட்டுப்பட்டி கேட்டில் இருந்து நேராக வடக்கு நோக்கி வந்தால் திருக்கட்டளை தார்ச் சாலையில் புதுக்குளம் தாண்டி நகராட்சிக் குப்பைக் கிடங்கிற்குக் கிழக்கு – திருக்கட்டளைக்கு மேற்கில் கலசக்காட்டில் வந்து சேர்கிறது (1 கி.மீ) தொல்லியல் துறை கம்பிவேலி அமைத்துப் பாதுகாத்துவரும்  முதுமக்கள் தாழிகள், பெருங்கற்படை சமாதிகள் முதலானவற்றை இங்கு பார்க்கலாம்.  இப்பகுதியைக் கடந்து வடகிழக்கில் காட்டுப்பாதையில் சென்றால் பெயர்காண இயலாத கலச (மங்கல)க் கோயில் (0.5 கி.மீ) வருகிறது.


கோயிலுக்கு வடக்குப் பக்கத்தில் உள்ள காட்டு வழியில் சென்றால் போஸ் நகர் வழியாக வரும் மணிப்பள்ளம் தார்ச்சாலையில் மணிப்பள்ளத்திற்குக் கிழக்கில் வந்து சேர்கிறது (1.5 கி.மீ).


இங்கிருந்து தார்ச்சாலைக்குச் குறுக்கே கடந்து காட்டு வழியில் வடக்கு நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்.  பின்பு வலது புறம் திரும்பி வடகிழக்கில் செல்லும் காட்டு வழியில் பயணிக்க வேண்டும்.  காட்டுப்பாதை முடியும் இடத்திற்கு வந்தால் தார்ச்சாலையில் அம்பாள்புரம் (3. கி.மீ) வந்து சேரும். 

அங்கிருந்து வடவாளம் -புதுப்பட்டி சாலையில்  அம்பாள்புரம் விலக்கினை (1 கி.மீ) அடையலாம். அங்கிருந்து வடவாளம் (0.5 கி.மீ) செல்ல வேண்டும்.

வடவாளத்தில் காயாம்பட்டி பிரிவிற்குக் கிழக்கே சாலையின் இடது பக்கத்தில் ஜல்லிக்கல் சாலையில் பிரிந்து செல்ல வேண்டும் இந்தச் சாலை குளக்கரை வழியாகச் செல்கிறது.  குறிப்பிட்ட தூரம் வரை வாகனத்தில் போகலாம்.  இடையில் குறுக்கிடும் காட்டாற்றைக் கடந்து செல்ல இப்போது பாலம் ஏதும் இல்லை. முன்காலத்தில் இருந்திருக்கக் கூடும்.  அங்கிருந்து நடந்து சென்றால் சின்னையா சத்திரத்தின் தென்பகுதியில் உள்ள விநாயகர் கோயிலை அடையலாம்.  இங்கிருந்து வடக்கு நோக்கிச் சென்றால் சின்னையா சத்திரம்தான் (1 கி.மீ).


சின்னையா சத்திரம் அல்லது கூழையான் விடுதியில் புதுக்கோட்டை தஞ்சாவூர் சாலையை அடையலாம் (1கி.மீ)


அங்கிருந்து மைல்கல் இருக்கும் தூரம் 1 கி.மீ ஆதனக்கோட்டை 9..5 கி.மீ சேர்ந்தால் 20 கி.மீ வருகிறது.  இந்த இடைவழியே பொருத்தமாகத் தோன்றுகிறது.  இது அல்லாமல் கிழக்கில் போகும் காயாம்பட்டி வழியில் சென்றால் 24 கி.மீ மேற்கில் போகும் இச்சடி வழியில் 22 கி.மீ  வருகிறது.

காலப்போக்கில் ஏற்பட்ட ஊர்களின் பெருக்கம், விரிவாக்கம், காட்டின் எல்லைத் திருப்பம் முதலியவற்றால் சில இடங்களில் பாதை மறைந்துவிட்டது.  மாற்றுப்பாதையே முதன்மையாகிவிட்டது.  பழைய பாதை என்பதால் அங்கங்கே தொடர்ச்சி அறுபட்டும் காட்டுப் பகுதிகளில் தைல மரங்களை வெட்டிக் கொண்டுபோவதற்கான இணைவழிக்ள மிகுந்தும் காணப்படுகிறது.  இதனால் வழிதவற நேர்கிறது.

மேற்கண்ட காரணங்களால் நான்கு சக்கர வாகனம் செல்லும் தார்ச்சாலையில் தூரத்தைக் கணக்கிட்டதற்கும் இருசக்கர வாகனத்தில் சென்று கணக்கிட்டதற்கும் இடையே ஏற்த்தாழ 6 கி.மீ வேறுபாடு வந்தது. இருசக்கர வாகனத்திற்கு பதிலாகக் கால்நடையாகச் சென்று கணக்கிட்டால் இன்னும் சுமார் 3 – 4 கி.மீ  குறைய வாய்ப்புள்ளது.  தற்போதைய சாலைகள் ஊருக்குள் புகுந்து வருவதால் தூரத்தைக் கணக்கிடும் போது மாறுபாடு ஏற்படுகிறது.  தொழில்நுட்பக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி அளவிட்டால் மேட்டுப்பட்டி – ஆதனக்கோட்டை 16 கி.மீ என்னும் கணக்கீடு சரியாகவே இருக்கும்.

நாயக்கர் காலத்தில் கார்குறிச்சி (திருக்கட்டளை), சிங்கமங்கலம் முதலான பகுதிகளில் படைகள் தங்கி இருந்ததாகக் கல்வெட்டுகள் (711,683) தெரிவிக்கின்றன.  தொண்டைமான்கள் புதுக்கோட்டை நகரைப் புதிதாக அமைத்த பின்பு புதுக்கோட்டை, பொற்பனைக்கோட்டை முதலான ஊர்கள் படைகள் தங்கும் இடங்களாக இருந்திருக்கக் கூடும்.

மைல் கற்களில் ஒரு பக்கத்தில் மட்டும் எழுதப்பட்டிருப்பது,  திசைகள் காட்டும் அம்புக்குறி ஏதும் இல்லாதது ஆகியன ராணுவ முக்கியத்துவம் உடைய பாதை அல்லது குறிப்பிட்ட வகையினர் மட்டுமே பயன்படுத்திய பாதை என்பதைக் காட்டுவதாக அமைகிறது. ஆங்கிலேயத் தளபதிகள் இந்த புதுக்கோட்டை மேட்டுப்பட்டி சாலையைப் பயன்படுத்திக் கூழையான் விடுதியில் புதுக்கோட்டை – தஞ்சாவூர் சாலையில் இணைந்து ஆதனக்கோட்டை சென்றிருக்கச் சாத்தியம் உள்ளது.

மேட்டுப்பட்டி மைல்கல் காட்டும் ஆதனக்கோட்டை வழித்தடமே திருக்கட்டளைக்  கோயில் கல்வெட்டு குறிப்பிடும் ராசராசன் பெருவழியாகும். இந்தப் பெருவழி இன்னும் பழமையின் அடையாங்களோடுதான் உள்ளது.  பெருங்கற்காலச் சின்னங்கள், சோழர்கள், தொண்டைமான்கள் முதலானோரின் கோயில்கள், கோட்டை கொத்தளங்கள், சத்திரங்கள், ஆங்கிலேயர் தங்கும் விருந்தினர் மாளிகைகள் என வரலாற்றுச் சின்னங்கள் நீள்கின்றவழியெங்கும் உள்ளன.  எனவே, இடைக்காலத்திய ராசராசன் பெருவழி ஆங்கிலேயர் காலத்தில் அடைந்த மாற்றம்  வரலாற்றில் ஏற்றுச்கொள்ளக் கூடியதே ஆகும்.

இவை போன்ற மைல்கற்கள் புதுக்கோட்டை சமஸ்தானத்தின் பிற பகுதிகளிலும் இருக்க வாய்ப்புள்ளது.  அக்கற்கள் வெளிப்படுத்தும் வழித்தடங்கள் வரலாற்றில் சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவையாக இருக்கக் கூடும்.

மிக்க நன்றி : நடைநமது (nadainamathu.blogspot.com ) 

சனி, 9 பிப்ரவரி, 2019

வீரசுந்தர பாண்டிய தேவர் காலத்தில் கள்ளர்களிடம் இருந்து வாங்கப்பட்ட நிலம்


கள்ளர் இனத்தவர்கள் இன்று தாங்கள் வாழும் பகுதிகளில் அதிகமான நிலங்களை தங்கள் வசம் கொண்டுள்ளனர். கள்ளர்கள் வெள்ளாளர்களிடம் இருந்து பிற்காலத்தில் தான் நிலங்களை பெற்றனர் என பல எழுத்தாளர்கள் தங்களது கற்பனையை திணித்து உள்ளனர். இத்தகைய கற்பனை வாதங்களை உடைத்தெறியும் விதமாக புதுக்கோட்டை மாவட்டம் திருமயம் வட்டத்தில் கிடைத்த கல்வெட்டு அமைந்துள்ளது. இந்த கல்வெட்டின் விளக்கத்தை தன்னுடைய " 30 கல்வெட்டுகள் " எனும் புத்தகத்தில் பழம்பெரும் வரலாற்று ஆய்வாளர் வை. சுந்தரேச வாண்டையார் அளித்துள்ளார்.




புதுக்கோட்டை கல்வெட்டு 260:-

புதுக்கோட்டை மாவட்டம் திருமயம் வட்டத்தில் நெய்வாசல் எனும் ஊரில் அகத்தீஸ்வரர் கோயிலில் கிடைத்த கல்வெட்டு வீரசுந்தர பாண்டியதேவர் காலத்தில் கள்ளர்களின் சமூகநிலையை விளக்குகிறது.

கிபி 1222ல் வீரசுந்தர பாண்டியதேவர் காலத்தில் , வெண்ணெய்நல்லூரை சேர்ந்த கூத்தன் தில்லை நாயகன் என்பவன் திருத்தியூர் முட்டத்தாரான வண்டாங்குடி கள்ளர்களிடமிருந்து வண்டாங்குடியையும் அதன் சுற்றுபுறமுள்ள நிலங்களையும் காராண் கிழமையாய் விலைக்கு கொண்டுள்ளார். திருத்தியூர் முட்டம் என்பது சிவகங்கை மாவட்டம் திருப்பத்தூர் வட்டத்தில் உள்ள பெருச்சிக்கோயிலை மையமாக கொண்ட ஒரு பகுதி. திருத்தீயூர் முட்டத்தை சார்ந்த 24 கிராமங்களில் வண்டாங்குடியும் ஒரு கிராமம். வண்டாங்குடியையும் அதன் சுற்றியிருந்த நிலப்பகுதிகளையும் காராண் கிழமையாக( உழுது பயிர் செய்யும் உரிமையை) கள்ளர்களிடம் இருந்து கூத்தன் தில்லை நாயகன் விலைக்கு பெற்றார் எனும் கல்வெட்டு தகவல் மூலம், கள்ளர்களின் வசமே வண்டாங்குடி எனும் கிராமம் மற்றும் அதன் சுற்றுவட்டாரப் பகுதி நிலங்கள் இருந்துள்ளது என்பதை அறியலாம். கள்ளர்களிடம் இருந்த நிலம் உழும் உரிமையை பெற்று, அதற்கு பதிலாக அந்நிலங்களுக்குரிய வரிகளை அகத்தீஸ்வரர் கோயிலுக்கு அளிக்க கூத்தன் இசைந்துள்ளார். இது தவிர குறிப்பிட்ட காலங்களில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவு நெல்லையும் அளிக்க கூத்தன் உறுதி அளித்து, கல்வாயில் நாடாள்வானான கண்டன் ஆளுடையான் என்பவரிடம் கற்பூரவிலையைப் பெற்று அதற்கு சம்மதமும் கொடுத்துள்ளார்.

இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கல்வாயில் நாடாள்வான் கள்ளர்களின் பிரதிநியாகவோ,கள்ளர் தலைவராகவோ இருக்கலாம். பாண்டிய மன்னர் காலத்திலேயே கிட்டதட்ட 800 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சிவகங்கை மாவட்டத்தில் கள்ளர்கள் ஒரு ஊரின் மொத்த நிலப் பகுதியையும் தங்கள் வசம் வைத்திருந்துள்ளனர். கள்ளர்கள் காலங்காலமாக நிலவுடைமையாளர்கள் என்பதற்கு இக்கல்வெட்டு ஒரு சிறந்த சான்றாக அமைகிறது.

வெள்ளி, 8 பிப்ரவரி, 2019

பொ. ஆ. 1769 இல் ராஜா ஸ்ரீ ராய ரகுநாத தொண்டைமான்


சோழ தேசத்தை காப்பாற்ற, ஐதர் சேனையை தலையோட வெட்டி சமர்பொருதுந் தொண்டைமான் ராஜா ஸ்ரீ ராய ரகுநாத தொண்டைமான்



தொண்டைமான் மன்னரான ராஜா ஸ்ரீராய ரகுநாத தொண்டைமான் 1769 டிசம்பர் 28 முதல் 1789 டிசம்பர் 30 வரை இருபது ஆண்டுகள் ஆட்சி புரிந்திருக்கிறார். இவர் 1738ஆம் ஆண்டு மே மாதம் பிறந்தார். தந்தையார் முதலாம் விஜய ரகுநாத ராய தொண்டைமான் மன்னராவார். தாயார் ராணி நல்லகட்டி ஆயி சாஹிப். இந்த தம்பதியினருக்கு இவர் மட்டுமே ஒரே புதல்வர். இவரும் அவர்கள் குடும்ப வழக்கப்படி வீட்டிலேயே தனி ஆசிரியரை அமர்த்திக் கல்வி கற்றவர்.

ராஜா விஜய ரகுநாத ராய தொண்டைமான் 1769 டிசம்பர் 28இல் காலமான போது இவர் ஆட்சிக்கு வந்தார்.

ராய ரகுநாத தொண்டைமானும், தனது தந்தையைப் போல 20 ஆண்டுகள் நல்லாட்சி புரிந்தார்.

இவர் தெலுங்கில் “பார்வதி பரிணயமு” எனும் நூலை இயற்றியிருக்கிறார்.

இவரது ஆட்சியில் தான் முத்துகுமரப் பிள்ளை, வெங்கப்ப அய்யர் ஆகியோர் திறமைவாய்ந்த அமைச்சர்களாக இருந்தனர்.

ராய ரகுநாத தொண்டைமான் மன்னருக்கு பதினொரு ராணிகள். இவருக்கு ஒரேயொரு மகள் மட்டும் இருந்தார். அவர் பெயர் ராஜகுமாரி பெருந்தேவி அம்மாள் ஆயி சாஹேப்.

தொண்டைமான் 1770 முதல் 1773 வரை அளித்த படை உதவிக்காக புதுக்கோட்டை படை வீரர்களின் செலவை ஏற்றுக் கொள்வதாக ஒப்புக் கொண்டிருந்த நவாப், அந்த பணத்தை கொடுக்க முடியாமல் போனதால் அதற்கு ஈடாக பட்டுக்கோட்டையின் ஒருபகுதியான 142 கிராமங்களை உள்ளடக்கி தொண்டைமானுக்கு அளித்தார். இந்த பகுதியில் இருந்து 53,000 சக்கரம் (அன்றைய செலவாணி பணம்) கிடைத்தது. இதுவரை தேவைப்பட்ட படை செலவிற்காகவும், இனிவரும் காலங்களில் படை உதவி அளிப்பதற்காகவும் இப்பகுதியை அளித்ததாக ஒப்பந்தம் உருவானது. இப்பகுதியை 1773 இல் ஆங்கிலேய கம்பெனி துல்ஸாஜியைத் தஞ்சை மன்னராக மீண்டும் அமர்த்தியபோது தொண்டைமான் தஞ்சைக்கே இப்பகுதியை மீண்டும் வழங்கினார்.


ஐதர் அலியுடன் போர்:-


1750களில் மைசூர் சமஸ்தானத்தின் மன்னராக இருந்த கிருஷ்ணராஜா, தனது படையில் ஓரு போர் வீரராக இருந்து தளபதியாக உயர்ந்த ஐதர்அலிக்கு தனது ஆட்சிக்கு கீழிருந்த திண்டுக்கல் பகுதியை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பை தந்தார். ஐதர்அலிக்கு தானே அரசரானால் என்கிற சிந்தனை வர, படை வீரர்களை தனக்கு சாதகமாக்கி 1762 ல் அரசை கைப்பற்றி மன்னராக அமர்ந்தான்.

மைசூரின் ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்றிய ஐதர் அலி மாபெரும் படைபலத்தை பெற்று தென்னிந்தியாவை தன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவர எண்ணினான். ஆங்கிலேயரும் ப்ரெஞ்சுகாரரும் அதிகாரப்போட்டியில் இருந்தப்போது ப்ரெஞ்சு அரசாங்கத்துக்கு பேராதரவை அளித்து வந்தான். கிபி 1779 ல் ஐரோப்பாவில் ஆங்கிலேயருக்கும் ப்ரெஞ்சு காரர்களுக்கும் ஏற்பட்ட போரின் விளைவு பற்றி எரிய, போர் மேகங்கள் தென்னிந்தியாவிலும் சூழ்ந்தது. ப்ரெஞ்சு காரர்களின் மாகே துறைமுகத்தை ஆங்கிலேயர் கைப்பற்றினர், இதனால் ஐதர் அலிக்கு வெளிநாட்டில் இருந்து வந்துக்கொண்டிருந்த போர் தளவாடங்களின் வருகை நின்றது. ஆங்கிலேயருக்கு எதிராக ப்ரெஞ்சுகாரர்கள் தலைமையில் பெரும் கூட்டணியை உருவாக்க எண்ணினான் ஐதர் அலி.

கிபி 1780 , ஜுலை மாதம் பெரும்படை கொண்டு மைசூரில் இருந்து கிளம்பிய ஐதர், இரு வாரங்களில் பல குறுநிலமன்னர்களை வென்றான்.

தமிழகத்தில் நுழையும் முன் மலபாரின் கோயில்களை இடித்து தள்ளி, ஊரை எரித்து, அனைவரையும் மதம் மாற்றி, பெண்களையும் குழந்தைகளையும் அடிமைகளாக அழைத்து செல்கின்றான், நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் கொள்ளப்பட்டனர்.

தமிழகத்தில் நுழைந்து கண்ணில் பட்ட இடங்களை எல்லாம் நாசமாக்கிவிட்டு முன்னேறுகிறான்.

அடுத்து மதுரையை தாக்கிய ஐதர் அலி 11 கிராமங்களை தீக்கிரையாக்கினான். நவாப்பின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பாளையக்காரர்களை தன்னுடன் இணைய வலியுறுத்தினான். தமிழகத்தில் உள்ள பாளையக்காரர்கள் அனைவரும் ஐதரின் பக்கம் சென்றனர். தஞ்சை மன்னர் ஐதருடன் சேரும் பேச்சுவார்த்தையில் இருந்தார். தஞ்சை மன்னர் எந்த முடிவும் அறிவிக்காமல் காலம் தாழ்த்தி வந்தார். புதுக்கோட்டை அரசர் ராய ரகுநாத தொண்டைமான் நவாப் மற்றும் ஆங்கிலேயர் பக்கம் இருந்தார். தமிழகத்தின் மற்ற ஏனைய பாளையக்காரர்கள் ப்ரெஞ்சு கூட்டணியில் ஐதருக்கு ஆதரவாக இருந்தனர். தனது பக்கம் வரும்படி ஐதர் அலி அனுப்பிய தூதுகளை மறுத்து தொடர்ந்து ஆங்கிலேயர் பக்கம் இருந்தார் தொண்டைமான்.
(General history of pudukkottai state 1916 R.aiyar page 262-263)


தஞ்சையை சூரையாடிய ஐதர் அலி :-


மே மாதம் 1781, ஐதர் அலி தன் பக்கம் சேராத தஞ்சையை தாக்கினான்.23 ஜூலை 1781 அன்று தஞ்சையின் கோட்டை தவிர மற்ற அனைத்து பகுதிகளையும் ஐதர் கைப்பற்றினான். தஞ்சையின் மற்ற அனைத்து கோட்டைகளையும் கைப்பற்றி தனது கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வந்தான். தஞ்சையில் இருந்து கால்நடைகள் கடத்தப்பட்டன. விவசாய நிலங்கள் கொளுத்தப்பட்டது. கிராமங்கள் தீக்கிறையாயின.குளங்கள் மற்றும் ஏரிகள் உடைக்கப்பட்டு வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்படுத்தப்பட்டது. கிணறுகளில் மனித பிணங்களே மிதந்தன. ஆயிரக்கணக்கான சிறுவர்கள் அடிமைகளாக மைசூருக்கு இழுத்துசெல்லப்பட்டனர். கோயில்கள் அடித்து நொறுக்கப்பட்டு, பழமையான தெய்வ சிலைகள் கொள்ளை அடிக்கப்பட்டது.


அந்த சமயத்தில் தஞ்சையில் வசித்து வந்த பாதிரியார் சுவார்ச் தனது குறிப்பில் :- வீடுகள் எரிக்கப்பட்டதாகவும், கோயில்கள் சூரையாடப்பட்டதாகவும், ஆயிரக்கணக்கான சிறுவர்கள் (7-8 வயது) மைசூருக்கு கடத்தப்பட்டதால் அவர்களின் பெற்றோர்கள் கண்ணீருடன் தஞ்சை வீதிகளில் சுற்றி வருவதாகவும், பல பெண்கள் கடத்தப்பட்டுள்ளதாகவும், பல ஏரிகளும் அணைகளும் உடைக்கப்பட்டு விவசாய நிலங்கள் பாழாகி போனதாக எழுதியுள்ளார்.

ஐதரால் மைசூருக்கு கடத்தப்பட்ட ஆயிரக்கணக்கான சிறுவர்கள் இஸ்லாமியராக மதமாற்றம் செய்யப்பட்டு, அனைவரையும் தனது பணியாளராக மாற்றினான். விவசாயம் பல ஆண்டுகள் தடைப்பட்டது. வறட்சியால் வீதிகளில் தினமும் மக்கள் மடிந்து விழுந்தனர். பிணங்களை அகற்றி மொத்தமாக எரிக்க ஊழியர்கள் நியமிக்கப்பட்டனர். மக்கள் பசியால் கண்ணீர் விட்டனர். ஒரு சமயம் 1200 பேர் எலும்புக்கூடுகளை போல் நிற்க கூட முடியாமல் உணவுக்காக கையேந்தி நின்றுக்கொண்டு இருந்ததாகவும், பசியால் வீதிகளில் இறந்து கிடந்தவர்களின் உடல்களை நாய்களும், பறவைகளும் தின்றதாகவும், அவர்களுக்கு உதவ சென்ற கிறிஸ்தவ மிசனரி குறிப்புகளில் கூறப்பட்டுள்ளது.
(The history of christian missions 1864 p147-148)
(General history of pudukkottai state 1916 R.aiyar page 264-265)

ஐதர் அலியிடம் இருந்து புதுக்கோட்டை மக்களின் உயிரை காத்த தொண்டைமான் :-

தஞ்சை மீது படையெடுத்து வந்த ஹைதரலி சேனையுடன் எதிர்த்து போர் புரிந்த ஆங்கிலேய அரசுக்கு தேவையான படை உதவிகளை தொண்டைமான் செய்ததால் ஆத்திரமடைந்த ஐதர் அலி படைகள் புதுக்கோட்டை மீது தாக்குதல் தொடுத்தனர். 


ஐதர் படையின் முதல் தாக்குதல்:-

கிபி 1781 ல் , ஐதர் அலியின் பெரும்படை தனது எதிரணியில் உள்ள புதுக்கோட்டை தொண்டைமானை அழிக்க புறப்பட்டது. புதுக்கோட்டை எல்லையில் இருந்த ஆதனக்கோட்டை எனும் ஊரின் வழியே ஐதர் அலி படையின் ஒரு பிரிவு தாக்கியது. ராய ரகுநாத தொண்டைமான் தனது தளபதி சர்தார் மண்ண வேளார் தலைமையில் படையை அனுப்பி, ஐதரின் படைகளை ஆதனக்கோட்டையில் எதிர்க்கொண்டு விரட்டி அடித்தனர். பல நூறு ஐதர் குதிரை வீரர்கள் சிறைபிடிக்கப்பட்டனர். (சர்தார் மண்ணவேளார் வம்சாவளிகள் இன்றும் வைத்தூர் அம்மன் கோயிலில் முதல் மரியாதை பெறுகின்றனர். இவர்கள் புதுக்கோட்டை பல்லவராயர்களுடன் மண உறவில் இணைந்தவர்கள்). இந்த சமயத்தில் ஐதர் அலியின் கைகளில் சிக்கியுள்ள கீழாநிலைக்கோட்டையை மீட்கும்படி தஞ்சை மன்னர் தொண்டைமானுக்கு கடிதம் எழுதினார். ஐதருக்கு ஆதரவாக மருங்காபுரி பாளையக்காரனான பூச்சி நாயக்கனும், நத்தம் பாளையகாரன் லிங்க நாயக்கன் புதுக்கோட்டையில் தாக்குதல் நடத்தினர். தொண்டைமான் இவ்விரு பாளையக்காரர்களையும் விரட்டி அடித்தார். புதுக்கோட்டை தொண்டைமானின் ஏறுமுகத்தை அறிந்த தஞ்சையை சார்ந்த அறிஞர்கள், கலைஞர்கள் மற்றும் பொது மக்கள் தொண்டைமானிடம் தஞ்சம் அடைந்தனர்.


ஐதர் படையின் இரண்டாம் தாக்குதல் :-


ஐதர் அலியின் மற்றொரு படைப்பிரிவு புதுக்கோட்டை - திருச்சி எல்லையில் உள்ள மல்லம்பட்டி, எனும் பகுதியின் வழியாக புதுக்கோட்டையை தாக்கினர்.ராய ரகுநாத தொண்டைமான் தானே நேரடியாக களத்தில் இறங்கினார்.ஐதர் அலியின் வீரர்களின் தலைகளை கொய்தார்.

தொண்டைமானின் வீரத்தை பாடும் வெங்கண்ண சேர்வைக்காரர் வளந்தான் எனும் நூல்

" மலம்பட்டி வாடியிலே வந்த ஐதர் சேனையை தலையோட
வெட்டி சமர்பொருதுந் தொண்டைமான்"
என இந்நிகழ்வை குறிப்பிடுகிறது.

ஐதர் படையின் மூன்றாம் தாக்குதல் :-

ஐதரின் தளபதி ஒருவனை, ஒற்றைக்குதிரைக்காரன் என மக்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர். அவனும் மற்றொரு பகுதி வழியாக தாக்குதல் நடத்தியுள்ளான். அவனது தாக்குதலை தவிர்க்க எண்ணிய பேராம்பூர் மக்கள், ஒரு ஏரியில் உடைப்பை ஏற்படுத்தினர். உடைப்பினால் ஏற்பட்ட வாயக்கால் இன்றும் ஐதர் வாயக்கால் என அழைக்கப்படுகிறது.

இந்த ஒற்றைக்குதிரைக்காரன் புதுக்கோட்டை பகுதியில் தாக்குதல் நடத்தினான். இந்த போர் நிகழ்ச்சிகளை பற்றி அம்புநாட்டு வளந்தான் மற்றும் வெங்கண்ண சேர்வைக்காரர் வளந்தான் எனும் இரு இலக்கியங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது. அதன்படி தன் நாட்டில் புகுந்து சூரையாட தொடங்கிய ஒற்றைக்குதிரைக்காரனை தொண்டைமான் விரட்டி அடித்து, விராலிமலை பகுதியில் ஒரு அடர்ந்த காட்டுப்பகுதியின் நடுவில் வைத்து கொன்றுள்ளார்.

" மஸ்தகம் பதித்ததொரு விராலிமலை தன்னில்
ஒற்றைக்குதிரைக்காரன் ஒருமையாக வந்தவனை
பற்றித் துரத்திவெட்டும் பகதூர் தொண்டைமான்"

என தொண்டைமானின் வீரத்தை புகழ்கிறது. தேசத்தில் இருந்த தாய்மார்கள் தங்களது பிள்ளைகளை சாப்பிட வைக்க ஒற்றைக்குதிரைக்காரனிடம் பிடித்து கொடுத்து விடுவேன் என மிரட்டும் பழக்கம் கிபி 20 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இருந்துள்ளதை புதுக்கோட்டை வரலாறு எழுதிய ராதாகிருஷ்ண ஐயர் தனது நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

திருக்காட்டுப்பள்ளியை தொண்டைமான் கள்ளர் படை மீட்டல்:-


கிபி 1781, ஜூலை மாதம், ஐதர் அலியின் மகனான திப்புவுக்கு, ஒற்றர்கள் மூலம் தகவல் வந்தது. தொண்டைமானின் படைகள் தஞ்சையில் இருந்த சிறுபடையோடு திருக்காட்டுப்பள்ளியை மீட்க வருவதே அந்த தகவல். சையது சாகிப் எனும் ஐதரின் தளபதி தாக்குதலை சமாளிக்க தயாரானார்கள். ஆனாலும் தொண்டைமான் படைகளால் ஐதரின் படை விரட்டப்பட்டு , திருக்காட்டுப்பள்ளி மீட்கப்பட்டது. இந்த வெற்றியை குறிப்பிடும் ஆங்கில ஆவணம் , " The officer commanding the troops had frequently been shamefully defeated by kullars of tondaiman and regular cavalry of tanjore " என விளக்கியுள்ளது.
(General history of pudukkottai state 1916 R.aiyar page 267)



மன்னார்குடியை மீட்ட தொண்டைமான்:-


பட்டுக்க்கோட்டை, தஞ்சை, அறந்தாங்கி, கீழாநிலை ஆகிய பகுதிகள் ஐதரின் வசம் தொடர்ந்து இருந்தது. கிபி 1781, செப்டம்பர் மாதம், தொண்டைமான் படைகள் மன்னார்குடியில் இருந்து ஐதரின் படைகளை விரட்டியது. சிதறி ஒடிய ஐதர் படை பட்டுக்கோட்டையில் தஞ்சம் அடைந்தது.

தஞ்சை, அறந்தாங்கி, கீழாநிலை, பட்டுக்கோட்டையை மீட்ட புதுக்கோட்டை பல்லவராயர் படை :-


புதுக்கோட்டை தொண்டைமான் அடுத்த தாக்குதலுக்கு தயாரானார். தஞ்சை ஐதரின் கோர பிடிகளில் சிக்கித் தவித்தது. ஆங்கிலேயரும் நவாபும் ஐதரை விரட்டியடிக்க வேண்டுகோள் விடுத்தனர்.

தஞ்சையை மீட்க வலிமையான படை ஒன்றை உருவாக்கினார் தொண்டைமான். பெருங்களூர் போரம் பல்லவராயர், ராமசாமி ராங்கியத்தேவர், சுப்ரமணிய முதலியார் தலைமையில் பெரும்படையை அனுப்பினார். தஞ்சை, கீழாநிலைக்கோட்டை, பட்டுக்கோட்டை, அறந்தாங்கி ஆகிய பகுதிகள் மீட்கப்பட்டது.


ஐதருக்கு ஆதரவாக செயல்பட்ட, சேதுபதியின் உறவினர் மாப்பிள்ளை தேவன், தொடர்ந்து போரிட்டார். அவரை வீழ்த்த நலம் கொண்ட ஆவுடையப்ப சேர்வைக்காரர் தலைமையில் ஒரு படையை அனுப்பினார் தொண்டைமான். மாப்பிள்ளை தேவன் தோற்கடிக்கப்பட்டு கைது செய்யப்பட்டார். கிபி 1781 இறுதியில் ஐதர் படை சோழ தேசத்தில் இருந்து பின்வாங்கியது.

சோழதேசத்தில் துலுக்கரால் ஏற்பட்ட கழகங்களை ஒடுக்கி, ஐதர் படையை விரட்டி அடித்து, மக்களையும் பாரம்பரிய சின்னங்களையும் காக்க தன் உயிரை துட்சமாக எண்ணி போரிட்ட தொண்டைமான் தலைமையிலான படையினருக்கு சோழ நாட்டு மக்கள் என்றும் நன்றிக்கடன் பட்டுள்ளனர். தஞ்சையை ஆட்சி செய்த மராத்திய மன்னர் தன் உயிரை காக்க தப்பி ஒடியபோதும், தன் நாடான புதுக்கோட்டையில் எந்த சலசலப்பும் ஏற்படாமல் காவல் தெய்வங்களை போல காத்து நின்றவர் புதுக்கோட்டை மன்னர் ராய ரகுநாத தொண்டைமான்!

திப்பு சுல்தான் படைகளை 1783ல் ஆங்கிலேயரோடு கைகோர்த்த தொண்டைமான் படை வென்றது. கரூர், அறவக்குறிச்சி,திண்டுக்கல் பகுதிகளை தொடர்ந்து பாலக்காடு பகுதிகளையும் தொண்டைமான் படைகள் கைப்பற்றியது.

எதிர்த்த எல்லா படைகளையும் (சிவகங்கை, இராமநாதபுரம் அரசுகள், தஞ்சை மராத்தியர், மதுரை நாயக்கர்கள், நவாப்கள்,பிரஞ்ச் படைகள்,மைசூர் சுல்தான் )


இன்று புதுக்கோட்டையில் இந்துக்களும் பழங்கால கோயில்களும் அதே பொலிவுடன் விளங்குவதற்கு காரணம் 13 ஆம் நூற்றாண்டு முஸ்லிம்கள் மற்றும் 18 ஆம் நூற்றாண்டில் ஐதரின் படைகளிடம் இருந்து புதுக்கோட்டையை காத்த கள்ளர்களும் மற்றும் தொண்டைமான் மன்னர்களே.

இவ்வெற்றியைக் கேள்வியுற்ற ஆங்கிலப் படைத்தலைவர் சர் அயர் கூட் என்பார் இம்மன்னருக்குக் கீழ்க்கண்ட கடிதம் எழுதினர்:

“நாடு எங்கணும் போர்புரிந்து வந்த என் கட்சியார் எல்லாரிடமும் இருந்து கிடைத்த செய்திகளில் ஒன்று தான் எனக்கு வெற்றியைத் தெரிவித்தது. அதாவது, தாங்கள் மிக்க ஆண்மையுடன் உங்கள் நாட்டை அழிக்க வந்த பகைவரைத் தண்டித்து நூற்றுக்கணக்கான குதிரைப் படை வீரரைச் சிறைகொண்டதேயாம்.. தாங்கள் இன்னம் சிறந்த வீரச்செயல்களைச் செய்வீர்களென்று எனக்கு மிகுந்த உறுதியுண்டு.” இந்த வெற்றியினால் புதுக்கோட்டை மன்னர் தென்னிந்திய நாட்டிற்குச் செய்த பேருதவி யாரும் எளிதில் மறக்கற்பாலதன்று.

இருபது ஆண்டுகள் இவர் ஆட்சி முடிந்த நிலையில் இவர் 1789 டிசம்பர் 30 இல் காலமானார். இவர் இறந்த போது இவருக்கு ஆண் மக்கள் எவரும் இல்லாத நிலையில் இவரது ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் உறவினரான “விஜய ரகுநாத தொண்டைமான்” அரச பதவியைப் பெற்றார்.

General history of pudukkottai state R aiyar 1916/ p 264-271
தொகுப்பு : சியாம் சுந்தர் சம்பட்டியார்











சுதந்திரத்திற்காக அகிம்சை வழியில் போராடிய கள்ளர் குல தியாகிகள்

இடம்: #அம்மாபேட்டை அம்மாபேட்டை பகுதியின் சுதந்திரத்திற்காக அகிம்சை வழியில் போராடிய கள்ளர் குல தியாகிகள் சாமிநாதன் ஆவத்தியார் -...